[လႈပ္႐ွားေနေသာ မိုးေကာင္းကင္] 1 New Entry: လက္ဆင့္ကမ္းေပးပါ

လက္ဆင့္ကမ္းေပးပါ

["[ဥာဏ္]"] hello
["[ဥာဏ္]"] life is beauty ) ဆိုတဲ့mail ၀င္လာရင္ Delete လုပ္လိုက္ပါ
လုံး၀(လုံး၀)မဖြင့္ၾကည့္ပါနဲ႕ ခင္ဗ်ားတို႕ password ခိုးသြားလိမ့္မယ္
(နီးစပ္ရာကိုလက္ဆင့္ကမ္းလိုက္ပါ) အားလုံးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္

If u get ( "nyan " hello "life is beauty" ) mail , don't open it!
It's better to delete that mail ..
Because ur mail password may be hacked/ stolen.

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://nyeinsuu.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[Road to Freedom] 1 New Entry: ရွည္လွ်ားေသာေဆာင္းရက္မ်ားနဲ႔ အေ၀းကက်ေနာ့္ရြာကေလး

ရွည္လွ်ားေသာေဆာင္းရက္မ်ားနဲ႔ အေ၀းကက်ေနာ့္ရြာကေလး

က်ေနာ့္အိမ္က ဟိုင္းေ၀းလမ္းမႀကီး ေဘးနားမွာ ကပ္ရက္ရွိတယ္။ အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္းပါၿပီး၊ အေပၚထပ္ ေအာက္ထပ္ႏွစ္ထပ္ရွိတဲ့ အလယ္အလတ္မႀကီးမေသး အိမ္တစ္လံုးပါ။ က်ေနာ့္အိမ္ ေဘးမွာေခတ္မီပံုစံ ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ ရြာလူႀကီးရဲ႔ ေဆးျဖဴသုတ္ တိုက္အိမ္ႀကီးတစ္လံုး ရွိပါတယ္။ က်ေနာ့္အိမ္ရဲ႔ ေနာက္ဖက္မွာေတာ့ ရြာလူႀကီးမိဘေတြရဲ႔အိမ္၊ အဲဒီအိမ္မွာ အဖိုးႀကီးအဖြားႀကီး ႏွစ္ေယာက္ ေနထိုင္ၾကတယ္။

က်ယ္၀န္းတဲ့ ၿခံ၀န္းထဲမွာ အိမ္သံုးလံုးဟာ ဖိုခေနာက္ပံုစံမ်ိဳး ေဆာက္လုပ္ထားတာပါ။ တကယ္ေတာ့ အိမ္သံုးလံုးစလံုးကို ရြာလူႀကီး မိဘေတြကပိုင္ဆိုင္ၾကတယ္။ သူတို႔ဟာ လယ္ဧကမ်ားစြာ၊ အိမ္ၿခံေျမမ်ားစြာပိုင္ဆိုင္တဲ့ ေတာသူေဌးေတြျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ရွင္အဖိုးႀကီး အဖြားႀကီးဟာ ရြာသားေတြအေပၚ ၾသဇာအလြန္ ေညာင္းပါတယ္။ သက္ဦးဆံပိုင္စနစ္လႊမ္းမိုးမင္းမူေနဆဲ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ပိုက္ဆံရွိတဲ့ သူေတြဆီမွာ ပစၥည္းမဲ့ေတြက ရိုက်ိဳးခယ ေနၾကဆဲ။

က်ေနာ့္အိမ္ကေလးက ရြာရဲ႔ အစြန္ဆံုး (ရြာထိပ္) မွာရွိၿပီး၊ ရြာထဲကို၀င္တဲ့ အဓိက လမ္းမႀကီး ကက်ေနာ့္ အိမ္ေရွ႔ ကေန ျဖတ္ေဖာက္ထား ပါတယ္။ အိမ္ေဒါင့္ ၿခံစည္း႐ိုး အျပင္ဖက္မွာ ပိုက္ဆံ အေႁကြေစ့ထည့္ၿပီးဆက္ရတဲ့ တယ္လီဖုန္း႐ံုေလး တစ္ခုရွိတယ္။ တယ္လီဖုန္း ႐ံုေလးကို ပုဂၢလိက တယ္လီဖုန္း ကုမၸဏီတစ္ခုက ပိုင္ဆိုင္တာ ျဖစ္ၿပီး၊ ဖုန္း႐ံုေလးရဲ႔ အကာမွန္ထူထူ ေတြဟာ ရြာခံ ကာလသား လူငယ္ေတြရဲ႔ ခဲလံုးနဲ႔ေက်ာက္ခဲစာေတြေၾကာင့္ မၾကာခဏ ကြဲေၾကၾကရတယ္။ မၾကာခဏ အသစ္လဲလွယ္ ရတယ္။

အဲဒီတယ္လီဖုန္း႐ံုကေလးဟာ ရြာရဲ႔အမည္နာမနဲ႔တည္ရွိရာကို ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ႀကီးေအာက္မွာ ရွိၿပီး၊ အဲဒီေနရာတစ္၀ိုင္ဟာ ရြာကာလသား၊ ကာလသမီးေတြ ညပိုင္းအရက္၀ိုင္းဖြဲ႔တတ္တဲ့ ေနရာလည္းျဖစ္တယ္။ ေျခခင္းလက္ခင္းသာတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႔ရက္ေတြမွာ ရြာထဲက ဆယ္ေက်ာ္သက္ေကာင္ေလး၊ ေကာင္မေလးေတြဟာ ညသန္းေခါင္သန္းလြဲအထိ စုေ၀းတတ္ ၾကတယ္။ ၀ိုင္းဖြဲစားေသာက္ ကခုန္ေပ်ာ္ပါးတတ္ၾကတယ္။ လူငယ္ေတြ ၾကားက ဆက္ဆံေရး ဟာေတာ္ေတာ္ ပြင့္လင္းပံုရွိတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ ရန္ျဖစ္တတ္ၾကၿပီး၊ အုပ္စုလိုက္ တိုက္ခိုက္တတ္ၾကတယ္။

က်ေနာ့္အိမ္ကေလးရဲ႔တစ္ဖက္ ဟိုင္းေ၀းလမ္းမ ဟိုဖက္ျခမ္းမွာေတာ့ သားသတ္႐ံု တစ္ခုရွိတယ္။ ညေနပိုင္း ေန၀င္ရီတေရာ အခ်ိန္ေတြ ေရာက္ရင္ ကၽြဲေတြ၊ ႏြားေတြကို သားသတ္႐ံု ကေလးဆီ ကားေတြနဲ႔ လာပို႔ၾကတယ္။ ေခါင္းျဖတ္စက္ထဲကို မေရာက္ခင္ ငယ္သံပါ ေအာင္စူးစူး၀ါး၀ါး ေအာ္ဟစ္လိုက္တဲ့ ကၽြဲႏြား အသံေတြကို က်ေနာ့္အိမ္ကေလးကေန တစ္ခါတရံ ၾကားရတတ္တယ္။

သားသတ္႐ံုပိုင္ရွင္ေတြဟာ ကၽြဲႏြားေတြကိုသတ္ဖို႔ျဖတ္ဖို႔နဲ႔ ကုန္ေခ်ာျဖစ္လာေအာင္ ခုတ္ဖို႔ထစ္ဖို႔ ျမန္မာ အလုပ္သမား လူငယ္ေတြကို ငွားရမ္းထားၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ေန႔ေတြမွာ သားသတ္႐ံု မီးဖို မီးခိုးေခါင္တိုင္က ထြက္လာတဲ့ မီးခိုးေငြ႔ေတြနဲ႔ အသားကင္နံ႔ စူးစူး၀ါး၀ါးကို က်ေနာ့္အိမ္ကေလးကေန ရေနတတ္တယ္။ ေရာင္းမကုန္တဲ့ အသားေတြ ပုတ္သိုးမသြားေအာင္ မီးဖုတ္လိုက္ၿပီးမွ ျပန္ေရာင္းၾကတယ္။ အိမ္ကေလး ေနာက္ဖက္ ၀ရံတာကေလးကေန ဟိုင္းေ၀းလမ္းမကိုျဖတ္ၿပီး ဟိုဘက္ကိုေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္ သားသတ္႐ံုက ျမင္ကြင္းေတြကို ျမင္ေနရတယ္။

က်ေနာ့္အိမ္ကေလးရွိရာဘက္အျခမ္းမွာ ပင္မရြာမႀကီးတည္ရွိၿပီး၊ သားသတ္႐ံုဖက္အျခမ္းမွာ ေနာက္တိုး အိမ္စုေလးေတြရွိတယ္။ အိမ္စုေလးေတြ ဆိုေပမဲ့ တိုက္အိမ္ေတြ၊ ကၽြန္းအိမ္ႀကီးေတြ၊ အိမ္ႀကီးအိမ္ ေကာင္းေတြ။ သားသတ္႐ံုရဲ႔နံေဘး၀န္းက်င္မွာ လယ္ကြင္းေတြ ရွိတယ္။ က်ေနာ့္ အိမ္ေရွ႔ကေနထြက္၊ ဟိုင္းေ၀းလမ္းမ ေပၚတက္ ၿပီး ငါးမိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ သားသတ္႐ံုဖက္အျခမ္းမွာ က်ေနာ့္႐ံုးရွိတယ္။ ကၽြန္းတိုင္လံုး ေတြနဲ႔ အုတ္ပတ္ကားတက္ၿပီး ရဲတိုက္ပံုစံေဆာက္ထားတဲ့ သံုးထပ္အေဆာက္အအံုဟာ ခန္႔ညားလွ တယ္။ အိမ္ပိုင္ရွင္ ဟာရြာလူႀကီးရဲ႔ ညီ၀မ္းကြဲေတာ္စပ္ၿပီး၊ သူလည္း လယ္ေျမမ်ားစြာ၊ အိမ္ၿခံေျမမ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္သူပဲ။ လူအမ်ားစုဟာ ၿမိဳ႔နဲ႔အတန္ငယ္အလွမ္းေ၀းတဲ့ အဲဒီရြာကေလးမွာ မေနလိုၾကတဲ့အတြက္ အိမ္ငွားခ ေစ်းသက္သာတယ္လို႔ ဆိုရမယ္။

မၾကာေသးခင္ႏွစ္ေတြက က်ေနာ္တို႔႐ံုးနဲ႔ သားသတ္႐ံုအၾကားက လယ္ကြင္းတစ္ခ်ိဳ႔ကို ငွားၿပီး၊ ထိုင္၀မ္စီးပြားေရး သမားေတြဟာ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုတစ္ခု လာတည္တယ္။ စက္႐ံုစတည္တဲ့ အခ်ိန္မွာ မိုးေတြစရြာေနၿပီ။ ေဂၚထိုးကားႀကီးေတြ၊ ေျမသယ္ကားႀကီးေတြ၊ စက္ပစၥည္းေတြ အကူအညီနဲ႔ လယ္ကြင္းကို ေျမခဲေတြဖို႔ၾကၿပီး၊ ႀကီးမားတဲ့ စက္႐ံုႀကီးတစ္ခုကို တက္သုတ္႐ိုက္ ေဆာက္ခဲ့တယ္။ သိန္းေပါင္းမ်ားကုန္က်မဲ့ ေဆးသားအျပာေရာင္ သုတ္ စက္႐ံုႀကီးဟာ အဲဒီႏွစ္က မိုးကုန္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ ရာေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ စတင္ လည္ပတ္ ေတာ့တာပဲ။

စက္႐ံုက စြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြ၊ ၿပီးေတာ့ စက္႐ံုမွာပဲ အလုပ္သမားေတြက ေနထိုင္ၾကတာဆိုေတာ့ သူတို႔စြန္႔ပစ္တဲ့ အမိူက္ေတြ၊ အညစ္အေၾကးေတြနဲ႔ တစ္ခ်ိန္က သဘာ၀အတိုင္းသာယာခဲ့တဲ့ ေတာသဘာ၀အလွအပေတြဟာ အဲဒီပတ္၀န္းက်င္ေလးမွာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားေတာ့မွာပဲလို႔ က်ေနာ္က က်ေနာ့္ရဲေဘာ္ေတြကို ေျပာခဲ့မိ ေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔႐ံုးအေနာက္ေဖး ၀ရန္တာ ကေနၿပီးၾကည့္ရင္ စက္႐ံု၀င္းကို အေပၚစီး ကေန ျမင္ေနရတယ္။ စက္႐ံု ဆင္းခ်ိန္ ေတြမွာဆိုရင္ အလုပ္သမားေတြ လူပ္ရွားေနတာကိုပါ ျမင္ရတတ္တယ္။

ၿပီးေတာ့ လူေတြမ်ားလာရင္ ပုလိပ္ေတြ႐ူပ္လာၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ေလး ႐ူပ္ေထြး သြားမွာကို က်ေနာ္ေတြးပူေနခဲ့မိတယ္။ မၾကာပါဘူး.. စက္႐ံုေနာက္ေဖးလယ္ကြင္းထဲမွာ လူသတ္မူတစ္ခုျဖစ္တယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း စက္႐ံု စတင္လည္ပတ္ခ်ိန္ကစၿပီး ေရတြက္ရင္ ေလးငါးလ အတြင္းမွာပဲ စက္႐ံုလည္ပတ္မူတစ္ခုလံုး ရပ္ဆိုင္းသြားခဲ့ေတာ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ ရပ္ဆိုင္းသြားတယ္ဆိုတာ မသိေပမဲ့ စက္႐ံုမွာ မွီခိုေနရတဲ့ ျမန္မာလုပ္သားေတြ၊ သူတို႔ကိုမွီခိုေနရတဲ့ မိသားစုေတြကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ အလုပ္အကိုင္ရႏိုင္တဲ့ ေနရာသစ္ကို ထြက္ခြာသြားၾက ရေတာ့တယ္...

ညေနပိုင္း အလုပ္ၿပီးခ်ိန္ေတြမွာ ေညာင္းညာပင္ပမ္းမူေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ဖို႔ ဒုတိယထပ္ အေနာက္ေဖး ဘက္က ၀ရံတာေလးမွာက်ေနာ္ အၿမဲတမ္း တိတ္တဆိတ္ရပ္တန္႔ၿပီး ေလညင္း ခံျဖစ္တယ္။ အဲဒီ႐ံုး ၀ရန္တာေလးကေန ၾကည့္ရင္ အေနာက္ေဖးဘက္မွာ တေမွ်ာ္တေခၚ လယ္ကြင္းျပင္ႀကီးကို ျမင္ေတြ႔ရတယ္။ ျမင္ကြင္း႐ွဴခင္းေတြက ရာသီလိုက္ၿပီးေျပာင္းလဲသြားၾကတယ္။

မိုးရာသီမွာဆိုရင္ စိမ္းလန္းတဲ့ ကတၱီပါလယ္ကြင္းေတြ.. တမန္းဆီနံ႔၊ ေကာက္ပင္ရနံ႔ေတြကို သယ္ေဆာင္ လာတဲ့ေလညင္း.. တစ္ခါတစ္ခါ ေကာက္စိုက္သမေတြသီဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံကိုပါ ေလညင္းက ေဆာင္ယူ လာတတ္ေသးတယ္။ လယ္ကြင္းအစပ္မွာ လယ္သမားေတြ စိုက္ထားတဲ့ ကၽြန္းသစ္ေတာ၀ိုင္း ကေလး တစ္ခုလည္း ရွိေသးတယ္။ မိုးရာသီမွာေတာ့ လယ္ကြင္းေတြထဲက ေျမာင္းကေလးေတြနဲ႔ ဟိုင္းေ၀းလမ္းမေဘးတစ္ေလွ်ာက္ ေျမာင္းေဘးေတြမွာ ေဒသခံအမ်ိဳးသမီးေတြ ငါးမွ်ားတံကိုယ္စီနဲ႔ ငါးမွ်ားေနၾကတာေတြ႔ၾကရတယ္။ ဒီေဒသမွာ အမ်ိဳးသားေတြက ငါးမမွ်ားပဲ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြကပဲ ငါးမွ်ားတတ္ၾကတယ္။

ေဆာင္းရာသီေတြမွာဆိုရင္ ပဲပင္၊ ေျပာင္းပင္၊ ႀကံပင္၊ ေဆးရြက္ႀကီးပင္၊ ဖရဲပင္ေတြကို တေမွ်ာ္တေခၚ ျမင္ေနရတဲ့ ျမင္ကြင္းဟာ စိမ္းစိမ္း စိုစိုနဲ႔ ဘယ္ေတာ့ၾကည့္ၾကည့္ ႐ိုးမသြားခဲ့ဘူး။ ေဆာင္းစိုက္ခင္းေတြကိုျဖတ္ၿပီး တိုက္ခတ္ လာတဲ့ေလညင္းရနံ႔က တမ်ိဳး ထူးျခားတယ္… ညိဳးညိဳးညံ့ည့ံကေလး။

အိမ္ေနာက္ေဖးက မာလကာ၊ သံပရာ၊ နာနတ္၊ မန္က်ည္းပင္ေတြေပၚက ငွက္ကေလးေတြရဲ႔ ေတးဂီတသံကိုပါ ညေနခင္းေတြမွာ ၾကားရ တတ္တယ္။ အဲဒီအခါမ်ိဳးေတြမွာဆိုရင္ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ေနတတ္ၿပီး၊ ငွက္သံေတြနဲ႔အတူ က်ေနာ္ဟာ အားလံုးကို ေမ့ေန တတ္တယ္။

က်ေနာ္တို႔႐ံုးနဲ႔ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ံုၾကားမွာ ေျမနီခင္းထားတဲ့ လမ္းကေလးရွိေသးတယ္။ လမ္းေဘး၀ဲယာ မွာရွိတဲ့ တေမွ်ာ္ တေခၚ လယ္ကြင္း ေတြကိုျဖတ္ၿပီး ေျမနီလမ္းကေလးကေန ဆယ္မိနစ္ေလာက္ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ သြားလိုက္ မယ္ဆိုရင္ ေဒသခံ ေက်းရြာသံုး ေလးရြာက စုေပါင္း တည္ထားတဲ့ ထံုးျဖဴေစတီကေလး တစ္ဆူရွိတယ္။ ႏို၀င္ဘာ လမွာ ဘုရားပြဲ ႏွစ္စဥ္ လုပ္ေနၾက။ ေစတီတ၀ိုက္ဟာ ေအးခ်မ္းသာယာၿပီး၊ သီးပင္စားပင္ေတြ၊ ေတာင္သူေတြ ပိုင္တဲ့ လက္လုပ္ငါးေမြးကန္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတယ္။ ေဆာင္းညေနခင္း ေတြမွာဆိုရင္ေတာ့ လယ္သမားေတြ႐ိူ႔တဲ့ ေတာင္ယာ မီးခိုးေငြ႔ေတြနဲ႔ ေစတီပတ္၀န္းက်င္ တစ္ခုလံုးဟာ အံု႔မိူင္းေနတတ္တယ္။

မနက္ေစာေစာအိမ္ကေန႐ံုးကို လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးသြားေနက်။ ညေနေမွာင္ရီၿဖိဳးဖ်အခ်ိန္၊ အလုပ္ေတြၿပီးလို႔ ၀ရံတာကေလးမွာရပ္ၿပီး အေတြးနယ္ခ်ဲ႔လို႔၀တဲ့အခ်ိန္က်မွ အိမ္ကေလးကို လမ္းေလွ်ာက္ျပန္သြားေနက်။ ေႏြေႏြမိုးမိုးေဆာင္းေဆာင္း မပ်က္မကြက္ စူးစူးနစ္နစ္ က်ေနာ္ လုပ္ခဲ့ဘူးတယ္။

က်ေနာ့္အိမ္ေဘး ဟိုင္းေ၀းလမ္းမႀကီးကေန ေျမာက္ဘက္ကိုဆက္သြားမယ္ဆိုရင္ အသီးအႏွံ ေတြနဲ႔ ပန္းအမ်ိဳးမ်ိဳး အမ်ားဆံုး ထြက္ရွိရာ ျဖစ္တဲ့ ဖုတ္ဖတ္ဆိုတဲ့ ေတာင္သူ ၿမိဳ႔ကေလးကို ေရာက္တယ္။ အဲဒီကေနဆက္သြားရင္ အုန္းဖ်န္အမည္ရတဲ့ ဒုကၡသည္စခမ္းနဲ႔ အဲဒီကေန ဆက္သြားမယ္ဆိုရင္ ႏိုဖိုးဆိုတဲ့ ဒုကၡသည္စခမ္းရွိတယ္။ ႏိုဖိုး ဒုကၡသည္စခမ္းကို သြားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ရက္ခရီး နီးနီးၾကာတယ္။ ေတာင္ပတ္လမ္းဆိုေတာ့ အေကြ႔ အေကာက္ ေတြမ်ားတယ္။ မိုးတြင္းဆိုရင္ ကားေတြမၾကာခဏ တိမ္းေမွာက္တတ္ၾကတယ္။

အိမ္ေဘးဟိုင္းေ၀းလမ္းမႀကီးကေနၿပီး ေတာင္ဘက္ကိုသြားရင္ေတာ့ ၿမိဳ႔ေတာ္တည္ရွိရာကို ေရာက္တယ္။ အဲဒီခရီးကလည္း တရက္နီးနီး ၾကာတယ္။

အဲဒီပတ္၀န္းက်င္တ၀ိုက္က ရြာသူရြာသားေတြက ေတာင္သူလယ္သမားေတြမ်ားတယ္။ ေတာင္သူဆိုေပမဲ့ ေငြေၾကးျပည့္စံုၾကတယ္။ တႏွစ္ကို သံုးသီးစား စိုက္ၾကတယ္။ ကားစီး ႏိုင္ၾကတယ္။ လယ္ထဲအထိေျမနီခင္း လမ္းေတြေဖာက္ထားတယ္။ ကားေတြ ဆိုင္ကယ္ ေတြနဲ႔ လယ္ထဲကိုသြားတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ေရစုပ္စက္ေတြနဲ႔ ေရတင္ၿပီး အသီးအႏွံေတြ စိုက္ၾကတယ္။

ကၽြဲႏြားေတြနဲ႔ လယ္မလုပ္ၾကေတာ့ဘူး၊ ေခတ္မီစက္ပစၥည္း နည္းကိရိယာေတြနဲ႔ ထြန္ယက္ စိုက္ပ်ိဳးၾကတယ္။ လူရွိတဲ့ေနရာတိုင္းမွာ လွ်ပ္စစ္မီးရွိတယ္၊ တယ္လီဖုန္းလိုင္းရွိတယ္၊ ေရပိုက္နဲ႔ သြယ္ယူထားတဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ ေရေပးေ၀ေရးစနစ္ရွိတယ္။ နယ္စပ္အစြန္အဖ်ား ရြာငယ္ေလး တစ္ရြာကေန ႏိုင္ငံတကာကို အင္တာနက္ အီးေမးကေနတစ္ဆင့္ အဆက္ အသြယ္လုပ္လို႔ ရတယ္။ ဖုန္းဆက္လို႔ရတယ္။

႐ုပ္၀တၱဴဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ေပမဲ့ ရြာသားေတြရဲ႔ အသိပညာကေတာ့ ၿမိဳ႔ႀကီးသားေတြနဲ႔ ရင္ေဘာင္မတန္း ႏိုင္ေသးတာ ၀န္ခံရမယ္။ ေက်းလက္ သဘာ၀ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေနတတ္ၾက တယ္။ အရက္ကေလး တျမျမနဲ႔ေနၾကတယ္။ ရြာက ဆံပင္ၫွပ္ဆိုင္၊ ဆိုင္ကယ္ျပင္ဆိုင္ေတြမွာ ေန႔လည္ေန႔ခင္းဖက္ဆိုရင္ သက္လတ္နဲ႔ သက္ႀကီးပိုင္း အမ်ိဳးသားေတြ စု႐ံုးစု႐ံုးနဲ႔ ေနၾကတယ္။ တကၠသိုလ္ပညာ သင္ယူသူ ရွားပါးေနဆဲပဲ။ လြယ္လြယ္ကူကူ တတ္ဆင္လို႔ရေပမဲ့ အင္တာနက္ အီးေမးလ္သံုးစြဲသူ အနည္းအက်ဥ္းပဲ ရွိေနေသးတယ္။

ရြာကေန ဟိုင္းေ၀းလမ္းမႀကီးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ကို သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လယ္ကြင္းျပင္ ေတြၾကားထဲမွာ ရြာနဲ႔ ၿမိဳ႔ကေလးကို ဆက္သြယ္ ထားတဲ့ ကတၱရာခင္းလမ္းမငယ္ တစ္ခုရွိတယ္။ ရြာသားေတြက အဲဒီလမ္းကေလးကေန ၿမိဳ႔ကိုကားေတြ၊ ဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔ ေစ်း၀ယ္ သြားၾကတယ္။ အဲဒီရြာငယ္ကေလးထဲမွာကိုပဲ စက္႐ံုအလုပ္႐ံု ငယ္ငယ္ေလးေတြ ေလးငါးေျခာက္ခု ရွိတယ္။ အားလံုးမွာ ျမန္မာျပည္သား အလုပ္သမားေတြကို ခန္႔ထားတယ္။

ရြာကေလးကေန ဟိုင္းေ၀းလမ္းမႀကီးကိုျဖတ္ၿပီး ေတာင္ဘက္ကို သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ငါးမိနစ္ေလာက္ပဲ ေ၀းတဲ့ေနရာမွာ ေနာက္ထပ္ ရြာကေလး တစ္ရြာရွိေသးတယ္။ အဲဒီရြာဟာ တစ္ခ်ိန္က ဦးႏုရဲ႔ ပီသံုးလံုး ပါတီရဲေဘာ္ေတြ အေျခစိုက္တဲ့ ဌာနခ်ဳပ္စခန္း ျဖစ္တယ္။ ဦးသြင္ဦးေဆာင္ တဲ့ အလယ္ပိုင္းတိုင္းစခန္းေပါ့။ အဲဒီတံုးက ဦးသြင္တို႔အုပ္စုဟာ ရြာထဲမွာတင္ ေအေက ေသနတ္ေတြ ကိုင္တြယ္ၿပီး ေနထိုင္ၾကတယ္လို႔ သိရတယ္။

အဲဒီရြာမွာ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္ကို ေရေပးေ၀တဲ့ ဆည္တစ္ခုရွိတယ္။ ဆည္ထိပ္မွာ ဦးႏုတည္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ ဘုရားတစ္ဆူလည္း ရွိတယ္။ ဘုရားက အေတာ္အတန္ ႀကီးေပမဲ့ ေဒသခံ အာဏာပိုင္ ေတြက ျပန္လည္ျပဳျပင္မူ မလုပ္ၾကဘူး။ ဦးႏုကိုယ္တိုင္လည္း အၿပီးသတ္ေအာင္ တည္သြားႏိုင္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။

ညပိုင္းလူေျခတိတ္ ခ်ိန္ေတြမွာဆိုရင္ ကတၱရာလမ္းမႀကီးေပၚမွာ ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားေနတဲ့ ကားသံေတြကို က်ေနာ့္အိမ္ကေလးကေန ဆူညံစြာၾကားေနရ တတ္ပါတယ္။ ပုစင္းရင္ကြဲ သံေတြ.. တစ္ခါတစ္ခါ စူးစူး၀ါး၀ါး ထိုးေဟာင္တတ္တဲ့ ေခြးအူသံေတြကလြဲရင္ ရြာကေလး ဟာ အေမွာင္ထုေအာက္မွာ တိတ္ဆိတ္ေနတတ္တယ္။ တစ္ခါတခါမွာေတာ့ မူးယစ္ေနတဲ့ ကားသမားက လမ္းေပၚက ဆိုင္ကယ္ ေမာင္းသူ၊ လမ္းေလွ်ာက္သူေတြကို ၀င္တိုက္သြားတာ ေတြကလြဲရင္ ရြာကေလးဟာ ေအးခ်မ္းပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ကာလေတြၾကာလာေတာ့ ရြာကေလးဟာ က်ေနာ့္ဇာတိေမြးရပ္လိုျဖစ္လာတယ္။ ေဒသခံရြာသားေတြ ကလည္း က်ေနာ္တို႔ကို သိၾကတယ္။ ရန္မမူၾကဘူး။ ေဖာ္ေရြၾကတယ္။ ေဆာင္းရက္ေတြမွာ သခြပ္ပြင့္ေကာက္၊ ညေနခင္း ေျမနီလမ္းကေလးေတြမွာ လမ္း ေလွ်ာက္၊ ေႏြရက္ေတြမွာ တမာရြက္ႏုခူး၊ ေစတီကေလးကိုသြားဖူး၊ မိုးရက္ေတြမွာ ေဒသခံေတြဖမ္းလာတဲ့ ဖားငါးေတြကို ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ရင္းနဲ႔ ရြာကေလးဟာ က်ေနာ့္ရဲ႔ ဒုတိယအိမ္ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္လာတယ္။ ခုေတာ့ ရြာကေလးဟာ က်ေနာ့္ဘ၀ထဲကို ထဲထဲ၀င္၀င္ တိုး၀င္ လာခဲ့ၿပီး.. လယ္ကြင္းေတြပတ္လည္၀ိုင္းထားတဲ့ နယ္စပ္အစြန္အဖ်ားက ရြာငယ္ကေလးအေပၚမွာ က်ေနာ့္ရဲ႔ ခင္မင္တြယ္တာမူဟာ ႀကီးမားသထက္ ႀကီးမား လာခဲ့တာ ျငင္းဆန္လို႔ မရႏိုင္ ေတာ့ပါဘူး။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဤပိုစ့္တြင္အသံုးျပဳထားေသာပံုမွာ အင္တာနက္ကေနရွာထားတဲ့ ထုိင္းရြာကေလးတစ္ရြာရဲ႔ပံု ျဖစ္ပါတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://nyein-chan-aung.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[J] 1 New Entry: Technology - Robot နံက္စာ

Technology - Robot နံက္စာ

နံနက္ခင္းေရာက္ျပီဆုိတာ နုိးစက္ အသံေၾကာင့္
မပြင့္တဲ့မ်က္လံုး အတင္း ဖြင့္...
အိပ္ရာထဲက မနဲခုန္ထြက္
ျပီးရင္ မ်က္နာ ကို ေရနဲ႕ပက္
ပါးစပ္ကို ေရနဲ႕က်င္း
အၤကီ် စြတ္ခ် ျပီးတာနဲ႕
ေက်ာင္းသားဆုိရင္ စာသင္ခန္းကို အေသာ့နွင္
၀န္ထမ္းဆုိရင္ အလုပ္ထဲအေရာက္ အေျပးသြား
ကံေကာင္းရင္ လမ္းမွာ ဆုိင္ရိွရင္ ၀ယ္သြား ရံုးေရာက္မွ မနက္စာကို အလုပ္လုပ္ရင္းစား ေက်ာင္းသားဆုိရင္ ဆရာ မျမင္ေအာင္ မုန္႕ခိုးစား အဲမွားလုိ႕ ဆရာ စာသင္ျပီး အျပင္ထြက္မွ မုန္႕စား..

အီေဖကိုယ္တုိ႕လို အျပင္မွာ ၀ယ္မစားနုိင္တဲ့သူေတြ မခ်မ္းသာတဲ့သူေတြအတြက္ ... တီထြင္လုိက္တာက ေတာ့
နံနက္စာ ခ်က္ေပးတဲ့ စက္ရုပ္ပါတဲ့ဗ်ား

စာမီွး ။ ။ ေဒးလီးေမးလ္

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://joyful4all.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္] 1 New Entry: ႏို႔စို႔ဖက္...

ႏို႔စို႔ဖက္...

"အဲ့... အဲ့... ဝဲ... အဝဲ... အဝဲ... အူဝဲ... အဲ့... အဲ့... အူဝဲ... အူဝဲ..."
အ့ဲဒီလို ႏႈတ္ဆက္သံနဲ႔ က်ေနာ္ ေလာကႀကီးထဲကို ေရာက္လာခဲ့တာပါ..။ က်ေနာ္ကေတာ့ လူျဖစ္လာၿပီေဟ့လို႔ ဟစ္ေၾကြးရင္း ဝမ္းသာျမဴးထူး ေပ်ာ္ရႊင္စြာေပါ့...။ ေလာကႀကီးရဲ႕ ႀကိဳဆိုပံုေတြက ရက္စက္တယ္.. မသင္းဘူး...။ ပထမဦးဆံုး ျမင္လိုက္ရတာက က်ေနာ့္ကိုဖမ္းညွပ္ထားတဲ့ စတီးညွပ္ႀကီး.. ေနာက္ေသြးသံရဲရဲနဲ႔ ကပ္ႀကီးေတြ.. ဇလံုေတြ... က်ေနာ္ စျမင္ဖူးတဲ့ လူသားေတြကလည္း ေဇာက္ထိုးေတြ...

က်ေနာ့္ ေျခအစံုကိုမၿပီး "ျဖန္း" ကနဲ တင္ပါးကို ႐ိုက္လိုက္တဲ့ ႐ိုက္ခ်က္ေတြက "မင္းဟာ ေလာကဓံရဲ႕ အထုအေထာင္းေတြကို ခံရေတာ့မယ္လို႔" ေျပာေနတာမ်ားလား..!! ေအးသလို ေႏြးသလို ေရဇလံုထဲကို အထည့္ခံရျပန္ေတာ့ ပထမဦးဆံုး ေလာကႀကီးထဲကိုယူလာတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကို ေဆးေၾကာလိုက္သလို ခံစားရျပန္တယ္။ အႏွီးပိတ္ျဖဴျဖဴေလးကေတာ့ အမည္းတစ္စက္မွမရွိ ပကတိ ျဖဴစင္မႈေတြနဲ႔... နီတာရဲေလး က်ေနာ္ကလည္း သန္႔႐ွင္းျဖဴစင္ အပစ္ကင္းလွ်က္...။

"အဲ့... အဲ့... ဝဲ... အဝဲ... အဝဲ... အူဝဲ... အဲ့... အဲ့... အူဝဲ... အူဝဲ..." (( ေမေမ.... ေမေမေရ ))
ေႏြးေထြးလြန္းတဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခု... ဒါဟာေမေမ့ရင္ခြင္ပါဘဲ...။ ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲကေန က်ေနာ္ေမာ့အၾကည့္.. က်ေနာ့္ကို ငံု႔ၾကည့္ေနတဲ့ ေမေမ့မ်က္ႏွာေလးက ေမာပန္းႏြမ္းနယ္လြန္းေနေပမဲ့ မ်က္လံုးေတြက အေရာင္ေတြလဲ့လို႔.. ဝမ္းသာၾကည္ႏူးမႈေတြနဲ႔ ေမေမ့ႏႈတ္ခမ္းေတြ ၿပံဳးေနတယ္..။ ေမေမက မ်က္လံုးေတြနဲ႔ က်ေနာ့္ကို စကားစေျပာခဲ့တယ္... ။

"သားေရ... ေလာကႀကီးထဲမွာ ေတြ႕ႀကံဳရမယ့္ ေလာကဓံတရားေတြအတြက္ ေမ့သားေလး.. ဘာမွ မေၾကာက္ရဖူးေနာ္.. သားေ႐ွ႕မွာ ေမေမအၿမဲ႐ွိမယ္" လို႔ အားေပးခဲ့တာ မဟုတ္လား ေမေမ...!! ဒါဟာ ေမေမက်ေနာ့္ကိုေပးတဲ့ ပထမဦးဆံုး စိတ္ဓါတ္အင္အား...။ ႏူးညံ့ညင္သာတဲ့ အထိအေတြ႕နဲ႔ ခ်ိဳစိမ့္ေနတဲ့ ေမေမ့ႏို႔ရည္ ေႏြးေႏြးေတြက က်ေနာ့္ကိုေပးတဲ့ ပထမဆံုး အဟာရခြန္အား...။ ႏို႔စို႔ရင္း ေမေမ့မ်က္ႏွာကို ေမာ့ၾကည့္ေနရတာ ေအးခ်မ္းလိုက္တာ..။ က်ေနာ္ ႏို႔ေသာက္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တယ္...။

"အဲ့... အဲ့... ဝဲ... အဝဲ... အဝဲ... အူဝဲ... အဲ့... အဲ့... အူဝဲ... အူဝဲ..."
ခပ္က်ယ္က်ယ္ ငိုသံတစ္ခုေၾကာင့္ လန္႔ၿပီးႏိုးလာခ်ိန္မွာ ေမေမ့ႏို႔ကိုစို႔ေနတဲ့ က်ေနာ့္လို နီတာရဲေလး တစ္ေယာက္..။ က်ေနာ္ အရမ္းကို အံ့ေၾသာသြားတယ္.. သူလည္း က်ေနာ့္ကို မ်က္လံုးေလး အဝိုင္းသားနဲ႔လွမ္းၾကည့္ၿပီး......

"အဲ့... အဲ့... အဲ့..." ((ဟယ္လို... နင္ကဘယ္သူလဲ...))
"အဲ့... အဲ့... အဲ့..." ((ေအာင္မာ... မင္းကမ်ား ငါ့ကိုေမးရေသးတယ္.. မင္းကဘာလို႔ ငါ့အေမႏို႔ကိုစို႔ေနရတာလဲ...))

"အဲ့... အဲ့... အ့ဲ...." ((ဒါနင့္ေမေမလား.. ငါမသိဘူး.. ငါ့ေမေမကႏို႔မထြက္လို႔ ဒီကိုေခၚလာၿပီးတုိက္တာ...))
"အဲ့... အဲ့... အဲ့...." ((မေသာက္နဲ႔......)) ဲ့

အဲဒီကတည္းက က်ေနာ္ဟာ မနာလိုျခင္း မေက်နပ္ျခင္းေတြကို စရင္းႏွီးခဲ့ေတာ့တာ ယၡဳထက္တိုင္...။

"အဲ့... အဲ့... အဲ့......" ((ငါအရမ္း ဗိုက္ဆာေနလို႔ပါဟယ္...))
"အူဝဲ... အူဝဲ... အူဝဲ.... အူဝဲ..... အူဝဲ... အူဝဲ ့ဲ ့ဲ ့ဲ ့ဲ ဲ့ ့ဲ"

က်ေနာ္ ေဒါသတႀကီးနဲ႔ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ငိုခ်လိုက္မိတယ္..။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ က်ေနာ္သူ႔ကို လွမ္းၿပီး ကန္ထည့္လိုက္ခ်င္တာ ေျခေထာက္ေတြကို ယားေနတာဘဲ... အႏွီးေတြနဲ႔ က်ေနာ့္ေျခေထာက္ေတြကို ေကာက္ညွင္းထုပ္လို ထုပ္ထားလို႔... ေမေမက က်ေနာ့္ေက်ာကုန္းေလးကို ပုတ္ၿပီး ေျဖသိမ့္ရင္း ေခ်ာ့သိပ္ျပန္တယ္..။ "သားရယ္.. သူလည္းဆာရွာမွာေပါ့ ေပးတိုက္လိုက္ပါေနာ္..." လို႔ေျပာေနသလိုဘဲ က်ေနာ္ခံစားလိုက္ရတယ္..။

ေမေမ့ဆႏၵေတြ ႏွစ္သိမ့္မႈေတြရယ္ေၾကာင့္ လိုက္ေရာလိုက္ရေပမဲ့ ဒင္းကို အဲ့ဒီအခ်ိန္ကစလို႔ မေက်နပ္ခဲ့တာ ခုအခ်ိန္အထိပါဘဲ...။ ဒင္းနဲ႔က်ဳပ္က လူ႔ဘဝထဲကို မတိမ္းမယိမ္း အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာ စေရာက္ခဲ့ၾကတာဆိုရင္ အံ့ၾသၾကမယ္ထင္တယ္..။ က်ဳပ္ကစၿပီး ဒင္းကို အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရသလိုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခံစားမႈနဲ႔ က်ဳပ္ဟာက်ဳပ္ မေက်နပ္ဖူးဗ်...။ ေဆာ့တတ္ ကစားတတ္တဲ့ အရြယ္ေရာက္ေတာ့လည္း ဒင္းက မိန္းကေလးဘဲ ဆိုၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ ေမေမက အေလွ်ာ့ေပးခိုင္းျပန္ေရာ..။

က်ဳပ္မွာသာ မေက်နပ္စိတ္ေတြ ထပ္ထပ္လာတာ... ခုလူႀကီးေတြ ျဖစ္လာတဲ့အထိဘဲ ဆိုပါေတာ့..။ ဒင္းနဲ႔ ျမန္ျမန္ေဝးပါရေစလို႔ ဆုေတာင္းခဲ့တဲ့ က်ဳပ္ဆုေတာင္းက မူႀကိဳေရာက္တဲ့ႏွစ္မွာ ျပည့္ခဲ့တယ္...။ ဒင္း ေဖေဖ တာဝန္နဲ႔ နယ္ေျပာင္းရေတာ့ ဒင္းလည္းလိုက္ရၿပီေပါ့...။ က်ဳပ္ေလ အေတာ္ေလးကို ေပ်ာ္ခဲ့တာဗ်..။ ဒင္းကေတာ့ ႏိုင္စားရမဲ့ က်ဳပ္နဲ႔ေဝးရလိ႔ု အေတာ္ငိုခဲ့သလားဘဲ.. ဘယ္သူက သူ႔ကိုသည္းခံမွာတုန္း...!! သူ႔လို စြာေတးေတး ဂ်စ္ကန္မကိုမ်ား လူတိုင္းက ေအာ့ေက်ာလန္..။ အဲ... က်ဳပ္ေျခာက္တန္းေအာင္လို႔ ခုႏွစ္တန္းတက္တဲ့ႏွစ္မွာ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်စြာ ဒင္းနဲ႔ျပန္ဆံုရေတာ့တာ..။ ကံတရားက က်ဳပ္ကို မ်က္ႏွာသာ မေပးလိုက္ပံုမ်ားေနာ္....!! "ေသခ်င္တယ္.. ေသသာေသခ်င္တယ္.." နဲ႔ လူေတြေျပာၾကတာ အသက္ေတြ ေတာ္ေတာ္ႀကီးမွပါ... က်ဳပ္က အဲဒီ အရြယ္ကတည္းက တစ္ဖြဖြ ၿငီးတြားခဲ့မိတာဗ်...။

အခ်ိန္ရရင္ေတာ့ ဒင္းနဲ႔က်ဳပ္ အေၾကာင္း စာေတြ ထပ္ေရးမိဦးမလားမသိ...!! က်ဳပ္မွာ အခ်ိန္တိုင္း ဒင္းကို လက္စားေခ်လိုစိတ္က တာဝန္တစ္ခုလို အၿမဲေတြးေနမိတာ... ေမေမ့ ႏို႔ကိုစို႔ခဲ့တဲ့ ဒင္းကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ လက္စားေခ်ရမလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ႀကိဳးစားေနမိတာ ခုထက္ထိ...။ ေနႏွင့္ဦးေပါ့ကြာ.... က်ဳပ္ေတးထားတယ္...!! က်ဳပ္မ်ား မိန္းမရလို႔ကေတာ့ က်ဳပ္မိန္းမကို အမႊာပူးကိုေမြးခိုင္းဦးမွာ... ဟီးးး... ၿပီးရင္ ဒင္းဆီ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ပို႔.... ဒင္းသား ဒါမွမဟုတ္ ဒင္းသမီးကို က်ဳပ္နီတာရဲဘဝက ခံစားခဲ့ရတဲ့ မနာလိုမႈမ်ိဳး ထပ္တူခံစားခိုင္းဦးမွာ...။ က်ဳပ္ေမေမ့ ႏို႔ေၾကြးကို ျပန္ဆပ္ဖို႔... က်ဳပ္လက္စားေခ်တာခံရဖို႔ ဒင္းေရာ ဒင္းေမြးထုတ္မဲ့ နီတာရဲေရာ အသင့္သာ ေစာင့္ေနၾကေပေရာ့....!!

ဟီးးး.... လက္စားေခ်တာကေနာက္... ခုေတာ့... ေၾကာက္လို႔ေျပးၿပီဗ်ိဳးးးး... အမေလး...!!

(ကိုရင္ေနာ္)

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://koyinnawkhinlaynge.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[ခ်စ္သူ႔ ပံုရိပ္] 2 New Entries: "Etiquette"

"Etiquette"

အခုတေလာ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက ၀င္လာတဲ့ အီးေမလ္းေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ တခါတေလ အားလံုးသိေအာင္ ျပန္ေ၀မွ် ခ်င္ေတာ့ blog ေပၚမွာတင္ေပးတယ္ .. အဂၤလိပ္လိုမူရင္းပို႔တာဆိုရင္ (ဥပမာ Power Point File ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လို Attachment နဲ႔႔ပဲလာလာ) သူမ်ားဘာသာျပန္ၿပီးသားျဖစ္လဲ ကိုယ့္အာေဘာ္နဲ႔ကုိယ္ပဲလို႔ မယုတ္မလြန္သေဘာထားလိုက္ၿပီး post တင္လိုက္တယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ စာမေရးရမေနႏုိင္ ကိုယ့္အတြက္ ကေလးေလးက Internet ကရွာေပးတာမ်ားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုတေလာ လက္ခံရရွိတဲ့ ျမန္မာလို Forward ေမလ္းေတြမွာ မူရင္း Author နာမည္ (ဒါမွမဟုတ္ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ blog က ျဖစ္ခဲ့ရင္ ) သူ႔ရဲ႕ link ကိုမေတြ႕ရေတာ့တာၾကာၿပီ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မွ်ေ၀ေပးတာကို ေက်းဇူးတင္ေပမဲ့ Etiquette ဆိုတာကို နားလည္ေပး ရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့..

တခါက ဒီကဗ်ာေလး ကၽြန္မဆီကုိ အီးေမလ္းနဲ႔ေရာက္လာပါတယ္။ အရမ္းရင္းနွီးတဲ့ စာေရးဆရာမ တစ္ေယာက္က (သူက အခု oversea trip တစ္ခုနဲ႔ Korea မွာပါ။ သူျပန္ရင္ သူေရးမဲ့စာမူမွာ ဒီကဗ်ာေလးသံုးခ်င္လို႔) ကိုယ္လဲ ဒီမွာ စာေရးေနတဲ့သူတစ္ေယာက္မွန္း သိေတာ့ မူရင္းေရးသူကို (SG မွာရွိတဲ့ blogger တစ္ေယာက္ေယာက္ပဲ ျဖစ္မွာမွန္းသိလုိ႔) ေမးပါတယ္။ သိသေလာက္ေမးေပးပါတယ္။ No Response at all. ဘေလာဂ့္တုိိင္းကိုလဲ မသြားအားေတာ့ ဒီအတုိင္းပဲ ထားလုိက္ရတယ္။ သိရင္ ကူညီၾကပါဦး ။ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ေလးက မလြမ္းပါဘူးတဲ့ ...

ခဏခဏဖူးျဖစ္တဲ့ ေရႊတိဂံု ေစတီၾကီးကို မလြမ္းပါဘူး။
ပိုက္ဆံေပးမွ တက္လို႔ရတဲ့ Merlion ရွိတယ္။

ညဘက္ ျပန္မလာမခ်င္း မအိပ္ပဲေစာင့္တဲ့ အေမ့ကို မလြမ္းပါဘူး။
အခ်ိန္မေရြးဆက္လို႔ရတဲ့ 1818 ရွိတယ္။

ခဏခဏ ဆိုင္ေရာက္ေနာက္က်ရင္ မဆူတဲ့ အေဖ့ကို မလြမ္းပါဘူး။
တခါတေလ ရံုးေနာက္က်ရင္ ေျပာလို႔မဆံုးတဲ့ သူကိုယ္တိုင္က အျမဲ ေနာက္က်တဲ့ မန္ေနဂ်ာ ရွိတယ္။

ပန္းကန္မေဆးပဲ ထားသြားရင္ ေဆးေပးေနၾက အစ္ကို႔ကို မလြမ္းပါဘူး။
ဇြန္းတစ္ေခ်ာင္းက်န္ခဲ့ရင္ ခါးေထာက္ျပီးဆဲတဲ့ အိမ္သူၾကီး ရွိတယ္။

က်ေနာ္ ဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး အသဲနင့္ေအာင္ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူကို မလြမ္းပါဘူး။
အေပၚယံေတြနဲ႔ ေငြမက္မက္ ေကာင္မေလးေတြ ရွိတယ္။

မနက္ေစာေစာ ၾကက္တြန္သံေလးကို မလြမ္းပါဘူး။
စားပြဲေပၚက နာျငီးေလာက္တဲ့ ႏိႈးစက္၀ိုင္း၀ိုင္း ရွိတယ္။

လမ္းထိပ္က ငရုတ္သီးစပ္စပ္ မုန္႔ဟင္းခါးကို မလြမ္းပါဘူး။
ၾကိဳက္သေလာက္၀ယ္လို႔ရတဲ့ ျဖဴဖတ္ဖတ္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ရွိတယ္။

ကိုတုတ္ၾကီးဆိုင္က ေပါ့ဆိမ့္ထိထိေလးကို မလြမ္းပါဘူး။
၁ေဒၚလာတန္ ခပ္က်ဲက်ဲ လက္ဘက္ရည္ ရွိတယ္။

ၾကပ္ၾကပ္ေတာက္ေတာက္ ထိုင္စားရတဲ့ တုတ္ထိုးဗန္းကို မလြမ္းပါဘူး။
အီလည္လည္နဲ႔ ေကြ႕ခ်ပ္ ရွိတယ္။

ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ တြယ္စီးရတဲ့ ၁၀၅ကို မလြမ္းပါဘူး။
ေလွာင္အိုက္အိုက္နဲ႔ 854 ရွိတယ္။

ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ေရႊဧည့္သည့္ကို မလြမ္းပါဘူး။
အေပါက္၀ကေန တကြ်တ္ကြ်တ္နဲ႔ ငါ့ပိုက္ဆံေတြထိုင္၀ါးေနတဲ့ စက္ ၂ခုပါတဲ့ Bus ကားေတြ ရွိတယ္။

ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္း ျမင္ကြင္းေလးနဲ႔ ၂၀ ေပးျပီး တစ္ေနကုန္စီးလို႔ရတဲ့ ျမိဳ႕ပတ္ရထားကို မလြမ္းပါဘူး။
ျပတင္းေပါက္ေမွာင္ေမွာင္နဲ႔ စကၠန္႔တိုင္းကို ပိုက္ဆံယူေနတဲ့ MRT ရွိတယ္။

စကားေလးေျပာရံုနဲ႔ ပိုက္ဆံရခဲ့တဲ့ ပြဲစားတန္းက ဘ၀ကို မလြမ္းပါဘူး။
တစ္ေန႔ ၁၀နာရီလုပ္ရတဲ့ ညႇီစို႔စို႔ဘ၀တစ္ခု ရွိတယ္။

အထည္ခ်ဳပ္က အလုပ္ၾကိဳးစားတဲ့ ၀န္ထမ္းမေလးေတြကို မလြမ္းပါဘူး။
အေခ်ာင္ခိုေနတဲ့ စီနီယာ တရုတ္မေတြရွိတယ္။

ျငင္းလိုက္ခံုလိုက္ စေနာက္လိုက္နဲ႔ DotA ပြဲကို မလြမ္းပါဘူး။
တိတ္တိတ္ေလး တစ္ေယာက္တည္းေဆာ့ရတဲ့ PSP ရွိတယ္။

ရြံ႕ဗြက္ထူထူၾကားက အျမဲတန္း တန္းစီေနရတဲ့ သထံုကြင္းကို မလြမ္းပါဘူး။
တိုက္ေဘးနားက ဘယ္သူမွ မရွိတဲ့ Basketball ကြင္းရွိတယ္။

၇နာရီဆို အေျပးအလႊား အလြတ္မခံခဲ့တဲ့ ကိုရီးယားကားကို မလြမ္းပါဘူး။
မၾကည့္တခ်က္ ၾကည့္တခ်က္ တရုတ္ကား ခပ္ညံ့ည့ံေတြ ရွိတယ္။

လူရႊင္ေတာ္ေရႊဖလားရဲ႕ ပါးစပ္မပိတ္ရတဲ့ ဟာသေတြ မလြမ္းပါဘူး။
ရယ္စရာမေကာင္းတဲ့ ခပ္ေပါေပါ အစီအစဥ္ေတြ ရွိတယ္။

ခ်စ္သူနဲ႔ ပံုမွန္သြားၾကည့္တဲ့ သမၼတရံုကို မလြမ္းပါဘူး။
ဖုန္းသံထြက္လာရင္ ၀ိုင္းၾကည့္ခံရတဲ့ ရုပ္ရွင္ရံုေတြ ရွိတယ္။

သဘာ၀အတိုင္း ခပ္ရိုင္းရိုင္းလွေနတဲ့ ေသာင္ျပင္က်ယ္က်ယ္ ေခ်ာင္းသာနဲ႔ ေငြေဆာင္ကို မလြမ္းပါဘူး။
လူဖန္တီးတဲ့ ေသာင္ျပင္က်ဥ္းက်ဥ္း သဲၾကမ္းၾကမ္း East Coast နဲ႔ West Coast ရွိတယ္။


အဲလိုေနႏိုင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲေနာ္။

...to all my beloved friends and bloggers ..

မေျပာင္းလဲေသာ သေဘာထား ..

ကၽြန္မဘက္မွာ
ဘာေျဖရွင္းခ်က္မွ မရွိပါဘူး "ေမာင္" ....

ကိုယ္ပိုင္ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ေတြအတြက္
ရက္ရက္စက္စက္ထားခဲ့မယ္ဆိုလဲ
ေမာင့္စိတ္တုိင္းက် လက္ခံရမွာပါပဲ ....

ခ်စ္ခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္ေတြအတြက္
သံေယာဇဥ္အျဖတ္ခက္လုိ႔
ရင္ခြင္အိမ္ယာမွာ ျပန္ခို၀င္ခ်င္တယ္ဆိုရင္လဲ
အၿပံဳးမပ်က္ ႀကိဳဆိုလ်က္ပါပဲ ...

ကၽြန္မရဲ႕ ....
အႂကြင္းမဲ့ခ်စ္ျခင္းေတြအတြက္
တဖက္သတ္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေလးကိုေတာ့
ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ထိ ဖက္တြယ္ေနဦးမွာပဲ "ေမာင္" ...

by ..DecemberCinderella

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://loveintoourminds.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[Public Health in Myanmar] 1 New Entry: Essential Nutrients for Healthy living (2)

Essential Nutrients for Healthy living (2)

က်န္းမာစြာ အသက္ရွင္ရန္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေသာ အာဟာရ (၂)

Micronutrients မ်ားမွာ ဗီတာမင္မ်ား ႏွင့္ သတၱဳဓါတ္မ်ား ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိၿပီး ၎တို႔ကို ခႏၶာကိုယ္ အတြင္း ဇီ၀ကမၼ လုပ္ငန္းမ်ား ပံုမွန္ လည္ပတ္ ႏိုင္ရန္အတြက္ အကူ အင္ဇိုင္း အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ထိန္းညွိ ေပးသည့္အရာမ်ား အျဖစ္ လည္းေကာင္း ခႏၶာကိုယ္ အတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ပါသည္။ Macronutrients ( အႀကီးစား အာဟာရမ်ား) အေၾကာင္း ကို ပထမပိုင္းတြင္ တင္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္၍ ဤ ဒုတိယ ပိုင္းတြင္ Micronutrients ( အေသးစား အဟာရမ်ား) ၏ အလုပ္ လုပ္ပံုႏွင့္ ရႏုိင္သည့္ အစားအစာ၊ စားသံုး သင့္သည့္ ပမာဏႏွင့္ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက ျဖစ္လာ ႏိုင္သည့္ ျပႆနာမ်ား ကို တင္ျပ လိုက္ပါသည္။

1. ဗီတာမင္မ်ား (Vitamins)

ဗီတာမင္ကို ေရတြင္ ေပ်ာ္၀င္ေသာ ဗီတာမင္ (Water-soluble Vitamins) ႏွင့္ ဆီတြင္ ေပ်ာ္၀င္ေသာ ဗီတာမင္ (Fat-soluble Vitamins) ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳး ခြဲျခား ထား ပါသည္။ ဗီတာမင္ C ႏွင့္ B အုပ္စု၀င္ မ်ားသည္ ေရတြင္ ေပ်ာ္၀င္သည့္ ဗီတာမင္မ်ားျဖစ္ၿပီး ဗီတာမင္ A, D, E ႏွင့္ K မ်ားသည္ အဆီတြင္ ေပ်ာ္၀င္ေသာ ဗီတာမင္မ်ား ျဖစ္သည္။ ကြဲျပား သည္မွာ အဆီတြင္ ေပ်ာ္၀င္ေသာ ဗီထာမင္ တခ်ိဳ႔ကို ခႏၶာကိုယ္ မွ ထဲမွာပင္ ထုတ္လုပ္ ေသာ ေၾကာင့္ အစားအစာ မ်ားတြင္ ၀ါ၀င္ရန္ မလုိပါ၊ သို႔ေသာ္ လည္း ၎တို႔၏ အသံုး၀င္ပံုႏွင့္ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက ျဖစ္လာ ႏိုင္သည့္ ျပႆနာ မ်ားကို သိရွိထား ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ေရတြင္ ေပ်ာ္၀င္ေသာ ဗီတာမင္မ်ား သည္ ခႏၶာကိုယ္ ထဲတြင္ သိုေလွာင္ ထားျခင္း မရွိ ေသာ ေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ ပံုမွန္ စားသံုးရန္ လိုအပ္သည့္ မရွိမျဖစ္ သည့္ အာဟာရ မ်ား ျဖစ္သည္။

ဗီတာမင္ A

ခႏၶာကိုယ္ အတြင္း အေပၚရံ ဆဲလ္မ်ားႏွင့္ ခၽြဲသလိပ္ ရွိရာဆဲလ္ ( Mucosa cells) ကို ပံုမွန္ ဖြဲ႔စည္း ေစ၍ အလင္းေရာင္ နည္းေသာ ေနရာတြင္ အျမင္ အာရံုကို ပိုမို ၾကည္လင္ ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ေပးသည္။ ၎ကို တိရိစာၦန္ ထြက္ အစားအစာမ်ား၊ ေဂၚဖီထုပ္၊ ဆလတ္ရြက္ မံုလာဥစသည့္ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္မ်ား ႏွင့္ အသီးႏွံ အမ်ိဳးမ်ိဳး တြင္ ရႏိုင္ပါသည္။ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက ညဘက္ မျမင္ရျခင္း၊ အေရျပား ၾကမ္း၍ ေျခာက္ျခင္း ႏွင့္ ေရရွည္ ခ်ိဳ႔တဲ့ေနပါက မ်က္ၾကည္လႊာ ေျခာက္ခမ္း တြန္႔လိမ္ၿပီး မ်က္စိကြယ္ သည္ အထိ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

ဗီတာမင္ B1

ကာဗြန္ ဟိုက္ဒရိတ္အစာ ဇီ၀ကမၼ လုပ္ငန္းစဥ္ႏွင့္ နာ့ဗ္ဆဲလ္မ်ား အဟာရအတြက္ အေထာက္အကူ ျပဳေပးသည္။ ၎ကို ကစီဓါတ္ အစာမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပဲ၊ အသား၊ အာလူးႏွင့္ သစ္ေစ့မ်ား၊ လိေမၼာ္သီး၊ ဖရဲသီးႏွင့္ ေထာပတ္သီး မ်ားတြင္ ရႏိုင္ပါသည္။ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက အစား အေသာက္ပ်က္ျခင္း၊ အျပင္ပိုင္း နာ့ဗ္ေၾကာ ေရာင္ျခင္း (neuritis)၊ Beriberi ဟုေခၚသည့္ ေဖၚေရာင္ျခင္း ( Wet beriberi) သို႔မဟုတ္ အလြန္အမင္း ပိန္ခ်ံဳးျခင္း (Dry beriberi) စသည့္တို႔ကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသည္။ ေရရွည္ ျဖစ္ေနပါက အာရံုေၾကာမ်ား ပ်က္စီး ယိုယြင္း လာျခင္းႏွင့္ ႏွလံုးေရာဂါေၾကာင့္ အသက္ ဆံုးရံႈး သည္အထိ ျဖစ္ႏိုင္ ပါသည္။

ဗီတာမင္ B2

၎ကို ကာဗြန္ ဟိုက္ဒရိတ္အျပင္ အသားဓါတ္ ဇီ၀ကမၼ လုပ္ငန္းစဥ္ႏွင့္ ေသြးနီဥ ထုတ္လုပ္သည့္ ေနရာတြင္ အသံုးျပဳ ပါသည္။ ၎ကို အသည္း၊ ႏို႔၊ ဥမ်ားႏွင့္ ကီ၀ီသီး မ်ားတြင္ ရႏိုင္ပါသည္။ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက အေရျပား၊ လွ်ာႏွင့္ ပါးစပ္အခၽြဲအေျမွးပါး ေရာင္ရမ္းျခင္း (angular stoma titis)၊ ႏႈတ္ခမ္းကြဲၿပီး က်ီးကန္း ပါးစပ္နာ ျဖစ္ျဖင္း၊ ေျခဖ၀ါးမ်ား ပူစပ္ပူေလာင္ျဖစ္ျခင္း၊ မ်က္စိယားၿပီး ပူစပ္ပူေလာင္ျဖစ္ျဖင္းႏွင့္ အလင္းေရာင္ အေပၚ ခံႏိုင္ရည္ မရွိျခင္း တို႔ကို ျဖစ္ေစ ႏိုင္ပါသည္။

ဗီတာမင္ B3

အေပၚယံ ေသြးေၾကာကို က်ယ္ေစျခင္း၊ အဆီဓါတ္ႏွင့္ ေကာ္လက္ စေရာလ္ကို က်ဆင္း ေစျခင္း အတြက္ အသံုးျပဳ သည့္အျပင္ အေရးႀကီး သည့္ တစ္ရွဴးမ်ား အသက္ရွဴ သည့္ လုပ္ငန္းတြင္ လိုအပ္ေသာ အင္ဇိုင္းကို ၎မွ ဖြဲ႔စည္း ေပးပါသည္။ ၎ကို ဗီတာမင္ B2 ပါ အစားအစာ မ်ားတြင္ ရႏုိင္သည့္အျပင္ ငွာက္ေပ်ာသီး၊ ဖရဲသီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးႏွင့္ မက္မန္းသီး မ်ားတြင္ လည္း ရႏိုင္ပါသည္။ ခ်ိဳ႕တဲ့ပါက အေရျပား ေရာင္ျခင္း၊ ၀မ္းေလွ်ာျခင္း၊ စိတ္ဓါတ္က် ျခင္းမ်ား ျဖစ္ေစ ႏိုင္ပါသည္။

ဗီတာမင္ B6

ကာဗြန္ ဟိုက္ဒရိတ္၊ အဆီဓါတ္၊ အသားဓါတ္ စသည့္ တို႔၏ ဇီ၀ကမၼ လုပ္ငန္း မ်ား အတြက္ အကူ အင္ဇိုင္းအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ ေပးသည္။ ထို႔အျပင္ ေသြးနီဥထဲရွိ ခႏၶာကိုယ္ အတြက္ ေအာက္စီက်င္ သယ္ေဆာင္ ေပးသည့္ ဟီမိုဂလိုဘင္ ေမာ္လီက်ဴးကို ဖြဲ႔စည္းရာ တြင္လည္း အကူအညီ ေပးသည္။ ၎ကို အာဟာရ အႀကီးစား အမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ ရႏိုင္ၿပီး ေထာပတ္သီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးႏွင့္ ဖရဲသီးမ်ားတြင္ ရႏိုင္ပါသည္။ ခ်ိဳ႕တဲ့ပါက ပါးစပ္ အေျမွးပါး ေရာင္ရမ္းျခင္း၊ အျပင္ပိုင္း နာ့ဗ္ေၾကာ ေရာင္ရမ္းျခင္း၊ ႏွတ္ခမ္းကြဲျခင္းႏွင့္ ေသြးအားနည္း ေရာဂါ တမ်ိဳး (Hypochromic anaemia) တို႔ကို ျဖစ္ေစ ႏိုင္ပါသည္။

ဗီတာမင္ B12

ဆဲလ္မ်ား ပံုမွန္ ႀကီးထြားမႈ၊ အေပၚယံ ဆဲလ္မ်ား ထုတ္လုပ္မႈ၊ ေသြးနီဥ ထုတ္လုပ္မႈႏွင့္ အာရံုေၾကာ စနစ္ရွိ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားကို ထိန္းသိမ္း ရာ တြင္ မရွိမျဖစ္ အသံုးျပဳရန္ လိုအပ္ ပါသည္။ ၎ကို တိရိစာၦန္ထြက္ အစားအစာ မ်ားမွသာ ရရွိႏိုင္ၿပီး ဟင္းသီး ဟင္းရြက္၊ အသီးႏွံ မ်ား အပါအ၀င္ မည္သည့္ အပင္ထြက္ အစားအစာ မ်ားမွ မရႏိုင္ပါ။ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက ေသြးအားနည္း ေရာဂါတခ်ိဳ႔ ( Pernicious Anaemia) ရႏိုင္ၿပီး နာ့ဗ္ေၾကာ စနစ္ ပ်က္စီး ႏိုင္ပါသည္။

ဗီတာမင္ C

အနာ ဒဏ္ရာမ်ား က်က္လြယ္ေစျခင္း၊ ေရာဂါကို ခံႏိုင္ရည္ရွိေစျခင္း၊ ကာဗြန္ဟိုက္ဒရိတ္ႏွင့္ သံဓါတ္ အစာေျခဖ်က္မႈ လုပ္ငန္းစဥ္၊ အဆီ ႏွင့္ အသားဓါတ္ ထုတ္လုပ္မႈ၊ သြား၊ အရိုးႏွင့္ ဆံခ်ည္မွ်င္ ေသြးေၾကာ နံရံမ်ားအား ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္မႈ၊ အဆိပ္ ျဖစ္ေစသည့္ အရာ မ်ားအား ခုခံတိုက္ဖ်က္မႈ၊ သံဓါတ္ စုပ္ယူမႈ၊ ေသြးနီဥ ထုတ္လုပ္မႈ၊ ဆဲ အတြင္းရွိ ပစၥည္းမ်ား ထုတ္လုပ္မႈ စသည့္အတြက္ ဗီတာမင္ စီကို မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ပါသည္။ ၎ကို အခ်ဥ္ ဓါတ္ရွိေသာ လတ္ဆတ္ သည့္ မည္သည့္ အစားအစာ မ်ားတြင္ မဆို ေပါမ်ားစြာ ရရွိႏိုင္ပါသည္။ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက Scurvy ဟု ေခၚသည့္ ေရာဂါကို ရရွိနိုင္ၿပီး သြားဖံုး ေရာင္၍ ေသြးထြက္ျခင္း၊ ေမြးညင္းေပါက္ ပတ္လည္တြင္ ေသးငယ္ေသာ အနီစက္မ်ား ေပၚျခင္း၊ အေရျပား ေအာက္ရွိ ေပ်ာက္ၿပီးေသာ အနာ ဒဏ္ရာ ေဟာင္းမွ ေသြးျပန္ ထြက္ႏိုင္ျခင္း စသည့္ လကၡဏာ မ်ား ကို ေတြ႔ႏိုင္ ပါသည္။

ဗီတာမင္ D

ကယ္လစီယံ (ထံုးဓါတ္) ႏွင့္ တျခား သတၱဳဓါတ္ တခ်ိဳ႔ကို မွ်ေျခ ထိန္းညွိ ေပးျခင္း၊ အူသိမ္မွ ကယ္လ္စီယံႏွင့္ ေဖာ့စ္ဖိတ္ စုပ္ယူရာ တြင္ အကူအညီ ေပးသည္။ ၎ကို ခႏၶာကိုယ္ အတြင္းရွိ ေကာ္လက္ စထေရာလ္ ႏွင့္ ေနေရာင္ျခည္ တို႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး ထုတ္လုပ္ ပါသည္။ အသည္း ႏွင့္ ငါးအဆီမ်ားတြင္ အဓိက ရႏိုင္ၿပီး ၎ကို အက်ိဳးျပဳ ေကာ္လက္စေရာလ္ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ ေစပါသည္။ ၎အတြက္ တျခားေသာ သီးသန္႔ အစားအစာမ်ား စားရန္ မလိုပဲ ေနရာင္ျခည္ကို အေရျပားႏွင့္ ထိေတြ႔ခြင့္ အပူပိုင္း ေဒသတြင္ တေန႔ ၁၀ မိႏွစ္ ၁၅ မိႏွစ္ခန္႔၊ အေအးပိုင္း ေဒသတြင္ ထိုထက္ပို၍ ရရွိပါက လံုေလာက္ ပါသည္။ ခ်ိဳ႔တဲ့ ပါက လူႀကီးမ်ားတြင္ Osteomalacia ႏွင့္ ကေလး မ်ားတြင္ Rickets ဟုေခၚသည့္ အရိုးေပ်ာ့ျခင္း ႏွင့္ အရိုး ေကြးျခင္း ေရာဂါမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ ပါသည္။

ဗီတာမင္ E

ခႏၶာကိုယ္ကို အဆိပ္ ျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ အရာမ်ားကို တိုက္ဖ်က္ျခင္း ႏွင့္ ျပည့္၀ဆီ (Saturated Fat) မ်ား ေၾကာင့္ ေသြးေၾကာ ပိတ္ေစ ႏိုင္သည့္ အေျခအေန မ်ားကို ကာကြယ္ ေပးသည္။ ၎ကို အဓိက အားျဖင့္ အသီးအရြက္၊ Unsaturated Fats (ဥပမာ- သံလြင္ဆီ၊ ပဲပုပ္ပဲဆီ၊ ငါးဆီ၊ ေနၾကာပန္း ဆီ စသည့္) မ်ား၊ ဥ၊ ေထာပတ္၊ ၾကမ္းသည့္ ကစီဓါတ္ (ဥပမာ- လံုးတီးဆန္၊ ဂ်ံဳၾကမ္း) စသည္ အစားအစာ မ်ားတြင္ ရႏိုင္ ပါသည္။ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက ေသြးအားနည္း ေရာဂါႏွင့္ အစာ စုပ္ယူမႈ ခ်ိဳ႔တဲ့သည့္ ေရာဂါ ရွိသည့္ လူႀကီးမ်ား တြင္ အာရံု မစူးစိုက္ ႏိုင္မႈမ်ား ျဖစ္ေစ ႏိုင္ပါသည္။

ဗီတာမင္ K

အသည္း တြင္း ရွိ ေသြးခဲသည့္ အရာမ်ားကို ထုတ္လုပ္ရာ တြင္ အသံုး ျပဳသည္။ ေသြး ေပ်ာ္ေစသည့္ အစားအစာမ်ား သို႔မဟုတ္ ေဆးမ်ား ၏ သက္ေရာက္မႈကို ပိတ္ပင္ တားဆီး သည္။ ဗီတာမင္ E ကို အူမႀကီး အတြင္းရွိ ဘက္တီးရီးယား မ်ားက ထုတ္လုပ္ ေပး ပါသည္။ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက ေသြးထြက္ လြယ္ကူျခင္း၊ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ တြင္ ခ်ိဳ႔တဲ့ပါက ေမြးခါစ ကေလးတြင္ ေသြးထြက္ လြန္သည့္ ေရာဂါ ရႏိုင္ ပါသည္။

၂။ သတၱဓါတ္မ်ား

သတၱဳဓါတ္အားလံုးသည္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ၿပီး ထံုးဓါတ္ႏွင့္ သံဓါတ္ ႏွစ္ခုမွလြဲ၍ တျခားေသာ သတၱဳဓါတ္မ်ားသည္ အစာ ေကာင္းစြာ စား ႏိုင္သူ မ်ားအတြက္ သာမာန္ အားျဖင့္ ခ်ိဳ႔တဲ့မႈ နည္းပါး ပါသည္။ သံဓါတ္ႏွင့္ ထံုးဓါတ္ ႏွစ္ခုသာ ခ်ိဳ႔တဲ့မႈမ်ားၿပီး တျခားေသာ သတၱဳဓါတ္ မ်ားကို ၀မ္း သြားျခင္း၊ ေသြးထြက္ လြန္ျခင္းႏွင့္ အန္မ်ားျခင္း စသည့္ ရုတ္တရက္ ေရာဂါ တခုခု ၀င္ေရာက္ လာမွသာ ျဖစ္ေလ့ ရွိပါသည္။

ထံုးဓါတ္ (Calcium)

ထံုးဓါတ္ သည္ အရိုး ႏွင့္ သြား ပံုမွန္ဖြ႔ံၿဖိဳးရန္အတြက္ အထူး အေရးႀကီးပါသည္။ ထို႔အျပင္ ႏွလံုး ၾကြက္သားႏွင့္ အာရံုေၾကာ စနစ္ လုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ ရာတြင္ ပါ၀င္ျခင္း၊ ေသြးကို အဆင့္ဆင့္ ျပဳျပင္ရာတြင္ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ ေဟာ္မုန္းမ်ားႏွင့္ အာရံုေၾကာ ျဖန္႔က်က္သည့္ အစိတ္အပိုင္း မ်ားကို သိုေလွာင္ ေပးျခင္းႏွင့္ ထုတ္ေပးျခင္း၊ ဗီတာမင္ B12 ကို စုပ္ယူရာတြင္ အကူအညီ ေပးျခင္း စသည္ တို႔အတြက္ ကယ္လ္စီယံကို မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ပါသည္။ ႏို႔ထြက္ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အသား ငါးမ်ားတြင္ အမ်ားဆံုး ရႏိုင္ပါသည္။

သံဓါတ္ (Iron)

ခႏၶာကိုယ္ ထဲရွိ ေအာက္စီဂ်င္ သယ္ေဆာင္ ေပးေနသည့္ ဟီမို ဂလိုဘင္ အသြင္ျဖင့္ အသံုးျပဳပါသည္။ ၎ ကို အသား၊ အသည္းႏွင့္ အစိမ္း ရင့္ေရာင္ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ မ်ားတြင္ အမ်ားဆံုး ေတြ႔ရပါသည္။

Magnesium

အင္ဇိုင္း မ်ား၏ လုပ္ငန္းစဥ္၊ စားသံုး၍ ပိုလွ်ံေသာ ဂလူးကို႔စ္ကို အသည္းထဲ၌ သိမ္းထားရန္ ဂလိုင္ကိုဂ်င္ အျဖစ္ ေျပာင္းျခင္း၊ အသားဓါတ္ ႏွင့္ DNA မ်ား ထုတ္လုပ္ျခင္း၊ အာရံုေၾကာအတြင္း ဓါဓုေဗဒ ဓါတ္ေပါင္းမ်ား ျပန္႔ႏွံ႔ေစျခင္း၊ ေသြးကို မခဲေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္း ထံုးဓါတ္ သကဲ့သို႔ အရိုးမ်ားအား သတၱဳဓါတ္ ျဖည့္ေပးျခင္း တို႔အတြက္ မဂၢနီစီယံကို မရွိမျဖစ္ လိုအပ္သည္။ ႏုိ႔ထြက္ ပစၥည္းမ်ား၊ အသားငါးႏွင့္ အစိမ္းရင့္ေရာင္ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္မ်ားတြင္ အမ်ားဆံုး ရႏိုင္ပါသည္။

Phosphate

အရိုးထဲတြင္ အမ်ားဆံုး ေတြ႔ရၿပီး ၾကြက္သား အေပ်ာ့မ်ား ထဲတြင္လည္း အနည္းငယ္ ေတြ႔ရသည္။ ခႏၶာကိုယ္ အတြက္ စြမ္းအင္ သိုေလွာင္ျခင္း ႏွင့္ သယ္ေဆာင္ျခင္း။ ဗီတာမင္ ဘီ အသံုးျပဳရာတြင္ ကူညီျခင္း၊ ေက်ာက္ကပ္မွ ဟိုက္ဒရိုဂ်င္ စစ္ထုတ္ ရာတြင္ အကူ ပစၥည္းအျဖစ္ အသံုးျပဳျခင္း စသည့္ တို႔အတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ပါသည္။

Sodium and Potassum

Sodium (ဆားဓါတ္) သည္ ဆဲ အျပင္ဘက္ရွိ အဓိက သတၱဳဓါတ္ျဖစ္ၿပီး Potassium သည္ ဆဲ အတြင္းရွိ အဓိက သတၱဳ ျဖစ္သည္။ ၎တို႔ ႏွစ္ခုတြဲ၍ နာ့ဗ္ေၾကာ စနစ္၏ လွ်ပ္စစ္ စီးျဖန္းမႈ Action potential ကို ထိန္းေပးၿပီး ဆဲအတြင္း Sodium ပါ၀င္မႈ (0.9g/L) ပံုမွန္ ျဖစ္ေအာင္ အရည္၏ မွ်ေျခကို ထိန္းေပး သည္။ ၎တို႔ႏွစ္ခု ဆဲလ္အတြင္းအျပင္ ဟန္ခ်က္ညီညီ လုပ္ေဆာင္၍ ၾကြက္သားကို က်ံဳ႔ေစျခင္း ျဖင့္ ႏွလံုး၊ ေက်ာက္ကပ္ စသည္တို႔ကို ပံုမွန္ အလုပ္လုပ္ ေစပါသည္။ Sodium သည္ ဘိုင္ကာဗြန္နိတ္ႏွင့္ ေပါင္း၍ လည္း ခႏၶာကိုယ္ တြင္ ေရ၊ အက္ဆစ္၊ ေဘ့စ္ႏွင့္ ေသြးထဲ ေသြးရည္ၾကည္ (Plasma) ပါ၀င္မႈ ပမာဏတို႔ကို ထိန္းညွိ ေပးပါသည္။ ေန႔စဥ္ ေပါင္းခံေရ မွလြဲၿပီး ေန႔စဥ္ စားသံုး ေနသည့္ အဟာရတိုင္းတြင္ ဆားဓါတ္ ပါ၀င္ၿပီးျဖစ္၍ ဆားကို သီးသန္႔ ထပ္ျဖည့္ စားရန္ မလိုပါ။ ဆားကို ခ်က္ျပဳတ္ ရာတြင္ ဆားကို ျဖည့္စြက္ အသံုးျပဳ ေနျခင္းမွာ အရသာ အတြက္သာ ျဖစ္ပါသည္။

Zinc (သြပ္ဓါတ္)

သြပ္ဓါတ္သည္ အနာက်က္ လြယ္ေစျခင္း၊ အသားဓါတ္ ထုတ္လုပ္ျခင္း၊ ဗီတာမင္ A ေရႊ႔လ်ားရာတြင္ အကူအညီ ေပးျခင္း၊ ပံုမွန္ အေရျပား လုပ္ငန္းစဥ္ အတြက္ လိုအပ္ေသာ အင္ဇိုင္းႏွင့္ ဓါတ္ျပဳျခင္း၊ အစားအစာ မ်ား၏ အရသာႏွင့္ အနံ႔ကို နဂို အတိုင္း ျဖစ္ေအာင္ ထိန္းေပး ျခင္းႏွင့္ ခုခံအား လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မ်ားအတြက္ အကူအညီ ေပးသည္။ ခ်ိဳ႔တဲ့မႈ အျဖစ္နည္းၿပီး ျဖစ္ပါက အေရျပား၊ အစာျမိဳျပြန္၊ မ်က္ၾကည္လႊာ ေရာဂါမ်ား၊ ကေလးမ်ား တြင္ ႀကီးထြားမႈ ေႏွးေကြး ေစျခင္းမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ Zinc ဓါတ္အေၾကာင္းကို ပိုမို အေသးစိတ္ သိရွိလိုပါက ကို၀င္းေဇာ္ စုစည္း တင္ျပထားသည့္ "လိုအပ္ခ်က္ နည္းနည္းႏွင့္ ထိေရာက္မႈမ်ားမ်ား Zinc ဓါတ္" ကို http://winzaw-mdy.blogspot.com/2008/09/zinc.html တြင္ သြားေရာက္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္။

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://health.ngoinmyanmar.org/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[Sai Wunna] 1 New Entry: ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ေခၚ သူပုန္ဘ၀

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ေခၚ သူပုန္ဘ၀

သူပုန္

သူပုန္ … သူပုန္ ….. သူပုန္ .. ငယ္ငယ္ထဲက ၾကားဖူးလာတဲ့စကား … ၾကီးလားေတာ့လည္းၾကားဘူးေနတယ္ … ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕သိၾကတဲ့ သူပုန္ဆိုတာ ဒျမတိုက္တယ္ လူသတ္တယ္ .. မေကာင္းတာအားလံုးလုပ္တယ္ ဒါေၾကာင့္ ငယ္ငယ္တုန္း က ထမင္းမစားရင္ ေမေမက သား သူပုန္ေတြေခၚလိုက္မွာေနာ္ လို႕ အျမဲေျခာက္တယ္ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ လဲ နအဖမီဒီယာအားေကာင္းလို႕ သူပုန္ဆိုတာကို သိလာတယ္ ဒျမတိုက္တယ္ လူသတ္တယ္ေပါ့ ဟားဟား.. အင္တာနက္စသံုးျပီး လူတကယ္ျဖစ္လာေတာ့ သူပုန္ အဓိပၸါယ္ကို နားလည္လာတယ္ ဘယ္လိုနားလည္လဲဆိုေတာ့

ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ျပည္တြင္းက သိခ်င္သိမယ္ မသိခ်င္မသိဘူး သိရင္လည္း နာမည္ေကာင္းနဲ႕ေတာ့မဟုတ္ဘူး နာမည္ဆိုးနဲ႕ျဖစ္မယ္ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ နအဖေလ
သူ႕ရဲ႕ မီဒီယာအားကိုးနဲ႕ သတင္းစာ ေရဒီယို ရုပ္ျမင္သံၾကား စတာေတြကို သူတို႕ က သူတို႕ လိုခ်င္တာေတြ လုပ္ခိုင္းထားတာေလ …

အားလံုး ဒီစာကိုဖတ္မိသူတိုင္း နားလည္ေစခ်င္တယ္ ကၽြန္ေတာ့ အေတြးအျမင္အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္က သူပုန္လို႕ေခၚတဲ့ ABSDF ကို ၾကည့္လိုက္တယ္ လူသတ္တယ္ မွန္တယ္ ျပည္သူေတြကို မသတ္ဘူး မဒိန္းမက်င့္ဘူး … ဒါေပမဲ့ နအဖ စစ္သားေတြကိုေတာ့ သတ္တယ္ မေတာင္းပန္နဲ႕မရဘူး … စိတ္ထားက ျပတ္တယ္ .. ကမၻာေပၚမွာ မရွိေသးတဲ့ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ေက်ာင္းသားေတြ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္တာ ABSDF ကပထမဆံုးပါ ဂုဏ္ယူတယ္ … တစ္ခုထဲေသာ လက္နက္ကိုင္ေက်ာင္းသားေတြပါ အရြယ္ မေရာက္ေသးခင္ ေက်ာင္းတတ္ေနရမဲ့အခိ်န္ ပညာေတြ သင္ယူေနရမဲဲ့ အခ်ိန္ မိဘ အရိပ္ေအာက္မွာ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေနရမဲ့အခ်ိန္ အခု စာဖတ္ေနတဲ့ သူေတြ စဥ္းစားေပးၾကပါ ကဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ သူတို႕လိုေပးဆပ္ စြန္႕လြတ္ရဲလားဆိုတာ ေပးဆပ္စြန္႕လြတ္ရဲရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတာ္လွန္ေရး ဘာလို႕မေအာင္ျမင္ရမွာလဲ

ေနာက္ ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေျပာမယ္ နအဖေလသံ အတိုင္း NGO ရဲ႕ေပးစာကမ္းစာ စားျပီး လာေဖာေနတယ္လို႕ ……. ေအး … လာမေဖာဘူး … လက္နက္ကို္င္ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ေနတာ ဘယ္ NGO ကမွ လာမေပးဘူး … ေတာထဲမွာ ေနတဲ့ရဲေဘာ္ေတြ ငတ္တယ္ျပတ္တယ္ သူတို႕ဘ၀ ေတြကို ျမင္ရင္ ခင္ဗ်ားတို႕ ငိုေကၽြးသြားရမယ္ …. ေသာက္ေရမရွိလို႕ ငွက္ေပ်ာပင္က ေရကိုယူျပီး ၾကိဳေသာက္ခဲ့ရတာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္က ရဲေဘာ္ေတြပါ သူပုန္ဆိုလို႕ နာမည္သာဆိုးတာ တကယ္ လက္ေတြ႕သိသူေတြ ကေတာ့ ABSDF ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္က ရဲေဘာ္ေတြကို နားလည္ပါတယ္ ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ေလွလံုးပုတ္ တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရးေလာက ကစကားပါ … လူတိုင္းမွာေတာ့ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားလုပ္ၾကပါတယ္ ေတာ္လွန္ေရးကို အေၾကာင္းျပျပီး လုပ္စားတာေတြရွိတယ္ .. ဒါေၾကာင့္နအဖက လက္ညိဳးထိုးစရာျဖစ္တာ … ငါးခံုးမတေလွေၾကာင့္ တစ္ေကာင္ပုတ္တယ္ဆိုတာ ကေတာ့ နအဖ ပါ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္ဘူး စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ….

ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ က ရဲေဘာ္ေတြက ျပည္တြင္းက လူအမ်ားစုထင္သလို ရြာသားေတြကိုမသတ္ဘူး ၇ြာသားေတြကို ကူညီေပးတယ္ စပါးစိုက္ေပးတယ္ လိုအပ္တာကိုလုပ္ေပးတယ္ ဒါေၾကာင့္ အားလံုးရဲ ခ်စ္ခင္မႈကိုရတယ္ …. အားလံုးေပးဆပ္ျပီးလာၾကတာ လူသာေသမယ္ နာမည္ကေတာ့ မေသဘူး ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းမွာ ေမာ္ကြန္းတင္က်န္ေနတယ္ ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကေတာ့ ဘယ္ရဲေဘာ္မဆို ေသသည္အထိ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္သြားမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္ပဲ ……

စိုင္း၀ဏၰ

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://saiwunna.focusburma.com/?feed=rss2. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.