http://streammone.blogspot.com/feeds/8866778044014639907/comments/default
ကဲ့..ကုိယ့္ေကာင္းကင္ကုိ ကုိယ္ပဲယုံၾကရုံ..
အဓိပါၸယ္မဲ့ဆင္ျခင္မွဳမွာ တရားေတြမဲ့တာ..ဆန္းသလား
အတၱ..မာန္န...ေမာဟ...ေရးျပရုံနဲ႔လုံေလာက္ျပီ..
တဒုိင္းဒိုင္းကန္သြင္းေနတဲ့ ဘက္လုိက္မွဳမ်ဳိးျဖင့္..မုန္းတယ္
ေရေရာထားသားလား...မထားဘူးလား...ဒီလွ်ာကသိတယ္..
အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ဒီေကာင္းကင္ေလးပဲ ခလုပ္တုိက္္
ဘာမွမျမင္ေလာက္ေအာင္ ဒီဒုကၡေတြက အေရျပားထူသလား..
တတ္နိဳင္သေလာက္ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ သီဆုိခဲ့ပါတယ္.....
တတ္နိဳင္သေလာက္ အေရျပားမ်ားအား ခြါခ်ခဲ့ပါတယ္....
တတ္နိဳင္သေလာက္ လူျဖစ္ခ်င္ခဲ့ပါတယ္..
ကဲ...ဘယ္ႏွစ္ဂုိးသြင္းမလည္း...
အဓိပါၸယ္မဲ့ဆင္ျခင္မွဳမွာ တရားေတြမဲ့တာ..ဆန္းသလား
္
စိတ္ေၾကကြဲ
မွဳံရီေ၀၀ါးသြားခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။။လြန္ခဲ့ေလေသာလမ္းအတုိင္း ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ျပီးေသာမုိင္တုိင္မ်ားအတုိင္း ဘ၀ဆုိတာကုိအခါမလပ္ေမ့ေလွ်ာခ်င္ေနခဲ့မိတယ္။ စုိက္ပ်ဳိးခဲ့တဲ့အတုိင္း ရိတ္သိမ္းနိဳင္ဖုိ႔ အဓိကက်ေလရဲ့။ ဟုိးအေ၀းလြင္ျပင္ကေန ျဖတ္သန္းခဲ့ရလုိလား ဒီေလေျပမွာ အလြမ္ေတးေတြပါရွိတယ္။ ဒီလုိပါပဲလုိ ေျပာနိဳင္ခဲ့ျပီလား။ အလြမ္းေတြတနင့္တပုိးနဲ႔မုိ႔လုိ႔လား မေရြ႔လ်ားနိဳင္တဲ့တိမ္တုိက္ေတြ ဟုိး...ေကာင္းကင္မွာတြဲလည္းခုိေနေလရဲ႔။
တိပ္တခုိးခ်စ္စိတ္၀င္
အရိပ္ျမင္မင္းပဲေပါ့
အေတြးမခုိင္ ယိုင္ခ်င္သူမုိ႔
ခ်စ္စိတ္ကုိေလွ်ာ့။
မေသခ်ာဘူးဆုိတာ ေသခ်ာေနေလာက္ျပီ ုလုိ႔ မေန႔က ေသခ်ာသေလာက္ရွိခဲ့ျပီ။ ဒါပဲ...လက္ျပ...ႏွဳတ္ဆက္...ကြဲအက္...
ခံစားမိေသာသီခ်င္းမ်ား
ကြ်န္ေတာ္ခံစားမိေသာ သီခ်င္းမ်ား...
ခင္ဗ်ားတို႔လည္းတစုံတခုရမည္ဆုိလွ်င္....
၀ိုင္၀ုိင္း
ကုိငွက္
ၾကယ္ေတြစုံျပီ
ဒီဇင္ဘာ ကုိလြမ္းတယ္
http://streammone.blogspot.com/feeds/8725632397252001743/comments/default
ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ၾကာျပီဗ်
2000 ခုႏွစ္၀န္းက်င္ေလာက္ကျဖစ္မယ္
ရယ္စရာေတာ့ျဖစ္ေနမယ္ထင္တယ္..
သတိတရေပါ့
ဒီေလညင္းထဲ ဘယ္လုိရနံ႔ေတြနဲ႔
ျမူဴဆြယ္မလည္းရယ္လုိ႔
ေရတမာပင္ေလးေရ
ျမိဳ႔တျမ႔ိဳလုံးဖုန္းသြားတာေတာင္
မင့္ရယ္သံလြင္လြင္ေတြ
ငါမုန္းမသြားဘူး
ဒါရွက္စရာလားကြယ့္
ဒီေန႔ငါ့ေကာင္းကင္ ျပိဳက်တယ္.
ႏွစ္သက္မိေသာကဗ်ာေလးပါ...
ညိမ္းညိဳဘေလာဂ့္မွကူးယူေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္..
ငါ႔အႏုပညာက ေခါင္း႐ြက္ဗ်ပ္ထိုး
က်ေပ်ာက္လိုက္ ျပန္ေကာက္လိုက္နဲ႔ပဲ
ခရီးစဥ္တိုင္းဟာ ေတ႔လြဲ
တစ္ေန႔တစ္ေန႔
မၿမဲျခင္းတရားကို ႐ႈလို႔
မ်က္ႏွာမူရာအရပ္က
ေနမထြက္ေတာ႔တာလဲ ၾကာၿပီ
အကုသိုလ္သိပ္ႀကီးတဲ႔အလုပ္
ငါးအခ်င္းခ်င္း
ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္မမွ်ားေလနဲ႔
ဒီမွာ..
ဘ၀ကို ခ်စ္တတ္ဖို႔ပဲလိုတယ္
အသက္ကို အသစ္ပြင့္လိုက္။
ညိမ္းညိဳ
ရဲရင့္ျခင္းလား..အားက်စိတ္
မုန္းေခ်ာင္း..
သူစတင္ခဲ့တဲ့ေနရာကေတာ့
ဟုိး...ရခုိင္ရုိးမေတာင္စဥ္ေတာင္တန္းေတြကေပါ့...
အေ၀းၾကီးလာခဲ့ရတာ...
မုိးရာသီမ်ားဆုိရင္ သူအတြက္အလုပ္ရွပ္ဆုံးအခ်ိန္ေတြေလ
သူစီးဆင္းခဲ့ရာတေလွ်ာက္လုံးေတြ႕သမွ် အမိွူက္သရုိက္ေတြ
အညစ္အေၾကးေတြအားလုံး ထမ္းပုိးလာရတယ္....
ျပီးေတာ့ သူ႔မိခင္ဧရာ၀တီရဲ႔၀မ္းဗုိက္ထဲကို ပုိ႔ခ် အနယ္ထုိင္ရတယ္..
ဒါလည္းသူရဲ႔ဘ၀ျဖစ္စဥ္တခုေပါ..
တခါတခါက်ေတာ့လည္း လွဳိင္းထန္သလုိ ေဒါသေတြၾကီးေနတတ္ျပန္တယ္..
တခါတေလေတာ့လည္း..သူမဟုတ္သလုိ ေအးျငိမ့္ျငိမ့္ေလးစီးဆင္းေနျပန္တယ္..
ဒါလည္းသူဘ၀ ရဲ့တစိတ္တပုိင္းပဲလုိ႔ထင္ျမင္မိျပန္တယ္...
မိခင္အတြက္တာ ၀န္ေက်ပြန္တဲ့သူ....
လူသားမ်ားအတြက္ တာ၀န္ေက်ပြန္တဲ့သူ....
သဘာ၀တရားအတြက္ တာ၀န္ေက်ပြန္တဲ့သူ...
မုန္း.....
ကြ်န္ေတာ္
ဘ၀မွာ ယူစရာတာ၀န္ေတြအမ်ားၾကီးရွိပါလွ်က္ ေမ့ေလွ်ာ့ေန(ေမ့ခ်င္ေရာင္ေဆာင္ေန)
လုပ္စရာေတြအမ်ားၾကီးရွိပါလွ်က္နဲ႔ အလုပ္ရွပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေန
ဒီမုန္းေခ်ာင္းကုိျဖတ္ကူးတုိင္း သူရဲ႔ေက်ာျပင္ၾကီးကုိ အားနာ..ရွက္ေၾကာက္ေနမိေတာ့တယ္..
You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://streammone.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.