[ရွင္ရဲထြတ္] 1 New Entry: ကို၀င္းေဇာ္ရဲ႕ CHALLENGER ကို ဆားခ်က္ၾကည့္ျခင္း

ကို၀င္းေဇာ္ရဲ႕ CHALLENGER ကို ဆားခ်က္ၾကည့္ျခင္း

ကို၀င္းေဇာ္ရဲ႕ အေတြးအျမင္ေလးကို စာေရးသူ အေနနဲ႔ သေဘာက်ပါတယ္။ ေရးသားတင္ျပပံုေလး ေကာင္းပါတယ္။ စာ ေရးသူ အေနနဲ႔ ဒီပို႔စ္ကို ေရးသားရျခင္းဟာလည္း ကို၀င္းေဇာ္ရဲ႕ အေတြးအျမင္ေလးကို သေဘာက်လို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ စာေရး သူမွ ဒီပို႔စ္ေလးဖတ္ၿပီး စာေရးသူရဲ႕ ထင္ျမင္မိတဲ့ အေတြးေတြကို ေရးခ်င္လာတဲ့ စိတ္တစ္ခုထဲပါ။ ( ကို၀င္းေဇာ္ နားလည္ ႏိုင္ပါေစ။ )

စာေရးသူ အေနနဲ႔ အခက္အခဲဆိုတာဟာ စိန္ေခၚမႈလို႔ မျမင္မိဘူး၊ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းမႈလို႔ ျမင္မိတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆို စာ ေရးသူတို႔ရဲ႕ ဘ၀လမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွာ မထင္မွတ္တဲ့ေနရာ၊ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အခက္အခဲဆိုတာ ႀကံဳလာတတ္တယ္၊ ႀကံဳ လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းဆိုတာ ရွိရတယ္၊ ( ေျဖရွင္းႏိုင္ မေျဖရွင္းႏိုင္ ဆိုတာကေတာ့ မိမိရဲ႕ ပင္ကိုယ္ အရည္အခ်င္းပဲလို႔ စာေရးသူ ျမင္မိတယ္ )

ႀကံဳလာတဲ့ အခက္အခဲ မွန္သွ်ကို စိန္ေခၚမႈ အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ၿပီး ရင္ဆိုင္မယ္ ဆိုရင္ ပထမဆံုး ဒီအခက္အခဲက ဘာ လည္း ? ငါေျဖရွင္းႏိုင္မလား? ကြဲျပားေအာင္ စဥ္းစားသံုးသပ္ၿပီးမွ ငါေျဖရွင္းႏိုင္တယ္ဆိုရင္ စိန္ေခၚမႈကို လက္ခံလိုက္။ ဘက္မမွ်တဲ့ စိန္ေခၚမႈဆိုရင္ ခံစစ္အေနနဲ႔ သံုးသင့္ရင္သံုး၊ လိုအပ္ရင္ ခြာစစ္ကိုပါ သံုးရလိမ့္မယ္။ ( ဥပမာ ကို၀င္းေဇာ္ေရ မိုက္တိုင္ဆန္ရဲ႕ လက္သီးကို ခံႏိုင္ဖို႔ မလြယ္ဘူးေလ )

တစ္ခ်ဳိ႕ အခက္အခဲေတြက ကာယနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြ ရွိသလို၊ ဥာဏနဲ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္ရတဲ့ စိန္ေခၚမႈ ဆိုတာရွိတယ္။ အဓိက ကေတာ့ ဘက္ေပါင္းစံုကို ကိုယ့္ဖက္က ျပင္ဆင္မႈ အားေကာင္းေလ အခက္အခဲကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေျဖရွင္း ႏိုင္ ေလပဲ။ ေလာကႀကီးမွာ စိန္ေခၚမႈကို ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ႏိုင္တာ ေကာင္းပါတယ္၊ မိုက္မဲမႈ တြဲပါလာရင္ အႏၱရယ္ မ်ားတယ္ ဆိုတာ မေမ့ေလနဲ႔။

တိုက္စစ္ဆင္တာဟာ လြယ္ေပမယ့္၊ တစ္ဖက္ရဲ႕ စိန္ေခၚမႈ အားအရမ္းသာလာရင္ ခြာစစ္ကို သံုးတတ္ရမယ္။ ခြာစစ္ကို အ သံုးခ်တတ္ဖို႔ဆိုတာ ခက္ခဲပါတယ္ ေတာ္ရံု အသံုးမျပဳတတ္ပါဘူး၊ တိုက္စစ္ ဆင္ႏႊဲရင္း အေသသာခံသြားၾကတာ မ်ားပါ တယ္။ ဒီလို လူမ်ဳိးဟာ စိန္ေခၚမႈ တစ္ရပ္ကို ကြဲျပားေအာင္ မသံုးသပ္ပဲ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္း ၾကလို႔ပဲ။ ထိုလူမ်ဳိးအတြက္ေတာ့ ဘ၀မွာ ဆံုးရွဳံးမႈ မ်ားတတ္ပါတယ္။ ( ကို၀င္းေဇာ္ေရ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ထင္တာေလးကို ဆားခ်က္ၾကည့္တာပါ )

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://saishinyehtut.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[Laminkhin] 1 New Entry: ျမန္မာနိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားသမဂၢရံုး (BPPU) တြင္ နွစ္(၆၀)ျပည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ ့အခြင့္အေရးေန ့ က်င္းပစဥ္

ျမန္မာနိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားသမဂၢရံုး (BPPU) တြင္ နွစ္(၆၀)ျပည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ ့အခြင့္အေရးေန ့ က်င္းပစဥ္

အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ ့အခြင့္အေရးေန ့ကို ဒီကေန ့ ထိုင္းနိုင္ငံနယ္စပ္တစ္ေနရာမွာ
ျမန္မာနိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားသမဂၢ (BPPU) မွာက်င္းပခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီအခမ္းအနား မွာ
ျပည္သူ ့လြတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ မ်ား ျဖစ္တဲ့ ေဒၚစန္းစန္း ဦးခ်စ္တင္ တို ့က နိုင္ငံ
ေရးတာ၀န္မ်ားမအားတဲ့ႀကား ႀကြေရာက္ခ်ီးျမွင့္ႀကသလို အဖြဲ့အစည္း အသီးသီး မွ
တာ၀န္ရွိသူမ်ားလည္းႀကြေရာက္ႀကပါတယ္။
နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ား က ျမန္မာနိုင္ငံတြင္း ေထာင္တြင္း လူ ့အခြင့္အေရး
ခ်ိဳးေဖာက္ ေနမွုမ်ား ကိုယ္တိုင္ခံစားခဲ့ရေသာ ေထာင္တြင္း ဖိနွိပ္ခံရမွု မ်ားကိုရွင္းလင္း
တင္ျပသြားပါတယ္။ ထို ့အျပင္ BWU / FTUB / နွင့္ ဗမာနိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသား
သမဂၢမွလည္း လူ ့အခြင့္အေရးဆံုးရွံဳးခဲ့ရသည့္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွအေျခအေနမ်ားကို
တင္ျပသြားပါတယ္။ မိမိတို ့အသီးသီးရဲ့ခံစားခ်က္ မ်ားျပည္သူလူထုရဲ့ ခံစားေနရမွဳမ်ား
ရန္သူကို စုေပါင္းအားနွင့္ အျမင္ျပတ္ျပတ္ တိုက္ခိုက္ရန္နွင့္ စစ္အုပ္စုအားကုလသမဂၢ
တြင္ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္မွ ဖယ္ရွားနိုင္ေရးမူကို နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း
ကိုေအာင္ခိုင္မွ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္သင့္ေႀကာင္းတင္ျပသြားသည္ကို အခမ္းအနား
တက္ေရာက္လာသူမ်ားမွတစ္ခဲနက္သေဘာတူညီခဲ့ႀကသည္။
ျမန္မာနိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားသမဂၢရံုးတြင္ အဂၤလိပ္စာသင္ေပးေနေသာ ႀသစေတးလ်
သူ ဆရာမေလးမွ လည္း သူမ အဖြါးမွာ၈်ဴးလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေႀကာင္း ဂ်ဴးလူမ်ိဳး
မ်ားသည္လည္း လူ ့အခြင့္အေရးအမ်ားဆံုးအခ်ိဳးေဖာက္ ခဲခဲ့ရသူမ်ားျဖစ္သျဖင့္ ျမန္မာ
နိုင္ငံသားမ်ားအား ကိုယ္ခ်င္းစာမိေႀကာင္း သို ့အတြက္ေႀကာင့္ ထိုင္းနိုင္ငံနယ္စပ္ သို ့
လာေရာက္၍ ျမန္မာတို ့အားကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေၿကာင္း သူမငယ္စဥ္ကတည္း
လူ ့အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္ ခံေနရသူမ်ားအား တက္နိုင္သေလာက္ ကူညီေဆာင္ရြက္
ေနေႀကာင္း အဂၤလိပ္ ဘာသာစကားျဖင့္ေျပာရာ BPPU ဥကၠဌ ကိုေဇာ္ျငိမ္းလတ္ မွ
ဘာသာျပန္ ၍ ဧည့္သည္ပရိတ္သတ္တို ့အားရွင္းလင္းတင္ျပခဲ့သည္။
နိဂံုးခ်ဳပ္အမွာစကား ကို BPPU မွ သဘာပတိ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ကိုေအာင္စိုး(ခ)
ကိုဂါမဏိမွ လူအခြင့္အေရးသည္ေတာင္းေနရံု ေျပာေနရံုနဲ့မျပီး လူ ့တာ၀န္ေတြေႀက
ျပြန္ႀကရန္အဓိကလိုအပ္ေႀကာင္း ေျပာႀကားသြားပါသည္။

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://laminkhin.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[May Nyane] 1 New Entry: ျမသီလာအလြမ္းေျပ(၂၂)

ျမသီလာအလြမ္းေျပ(၂၂)

ဘားအံ.. တဲ့။ က်မ တခါမွမေရာက္ဖူးတဲ့ ေဒသေလး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘားအံက သာမညဆရာေတာ္ၾကီး ေၾကာင့္ ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ေစာ စည္ကားစျပဳေနတဲ့ အခ်ိန္။ အဲသည္ ၁၉၉၅မွာတုန္းက ဘားအံကို သြားမယ္ ဆိုရင္ ေစာ္ဘြားၾကီးကုန္း ကားဂိတ္ကေန ျမိဳင္ကေလးထိ ကားစီး။ ျမိဳင္ကေလးေရာက္ရင္ သံလြင္ျမစ္ကို ဇာက္သေဘၤာတို႔ ပဲ့ေထာင္တို႔နဲ႔ ျဖတ္ကူးမွ တဘက္ကမ္းက ဘားအံျမိဳ႕ကေလးဆီကို ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီ ဘားအံျမိဳ႕ကေလးဆီ စလာရတဲ့ ေန႔က တနဂၤေႏြေန႔ပါ။ နက္ဖန္ တနလၤာဆို တာ၀န္က်ရာေက်ာင္းမွာ အလုပ္စ၀င္ပါျပီလို႔ Duty report လို႔ေခၚတဲ့ သတင္းပို႔စာ တင္ရမွာေလ။ အဲဒီ တနလၤာေန႔မွာပဲ ၁၉၉၅-၉၆ ပညာသင္ႏွစ္ရဲ႕ အတန္းေတြ စဖြင့္မွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

တခါမွမေရာက္ဖူးတဲ့ေဒသကို လာရတာမို႔ သားကို သူ႔အဖိုးအဖြား(ေယာကၡမေတြ)နဲ႔ ထားခဲ့ရပါတယ္။ သားကို လြမ္းတဲ့ အလြမ္းေတြကို ေပြ႔ပိုက္ျပီး ထြက္လာရတဲ့ ခရီးက လြမ္းစရာေကာင္းသလို စိတ္အားငယ္စရာလည္း ေကာင္းတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဘ၀ကို တေယာက္တည္းရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ က်မ က်င့္ယူရေတာ့မယ့္ခရီးလည္း ျဖစ္တာမို႔ အားေမြးေနရတာကိုလည္း ခုထိ သတိရေနပါေသးတယ္။ လမ္းခရီးမွာ အားငယ္စိတ္ေပၚလာတိုင္း က်မ ဘားအံကို ေျပာင္းရမယ္ဆိုတာ သိရေတာ့ "အေမတေယာက္တည္း ျဖစ္ပါ့မလား.. က်ေနာ္တို႔လိုက္ပို႔မယ္" ဆိုတဲ့ ၉၄-၉၅ ဘူမိေဗဒပထမႏွစ္က သားေတြကို ေခၚခဲ့ရေကာင္းသားလို႔လည္း ေတြးမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အညိဳေရာင္ နယ္ေျမဆိုတဲ့ ေဒသကို သူမ်ားသားသမီးေလးေတြ မေခၚသင့္တာနဲ႔ တမင္ ထားခဲ့ရတာေလ။

အဲဒီေန႔မွာ... က်မစီးလာတာက မနက္ ၈နာရီမွာ စထြက္တဲ့ Hilux အျမန္ကားကို ေခါင္းခန္းက။ လမ္းမွာ ျဖတ္ခဲ့သမွ်ကေတာ့ က်မနဲ႔ မစိမ္းတဲ့ ၀န္းက်င္ေတြ..။ က်မက ႏွစ္တိုင္းလိုလို က်ိဳက္ထီးရိုးဘုရား ဖူးေနက်ဆိုေတာ့ က်ိဳက္ထိုထိက က်မသိတဲ့ ေနရာေတြ..။ အဲဒီေန႔မွာေတာ့ က်ိဳက္ထိုကို ေက်ာ္ျပီး စသြားဖူးတဲ့ ခရီးေပါ့။ က်ိဳက္ထို.. ဘီးလင္း သထံု...။ သထံုကေန လမ္းခြဲျပီး ခ်ိဳးမွ ဘားအံလမ္းေပၚ ဦးတည္တာ။ လမ္းတေလွ်ာက္ သစ္ပင္သစ္ရိပ္ေတြ စိမ္းစိမ္းစိုစို.. စပါးခင္းေတြ ၀ါ၀ါ၀င္း၀င္း..။ အဲလိုနဲ႔ တေနရာေရာက္ေတာ့ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ ေတာင္ၾကီး တစ္လံုးကို လွမ္းျမင္လိုက္ရတယ္။ သိပ္ထင္ရွားတဲ့ ရွားရွားပါးပါး ပံုသ႑န္က ထင္းလို႔။ ဘယ္သူမွ လာေျပာျပစရာမလိုဘဲ သိႏိုင္တဲ့ ဇြဲကပင္ေတာင္ၾကီးေပါ့..။ အဲလိုနဲ႔ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ျမိဳင္ကေလးကိုေရာက္ျပီ.. တဲ့။ နာရီၾကည့္ေတာ့ ၁၁နာရီခြဲ..။ ျမန္လိုက္တာေပါ့။

ျမိဳင္ကေလးကေန ျမစ္ကူးရမယ္လို႔ေတာ့ သိျပီးသားပါ။ က်မအရင္ ဘားအံမွာ တာ၀န္က်တဲ့ ကိုမင္းသိုက္မြန္က ေသခ်ာေျပာျပျပီးသားေလ။ ျမိဳင္ကေလးရဲ႕ ကမ္းနဖူးမွာ ရပ္ရင္း ဟိုတဘက္ကမ္းဆီမွာရွိတယ္ဆိုတဲ့ ဘားအံျမိဳ႕ဆီ လွမ္းၾကည့္ကာမွပဲ က်မက အဲဒီျမင္ကြင္းမွာ မင္သက္သြားေတာ့တာ။ ေတာတန္း.. ေတာင္ကုန္း ေတာင္တန္း.. ျမစ္ကမ္း.. ထန္းပင္ျမင့္ျမင့္ေတြ အစီအရီ...။ သံလြင္ျမစ္အနားသတ္နဲ႔။ ေနာက္မွာ ဇြဲကပင္ ေတာင္ၾကီးက မားမားၾကီး ကာရံအုပ္မိုးလို႔။ ရင္ေသြးကို ရင္ခြင္ထဲမွာ ေပြ႔ပိုက္ရင္း ငံု႔ၾကည့္ေနတဲ့ မိခင္လို..။ အဲဒီျမင္ကြင္းဟာ က်မ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မရေတာ့တဲ့ ဘားအံေပါ့။

သံလြင္ျမစ္ကိုကူးဖို႔ ျမစ္ကမ္းနဖူးကေန ဆင္းတဲ့အခါမွာေတာ့ ရန္ကုန္သူ က်မ အခက္ေတြ႔ေတာ့တယ္။ လက္ဆြဲေသတၱာ တဘက္.. လြယ္တဲ့ အိတ္တဘက္နဲ႔။ ဆင္းရမယ့္ ေသာင္ေျခက ရႊံ႕သက္သက္။ ဆင္းတဲ့သူေတြက ဖိနပ္ေတြ ခၽြတ္ျပီးဆင္းၾကတာ။ က်မက မရြံေပမဲ့ ေခ်ာ္လဲမွာကို ေၾကာက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါ.. က်မ မျဖစ္မေန ရင္ဆိုင္ရမယ့္ ကိစၥ။ က်မလည္း ဖိနပ္ခၽြတ္ျပီး ရႊံ႕ထဲ စြပ္ကနဲ စြပ္ကနဲ နင္းရင္း ေရစပ္ထိ ဆင္းရပါေတာ့တယ္။ ေရစပ္ေရာက္ေတာ့ သံလြင္ျမစ္ေရေအးေအးမွာ ေျခေထာက္မွာ ကပ္ေနတဲ့ ရႊ႔ံေတြကို ေဆးၾကရပါတယ္။ ေဟာ.. က်မ သံလြင္နဲ႔ မိတ္ဆက္ခဲ့ျပီ။

ေဘးဘီကို အကဲခတ္ေတာ့ ေျပာသံၾကားပါတယ္။ ခုပဲ ဇာက္က ထြက္သြားတာတဲ့..။ နာရီ၀က္ၾကာမယ္တဲ့။ စက္ေလွနဲ႔ ကူးမလားတဲ့။ က်မက ေရလံုး၀ မကူးတတ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာျဖစ္လို႔လဲမသိ.. တဟဲဟဲစီးေနတဲ့ သံလြင္ကို က်မစိတ္ထဲ နည္းနည္းမွ ေၾကာက္မေနခဲ့ပါ။ အိုေက.. သြားမယ္ေပါ့.. စက္ေလွနဲ႔ပဲ..။ စက္ေလွေပၚ လူေတြ တက္တာ အေယာက္၂၀ မကဘူး ထင္ပါတယ္။ က်မၾကားဖူးတာ ေလွအဆင္း ျမင္းအတက္.။ ခက္တယ္ေပါ့.. အႏၱရာယ္ရွိတယ္ေပါ့။ က်မအတြက္ကေတာ့ ေလွအတက္လည္း ခက္တာပါပဲ။ ေဘးနားက လူေတြက က်မရဲ႕ အထုပ္အပိုးေတြ ကူသယ္ေပးတာေတာင္ က်မက အယိုင္ယိုင္ အထိုးထိုးနဲ႔ ေလွေပၚတက္ရပါတယ္။ (ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အရမ္းကၽြမ္းသြားတာ)။ စက္ေလွထြက္ေတာ့ က်မ စိတ္ေတြ ေပါ့ပါးသြားလိုက္တာ။ ျမင္ျမင္ရသမွ် ပတ္၀န္းက်င္ကို လွည့္ပတ္ၾကည့္ျပီး လွလိုက္တာ.. လွလိုက္တာနဲ႔။ ေသာင္ျပင္ေတြ.. စိုက္ခင္းေတြ.. ငါးဖမ္းေလွေတြ.. ေက်ာက္ေတာင္ေတြ.. ထံုးျဖဴေဖြးေဖြး ေစတီေလး ေတြ..။ က်မျဖင့္ ေရမကူးတတ္ပါဘဲနဲ႔လည္း ေၾကာက္ဖို႔ သတိမရ။ အဲသလို.. ခ်စ္တဲ့ ဘားအံက က်မကို သာေတာင့္သာယာ ၾကိဳခဲ့တာပါ။

+++++

ေမလရဲ႕ ေန႔လယ္ မြန္းတည့္ေနေအာက္မွာ ဘားအံက သိပ္မပူသလိုပဲလို႔ က်မ ခံစားရပါတယ္။ တဘက္ကမ္း ေရာက္ေတာ့ ဆိုက္ကားနဲ႔ ျမင္းလွည္းေတြ ရပ္ထားပါတယ္။ ျမင္းလွည္းက ေစ်းၾကီးတယ္လို႔ ဆရာမင္းသိုက္မြန္ က မွာလိုက္ေပမဲ့ အင္မတန္စိတ္ကူးယဥ္တဲ့ ရန္ကုန္သူ က်မက ဒီတခါေတာ့ ျမင္းလွည္းပဲ စီးမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ပါတယ္။ ေဟာ... ေလွအဆင္းျပီး ျမင္းအတက္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ လွည္းဆိုေတာ့ မခက္လွပါဘူး။ ဘားအံေကာလိပ္ကို ဘယ္ေလာက္ေပးခဲ့ရလဲေတာင္ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ လမ္းတေလွ်ာက္ သတိထားမိတာ ကေတာ့ ကုန္းတက္ကုန္းဆင္း လမ္းကေလးေတြ.. ျမိဳ႕ျပမဆန္တဲ့ တိုက္တာအိမ္ေျခကေလးေတြနဲ႔ ျမိဳ႕ရဲ႕ တစင္းတည္းေသာ ဗဟိုလမ္းေပၚမွာ ကုန္အျပည့္တင္လာတဲ့ ကားအမ်ိဳးမ်ိဳး သြားလာေနတာ...။ "သာမည" ဆိုတဲ့ စာတမ္းပါ ဟိုင္းလတ္ကားေလးေတြ ျဖတ္သြားခ်ိန္ကလြဲရင္ ျမိဳ႕ကေလးက လူေျခ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေျခာက္ေျခာက္ေသြ႕ေသြ႕ ရွင္းရွင္း လင္းလင္း ရွိေနတာ။

+++++

ဘားအံေကာလိပ္.. တဲ့။ ျမင္းလွည္းေပၚကအဆင္းမွာပဲ အံု႔အံု႔ဆိုင္းဆိုင္းရွိတဲ့ ေက်ာင္း၀င္း ေလးကို တန္းကနဲ ျမင္ရပါတယ္။ ျခံစည္းရိုးက ပုဏၰရိပ္ၾကီးနဲ႔ စကၠဴပန္းေရာင္စံုေတြ..။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မို႔ ေက်ာင္း၀င္းကလည္း တိတ္ဆိတ္ေနပါတယ္။ ဦးဆံုးသြားရမွာက ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး 'ဦးေစာေလာရင့္စ္ေသာ္' ဆီကို..။ အင္မတန္ ေအးခ်မ္းႏူးညံ့တဲ့ ဆရာၾကီးေပါ့။ ဆရာၾကီးက ခ်က္ခ်င္းပဲ က်မကို ေနဖို႔ အိမ္ကေလး စီစဥ္ေပးပါတယ္။ ျမန္မာစာဌာနက ဌာနမွဴးဆရာေတြ အစဥ္အဆက္ေနခဲ့တဲ့ အိမ္..တဲ့။ ဒီေတာ့မွပဲ က်မက ဘားအံေကာလိပ္မွာ ျမန္မာစာဌာနမွဴး အေနနဲ႔ တာ၀န္ယူရမွာလားလို႔ ေမးရပါတယ္။ ဆရာၾကီးက ျပန္ေျပာပါတယ္။ Transfer က်လို႔ ေရာက္မယ့္ ၃ေယာက္မွာ က်မက စီနီယာမို႔ ဌာမွဴးတာ၀န္ ယူရမယ္.. တဲ့။

(တကယ္ေတာ့ က်န္တဲ့ တာ၀န္က်ေဖာ္ ႏွစ္ေယာက္ကလည္း အတန္းတူသူငယ္ခ်င္းေတြပါ..။ လက္ေထာက္ ကထိက ရာထူးတူ ဆရာမတေယာက္နဲ႔ နည္းျပဆရာတေယာက္.. ေနာက္ပိုင္း ေမာင္ႏွမေတြလို ျဖစ္သြားၾက ရျပီး တက္ညီလက္ညီရွိလွတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ)။

က်မ ဒုကၡပဲ.. လို႔ တ-လိုက္မိပါတယ္။ က်မ လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား။ တခါမွလည္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မကိုင္ဖူးတဲ့အျပင္ အသက္ ၃၀ ဆိုတာကလည္း ဌာနမွဴးလုပ္ဖို႔အတြက္ ငယ္လြန္းပါတယ္။ ဆရာၾကီးက ေတာ့ စိတ္မပူပါနဲ႔.. အဆင္ေျပမွာပါတဲ့။ ဘားအံေကာလိပ္က ေမာ္လျမိဳင္တကၠသိုလ္ရဲ႕ လက္ေအာက္ခံမို႔ ေမာ္လျမိဳင္တကၠသိုလ္က ပါေမာကၡရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း လုပ္ရံုပါပဲ..တဲ့။ ျပီးေတာ့ ဘားအံေကာလိပ္မွာ ပထမႏွစ္ ဒုတိယႏွစ္ ႏွစ္တန္းပဲ ရွိျပီးေတာ့ ေက်ာင္းသားအားလံုးေပါင္းမွ တေသာင္းေက်ာ္ပဲ ရွိပါတယ္.. တဲ့။ ျမန္မာစာေမဂ်ာေက်ာင္းသား အေယာက္ ၃၀ေတာင္ မျပည့္ပါဘူးတဲ့...။ ဆရာၾကီးတို႔လည္း ၀ိုင္းကူမွာေပါ့.. တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေယာင္တိေယာင္ကမ္း နဲ႔ ျမန္မာစာဌာနမွဴး လုပ္ရပါေလေရာေပါ့။

(ဌာနမွဴးလို႔ ေျပာတာပဲ)

+++++

အဲဒီေန႔က က်မေနရမယ့္ ေက်ာင္းေရွ႕ ေအာင္နန္းလမ္းသြယ္ထဲက အိမ္ကေလးဆီကို လာေတာ့ ေက်ာင္းက စာေရးတေယာက္က လိုက္ပို႔ေပးပါတယ္။ ဆရာမေတြေနတဲ့ အိမ္၀င္းေလးက ျခံတံခါးေလး အသာေစ့လို႔။ ျခံ၀င္းထဲမွာ ေခါင္နိမ့္နိမ့္ အုတ္တိုက္၀ါ၀ါေလးေတြ ၅လံုးတြဲ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ၂တန္း ရွိေနပါတယ္။ တိုက္ကေလးေတြ ေရွ႕မွာ သရက္ထည္ပန္းပင္ေလးေတြ.. ေလးနာရီပန္းပင္ေလးေတြ.. ပန္းအိပင္ပုေလး ေတြ..။ တိုက္ခန္းတြဲ ႏွစ္တန္းၾကားက လမ္းကေလးအတိုင္း၀င္သြားေတာ့ လမ္းအဆံုးမွာ ဂိုေဒါင္ပံုစံ အုတ္တိုက္ရွည္ၾကီး တစ္လံုး။ အဲဒီ အုတ္တိုက္၀မွာေတာ့ ျပဴတစ္ျပဴတစ္နဲ႔ က်မကို ေခ်ာင္းၾကည့္ေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြ.. ေက်ာင္းသူေလးေတြေပါ့။ ေနာင္ေတာ့ က်မကိုယ္တိုင္ ေမြးထားတဲ့ သမီးေတြလို ခ်စ္ရတဲ့ ကေလးေတြ ျဖစ္လာ တာေပါ့။

အဲဒီ အုတ္တိုက္ေရွ႕နားေရာက္မွပဲ အုတ္တိုက္ရဲ႕ညာဘက္မွာ ရွိေနတဲ့ ေရနံေခ်း၀ေနတဲ့ သစ္သားအိမ္ နိမ့္နိမ့္ စုတ္ခ်ာခ်ာကေလးတစ္လံုးကို သစ္ပင္ေတြၾကားထဲမွာ ေတြ႕လိုက္ရတာ။ နေဘးမွာက ငွက္ေပ်ာပင္ေတြ သေဘၤာပင္ေတြ.. အိမ္၀မွာက ရြက္လွက်ားက်ားနဲ႔ ေဇာ္စိမ္းေတြ..။ အိမ္ေရွ႕ မ်က္ႏွာစာမွာက ဂမုန္းေတြ..။ အိမ္ေနာက္ဘက္မွာက ငွက္ေပ်ာပင္နဲ႔ ေပါက္ပန္းျဖဴပင္... ေပြးမဲဇလီပင္ေတြ..။ က်မေနရမယ့္ အိမ္ကေလးတဲ့..။ အဲဒီ ညစ္ပတ္ရႈပ္ပြေနတဲ့ အိမ္ကေလးကို ေဘးေက်ာင္းသူေဆာင္(ေနာက္ေတာ့ ျမမဥၨဴေဆာင္လို႔ နာမည္ေပးလိုက္ပါတယ္)ထဲက သမီးေတြကပဲ အိမ္ကို ေရေတြေဆးခ်ၾက.. ၀ိုင္းရွင္းလိုက္ၾကတာ ခဏေလး။ အဲဒီညေနမွာပဲ ဒုတိယႏွစ္ျမန္မာစာအဓိကတန္းက ေက်ာင္းသား ၃ေယာက္က က်မကို လာေတြ႔ပါတယ္။ အင္မတန္ လိမ္မာယဥ္ေက်းျပီး သိမ္ေမြ႔တဲ့ ေယာက်္ားေလးေတြပါပဲ။ ဒုတိယႏွစ္ ေမဂ်ာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူက ၇ေယာက္တဲ့။ က်မျပံဳးမိသြားခဲ့ပါတယ္။ မိန္းကေလး ၂ေယာက္ ေယာက်္ားေလး ၅ေယာက္တဲ့။ လာေတြ႔တဲ့ ေက်ာင္းသား၃ေယာက္က နယ္ခံ ဘားအံဇာတိေတြ..။ အဲဒီ ကေလးေတြ ေက်းဇူးနဲ႔ပဲ က်မရဲ႕ ျမန္မာစာဌာန တာ၀န္ခံဌာနမွဴးဆိုတဲ့ တာ၀န္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေက်ႏိုင္ခဲ့တာလို႔ ေျပာရမယ့္ အျဖစ္ေလးေတြ ကိုလည္း ေရးဦးမွာပါ။

+++++

အဲဒီညေနမွာပဲ ကေလးေတြက ေက်ာင္း၀င္းထဲ လိုက္ျပပါတယ္။ လိႈင္ကလာတဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ ဘားအံေက်ာင္း၀င္းကို ၾကည့္ျပီး ကေလးေတြကို သနားေနမိပါတယ္။ ဘားအံေကာလိပ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္း၀င္းက ရန္ကုန္က အထက္တန္းေက်ာင္း၀င္း တ၀င္းစာ ေလာက္ေတာင္ မက်ယ္ပါဘူး။ ေလးေထာင့္ စတုရန္းပံုက်က် မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ထားတဲ့ အေဆာက္အဦးေတြက တန္းလ်ားဆန္ဆန္..။ အဲဒီ ေလးေထာင့္တန္းလ်ားေတြထဲမွာမွ စာသင္ေဆာင္ ႏွစ္ေဆာင္ပဲ ရွိျပီး စာသင္ခန္းအားလံုးေပါင္း ၇ခန္းပဲ ရွိပါတယ္။ practical ခန္း ၂ခန္းပါမွ ၉ခန္းပါ။ ေနာက္ အဲဒီ တန္းလ်ားအဖြဲ႔အစည္းထဲမွာပဲ အေဆာင္ေနကေလးေတြအတြက္ ေက်ာင္းသားေဆာင္ ၃ေဆာင္နဲ႔ ေက်ာင္းသူေဆာင္ တေဆာင္ပဲ ရွိတဲ့ ေကာလိပ္ေလးပါ။ က်န္တဲ့ အခန္းေလးေတြက ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ ဌာန အခန္းေတြ..။ ဒါေတာင္ တခ်ိဳ႕ ဘာသာကေလးေတြဆို ဌာနေပါင္းျပီး ထိုင္ၾကရပါတယ္။ ဥပမာ... ပါဠိ (အေရွ႕တိုင္းပညာ) ဆိုရင္ ျမန္မာစာဌာနမွာ လာျပီး ေပါင္း ထိုင္ရပါတယ္။ က်မတို႔ရဲ႕ ျမန္မာစာဌာနက ေက်ာင္းအ၀င္ ညာဘက္ျခမ္းေလးမွာ။ ေက်ာင္းေရွ႕ဘက္ လမ္းမက ၾကည့္ရင္ လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ အခန္းေလးေပါ့။ စားပြဲေလး ၅လံုးနဲ႔ မတ္ရပ္ဘီဒိုတလံုးပဲ ရွိတဲ့ ဌာနေလး။ ေက်ာင္း၀င္းျခံစည္းရိုးအျပင္ဘက္မွာ လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ လယ္ကြင္းေတြ (စိုက္ပ်ိဳးေရးေက်ာင္းပိုင္)နဲ႔ ၾကာအင္းေတာင္သြယ္ေလးကလြဲလို႔ တကၠသီလာျမကၽြန္းသာ ဆိုတဲ့ နာမည္မ်ိဳးနဲ႔ လိုက္ဖက္တဲ့ မ်က္ေစ့ေအးစရာ မ်က္ေစ့ပသာဒ ျဖစ္စရာ ဘယ္လို ရႈေမွ်ာ္ခင္းမ်ိဳးမွ ရွိမေနတဲ့ အဲဒီ ေက်ာင္း၀င္း ေလးဟာ က်မ ခံစားခ်က္ထဲမွာေတာ့ သနား ကရုဏာ သက္စရာပါပဲ..။

+++++

ဘားအံေကာလိပ္၀င္းရဲ႕ ညာဘက္ကေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးေရးေက်ာင္းပါ။ ဘယ္ဘက္ျခမ္းကေတာ့ ျမိဳ႕ပတ္လမ္းေပါ့။ ျမိဳ႕ပတ္လမ္းေလးအတိုင္း ၀င္သြားရင္ စိုက္ပ်ိဳးေရးဌာနပိုင္ စိုက္ခင္းေတြ လယ္ကြင္းေတြ.. ငါးေမြးကန္ေတြနဲ႔ သဘာ၀အတိုင္းျဖစ္ေနတဲ့ ၾကာကန္ေတြ ေတြ႔မယ္။ အဲဒီကေန ေဆးရံုကုန္းဘက္ကို ထြက္ႏိုင္တာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္း ညေနေတြမွာ စိတ္တူကိုယ္တူ သူငယ္ခ်င္းဆရာမေတြနဲ႔ က်မ မၾကာခဏ ထြက္ေလွ်ာက္တဲ့ လမ္းေလးေပါ့။ အဲဒီ လမ္းတေလွ်ာက္မွာေတာ့ ကရင္လူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ ဓေလ့အတိုင္းေဆာက္ထားတဲ့ ေျခတံရွည္ အိမ္ျမင့္ေလးေတြကိုလည္း ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ေအးခ်မ္းတဲ့ လမ္းကေလးေပါ့။ အင္မတန္ ရိုးစင္းေပမဲ့ ဘားအံဟာ က်မအတြက္ေတာ့ ရိုးသားေရာင့္ရဲျခင္းနဲ႔ ဖမ္းစားႏိုင္တဲ့ ျမိဳ႕ကေလးေပါ့။ ဆရာမဘ၀တေလွ်ာက္ အင္မတန္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့... သစၥာရွိတဲ့.. ေနာင္ကာလ အၾကာၾကီးအထိ က်မကို ခ်စ္ခဲ့တဲ့ တပည့္ေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔ခဲ့ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

+++++

တနလၤာေန႔မွာေတာ့ က်မနဲ႔အတူ တာ၀န္က်တဲ့ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာ ၾကပါတယ္။ ဆရာမက က်မထက္ အသက္ၾကီးတာမို႔ က်မက "အစ္မ'လို႔ ေခၚပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တကယ့္ ညီအမလိုခ်စ္သြားျပီး သူ႔ေမာင္ႏွမေတြေခၚသလို အမၾကီးလို႔ပဲ ေခၚေတာ့တာ။ ေနာက္တေယာက္ ဆရာကေတာ့ တကယ့္ ေျပာမနာ ဆိုမနာ သူငယ္ခ်င္း..။ သူကလည္း က်မထက္ အသက္ နည္းနည္း ၾကီးတယ္။ သူနဲ႔ က်မကေတာ့ ဆရာ ဆရာမေတာင္ မေခၚ။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ နာမည္ပဲ ေခၚၾကတာ။ က်မတို႔ ၃ေယာက္ ဘားအံေကာလိပ္မွာ ေနခဲ့ၾကရတဲ့ ၃ႏွစ္လံုး တခါမွ စိတ္၀မ္းမကြဲဘဲ ေကာင္းတိုင္ပင္ ဆိုးတိုင္ပင္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ရွိခဲ့ၾကတာ သိပ္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ေကာင္းတာပါပဲ။ (ခုေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး လည္း အလုပ္ထြက္သြားၾကရပါျပီ။)

အဲဒီ တနလၤာေန႔မွာပဲ က်မတို႔ဆီကို ေမာ္လျမိဳင္ဌာနခ်ဳပ္က စာေရာက္လာပါတယ္။ ဗုဒၶဟူးေန႔မွာ လုပ္မယ့္ သင္ရိုးညႊန္းတန္းအစည္းအေ၀းကို တက္ဖို႔ ေမာ္လျမိဳင္တကၠသိုလ္ကို အဂၤါေန႔မွာ အေရာက္လာပါတဲ့။ ဘုရားေရ.. နက္ဖန္ပဲ အဂါၤ..။ သူငယ္ခ်င္း၃ေယာက္ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ၾက..။ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့ေပါ့..။ တေယာက္မွ ေမာ္လျမိဳင္ကို မေရာက္ဖူး..။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ က်မတို႔ ျမန္မာစာဌာနတခုတည္း သင္ရိုးအစည္းေ၀းမဟုတ္ဘဲ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာဌာနမွဴးတိုင္း သူတို႔ ဌာနခ်ဳပ္ေတြဆီ သြားရတာပါ။ ဒီေတာ့ ပါဠိဌာနက ဆရာမ မေ၀(အင္မတန္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ထားျဖဴစင္တဲ့ ကရင္အမ်ိဳးသမီး)က သူနဲ႔ တူတူသြားမွာေပါ့.. တဲ့။ ျမန္မာစာဌာနအေရာက္ သူလိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္.. တဲ့။ (ေနာက္ေတာ့မွ အဲလိုပဲ ေမာ္လျမိဳင္ကို ခဏခဏ သြားရမယ္ဆိုတာကို သိတာပါ)။ က်မတို႔သာ တဌာနလံုး ၃ေယာက္တည္းရွိလို႔ ၃ေယာက္လံုးကို ေခၚတာေလ။ အဲဒီ အင္မတန္အားကိုးရတဲ့ ျမန္မာစာ ဒုတိယႏွစ္က ကေလးမ်ားက က်မတို႔ရဲ႕ ပထမဆံုး ဘားအံ - ေမာ္လျမိဳင္ ခရီးစဥ္အတြက္ သေဘၤာလက္မွတ္ ၀ယ္တာက အစ သေဘၤာဆိပ္ဆင္းတဲ့အထိ စီစဥ္ေပးပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ.. ေနာက္တေန႔ အဂၤါေန႔ရဲ႕ မနက္၇နာရီထြက္မယ့္ အထူးသေဘၤာနဲ႔ ေမာ္လျမိဳင္တကၠသိုလ္ကို သြားခဲ့ၾကရပါတယ္။ က်မကို ဖမ္းစားခဲ့တဲ့ ေနာက္ထပ္ ျမိဳ႕ကေလးတျမိဳ႕ဆီ..................

(ေမာ္လျမိဳင္အသြား ျပည္သာယာ ဇာက္သေဘၤာေပၚမွာ)

+++++

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://maynyane.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[Myo Chit Myanmar | Dedicated for the people of Myanmar] 4 New Entries: ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား Dec,10th,2008

ယေန႔ ျမန္မာ့ေရးရာ သတင္းမ်ား Dec,10th,2008

သတင္းမ်ားကို ကိုကိုမွ အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးညီ တင္ဆက္ေပးေနပါသည္

( 1 )ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ေထာင္၀င္စာေတြ႕ဖုိ႔ အခက္အခဲရွိေနလုိ႔ မိသားစုေတြ စုိးရိမ္

( 2 )Consolation victory for Myanmar

( 3 )ျမန္မာ့အေရး ေဆာင္ရြက္မႈအတြက္ အေမရိကန္ သမၼတကေတာ္ ေလာ္ရာဘုရွ္အား ဂုဏ္ျပဳ

( 4 )ေတာင္ၾကီးမွ လူသတ္မႈ ၃ လၾကာသည္အထိ တရာခံမမိေသး

( 5 )ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ရွိ ၿမိဳင္ရတနာေစ်းဆိုင္ႏွင့္ ဆုိင္ခန္းငွားရမ္းခ ႏွစ္ဆျမင့္တက္

( 6 )Prepaid sim card to be introduced in Myanmar

( 7 )Case of mistaken identity

( 8 )How Burma's opposition lost its fear

( 9 )Singapore and Myanmar take points over rivals

( 10 )More savings, investment stressed in Myanmar in face of global financial crisis

( 11 )Will it have an impact on Myanmar's junta?

( 12 )ရန္ကုန္မွာ ခဲြတန္းစနစ္နဲ႔ လွ်ပ္စစ္မီး ျပန္ရၿပီ

( 13 )ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ေက်ာက္ေစ်းကြက္ပ်က္မႈျမန္မာေက်ာက္မ်က္ဥပေဒႏွင့္မဆုိင္

( 14 )Still to do on human rights

( 15 )ေမာ္လၿမိဳင္ေစ်းကိစၥ ဆိုင္ခန္းပိုင္ရွင္မ်ား စိ္တ္ပူပန္

( 16 )Audience to envoy's wife

( 17 )ပုဂၢလိက ဘဏ္ ၂ ခုတြင္ ေငြထုတ္မရေၾကာင္း ေကာလာဟလ ေပၚထြက္

( 18 )3rd flower festival to be held in Myanmar N city

( 19 )ဧရာ၀တီတုိင္းတြင္ နာဂစ္ေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း (၂,၀၀၀) နီးပါးပ်က္စီး(၇) လၾကာသည္ထိ ျပဳျပင္မႈ ေႏွးေကြး

( 20 )Turning Back the Clock

( 21 )ႏုိင္ငံတကာ ဥပေဒစံႏႈန္းႏွင့္အညီ က်င့္သံုးရန္ စစ္အစိုးရကို ေတာင္းဆို

နအဖရဲ႕ ႏ်ဴးကလီးယားအိပ္မက္

ဂါမဏိ

နအဖရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္

ဗမာႏိုင္ငံဟာ ၂၀၂၀ ခုႏွစ္မွာ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ေတြ ထုတ္လုပ္ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳး ပမ္းမယ္လို႔ ဗမာစစ္အစိုးရရဲ႕ သိပၸံနဲ႔နည္းပညာဝန္ႀကီးဆိုသူ ဦးေသာင္းက ၂၀၀၁ ခု ေမလအတြင္းက ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ ေရးတကၠသိုလ္မွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္ထ ေျမာက္သြားရင္ နအဖစစ္အုပ္စုဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ စစ္အင္အားအေတာင့္ဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္သြားပါလိမ့္ မယ္။

ဗမာျပည္ဟာလည္း "စတုတၳျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္" အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းသြားၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံကို စစ္ေရး အရၿခိမ္းေျခာက္ႏိုင္စြမ္း ရွိလာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ နအဖဟာ ႏိုင္ငံတကာ လံုျခံဳေရးနဲ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါးအႏၲရာယ္ျပဳ ၿခိမ္းေျခာက္ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ နအဖရဲ႕ အသစ္စက္စက္ (၁၀) မီဂါဝပ္ ႏ်ဴကလီး ယားဓာတ္ေပါင္းဖိုကို ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ သုေတသနလုပ္ငန္းအတြက္ ရည္ရြယ္တယ္လို႔ ေၾကညာထားတာဟာ လိမ္ညာမႈသက္သက္သာျဖစ္ပါတယ္။( ဆက္ဖတ္ရန္ ) စီမံကိန္းေနာက္ခံ

နအဖရဲ႕ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ ထုတ္လုပ္ေရးစီမံကိန္းဟာ ၁၉၉၀ ခု နဝတေခတ္မွာ စတင္ ခဲ့ပါတယ္။ နဝတဟာ ႏ်ဴကလီးယားနည္းပညာ ေဖာ္ထုတ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ႐ူပ ေဗဒပါေမာကၡ ဦးဖိုးေစာနဲ႔ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္ ေစလႊတ္ဖို႔ လူေရြးခ်ယ္ ေရးကိစၥလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ႏ်ဴကလီးယား နည္းပညာအတြက္ ဗိုလ္ေလာင္းေတြ ေလ့က်င့္ေမြးျမဴဖို႔ အစီအစဥ္ကိုေတာ့ ၁၉၉၇ ခု စစ္တကၠသိုလ္ဗိုလ္ေလာင္း အပတ္စဥ္ ၄၂ နဲ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၀ ျပည့္ ႏွစ္မတိုင္ခင္မွာ နအဖဟာ ႐ုရွားႏ်ဴကလီးယားပညာရွင္ေတြကို ဖိတ္ေခၚၿပီး ဓာတ္ေပါင္းဖို တည္ေဆာက္ ေရး၊ ေနရာေရြးခ်ယ္ေရး၊ ပညာေတာ္သင္ေတြ ေစလႊတ္ေရးကိစၥေတြ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။

 က်ေနာ္တို႔သတင္းရင္းျမစ္ကရတာက စစ္အုပ္စုဟာ ႏ်ဴကလီးယားနည္းပညာရဖို႔ ပထမဦးစြာ အိႏၵိယႏိုင္ငံကို အရင္ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တယ္၊ အိႏၵိယကလည္း ပညာေတာ္သင္ေတြ လက္ခံဖို႔ေတာင္ သေဘာတူ ခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဓာတ္ေပါင္းဖိုလည္ပတ္မႈကို ႀကီးၾကပ္ေရးနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးကိုပါ အိႏၵိယကေတာင္းဆို လာလို႔ နအဖက ဒီခ်ဥ္းကပ္မႈကို နားပစ္လိုက္ပါတယ္။ နအဖဟာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအကူအညီနဲ႔ ႐ုရွားနဲ႔သေဘာတူညီမႈ ရခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ႏ်ဴကလီး ယားလက္နက္ေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ႀကိဳးစားဖို႔ တ႐ုတ္အစိုးရက နအဖစစ္အုပ္စု ကိုအၾကံေပးခဲ့ၿပီး ရည္မွန္းသတ္မွတ္ကာလ ၂၀၂၀ ေရာက္လို႔မွ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ မထုတ္လုပ္ႏိုင္ ေသးရင္ ဝယ္ယူဖို႔အၾကံေပးခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၃ ခုမွာ စစ္အစိုးရဟာ ေျမာက္ကိုးရီးယားကို စစ္ဗိုလ္ အေယာက္ (၃၀) ေစလႊတ္ၿပီး ႏ်ဴကလီးယားနည္းပညာ ေလ့လာသင္ယူေစခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ မွာေတာ့ ဓာတ္ေပါင္းဖိုတည္ေဆာက္ေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့စက္ယႏၲရားေတြကို ေျမာက္ကိုးရီးယားဆီက စတင္ဝယ္ ယူခဲ့ပါတယ္။ နအဖနဲ႔႐ုရွား ဆက္ဆံေရးပ်က္ျပားသြားလို႔ ႏ်ဴကလီးယားစီမံကိန္း ရပ္သြားတာမ်ဳိးမျဖစ္ရ ေအာင္ ေျမာက္ကိုးရီးယားနဲ႔ လမ္းေဖာက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ နအဖဟာ ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္ေတြ စရိတ္အပါအဝင္ ႏ်ဴကလီးယားနည္းပညာ ရႏိုင္ဖို႔ အတြက္ သဘာဝသယံဇာတေတြကို ေရာင္းထုတ္ခဲ့ပါတယ္။

(အတည္ျပဳႏိုင္တဲ့ သတင္းတရပ္အရ ႐ုရွား တႏိုင္ငံတည္းမွာတင္ ပညာေတာ္သင္ ၄၆၀၀ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။) သယံဇာတေတြ ေရာင္းထုတ္တဲ့ အထဲမွာ ကခ်င္ျပည္ ဖားကန္႔ေဒသက သိုင္းေတာင္က တူးေဖာ္တဲ့ သံ႐ိုင္းတန္ခ်ိန္ ၂၀၀၀၀ ပါတယ္လို႔ လည္း သတင္းရခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ားသိၾကတဲ့အတိုင္း နအဖဟာ ၂၀၀၅ ခုမွာ ဘ႑ာေရးျပႆနာ ေတြၾကံဳခဲ့ရၿပီး ႐ုရွားနဲ႔လုပ္ထားတဲ့ စီမံကိန္းကို ရပ္နားလိုက္ရပါတယ္။ အခက္အခဲေတြ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ စီမံကိန္းကိုျပန္စခဲ့ပါတယ္၊ အခုအခါမွာေတာ့ နအဖဟာ ဘ႑ာေရးအရ ခုိင္မာေနပါၿပီ။ (ဒီလို ကံ ဇာတာတက္လာတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက သိသာပါတယ္။ ရတနာဓာတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းေၾကာင့္ ဗမာအစိုးရအ တြက္ အနိမ့္ဆံုးအားျဖင့္ ႏွစ္စဥ္ ေဒၚလာသန္း ၂၀၀၀ ဝင္ေငြရေနပါတယ္။) နအဖဟာ အီရန္ႏိုင္ငံကေနလည္း အကူအညီရဖို႔ လွ်ဳိ႕ဝွက္ႀကိဳးပမ္းခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ဘက္က သတင္းထပ္ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီသတင္းက တျခားသတင္းရင္းျမစ္ေတြကရထားတဲ့ ဆက္ဆံမႈသတင္း ကို အတည္ျပဳလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကလည္း ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ ဓာတ္ေပါင္းဖို ကိုင္ တြယ္ေရးဆိုင္ရာ ပါရဂူအဆင့္ပညာသင္ဖို႔ ပညာေတာ္သင္ေတြ စလက္ခံေပးခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္႔အကူအညီနဲ႔ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၊ မႏၲေလးတကၠသိုလ္နဲ႔ ေမၿမိဳ႕ စစ္တကၠသိုလ္ေတြမွာ ႏ်ဴကလီးယားသိပၸံ ဌာနသစ္ေတြ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။

႐ုရွားေရာက္ပညာေတာ္သင္

၂၀၀၁ ခုမွာ ပထမအသုတ္ပညာေတာ္သင္ စစ္ဗိုလ္ ၁၅၀ ကို စင္းလံုးငွား အယ္႐ိုဖလုတ္ ေလယာဥ္ေတြနဲ႔ မႏၲေလး တံတားဦးေလဆိပ္ကေန ႐ုရွားႏိုင္ငံကို ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ နအဖပညာေတာ္ သင္ေတြဟာ ကိုယ္သင္မယ့္ဘာသာရပ္ ေပၚမူတည္ၿပီး ေမာ္စကိုနဲ႔ စိန္႔ပီတာစဘာ့ဂ္ၿမိဳ႕ေတာ္ေတြမွာရွိတဲ့ တကၠသိုလ္နဲ႔သိပၸံဌာနအမ်ဳိးမ်ဳိးမွာ တက္ေရာက္ ပညာသင္ၾကပါတယ္။

အဲဒီေက်ာင္းေတြထဲမွာ --

ေမာ္စကိုအင္ဂ်င္နီယာ႐ူပေဗဒတကၠသိုလ္ MEPHI ေမာ္စကိုအီလက္ထရြန္းနစ္နည္းပညာတကၠသိုလ္ MIET

ေမာ္စကိုေလေၾကာင္းနည္းပညာတကၠသိုလ္ MATI

ေမာ္စကိုေလေၾကာင္းသိပၸံ MAI

ေဘာမင္းေမာ္စကိုအစိုးရနည္းပညာတကၠသိုလ္ BMSTU

ေမာ္စကိုအပူနည္းပညာတကၠသိုလ္ MITT

ေမာ္စကိုေဆာက္လုပ္ေရးအင္ဂ်င္နီယာသိပၸံ MISI

ေမာ္စကိုအစိုးရသတၱဳတူးေဖာ္ေရးတကၠသိုလ္ MSMU စသည္တို႔ ပါဝင္ပါတယ္။

MEPHI က ႏ်ဴကလီးယားသိပၸံသင္ေပးၿပီး MIET က ဒံုးပ်ံလမ္းေၾကာင္းထိန္းပညာ၊ MAI က ေလေၾကာင္းနဲ႔ အာကာသ ပညာေတြ၊ MATI က ၿဂိဳလ္တုလႊတ္ႏိုင္တဲ့ ဒံုးပ်ံတည္ေဆာက္ေရးနည္းပညာကို သင္ေပးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဥမင္လႈိဏ္ေခါင္းတူးဘာသာရပ္၊ ယူေရနီယမ္သတၱဳတူးေဖာ္ေရး ဘာသာရပ္နဲ႔ ယူေရနီယမ္သတၱဳ႐ိုင္း သန္႔စင္ေရးဘာသာရပ္ေတြအတြက္ သီးျခားသင္တန္းေတြလည္း ရွိပါတယ္။

 ဒီပညာေတာ္သင္အမ်ားအျပားဟာ မေပ်ာ္ၾကဘူးလို႔ အတည္ျပဳသတင္းရထားပါတယ္။ သူတို႔ ဟာ ႐ုရွားကို ဇြတ္အတင္းေစလႊတ္ခံရတယ္၊ လစာကတအားနည္းတယ္၊ ရာသီဥတုကၾကမ္းလြန္းလို႔ ဒုကၡ ေရာက္ရတယ္၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈက ခ်ဳိ႕ငဲ့တယ္လို႔သိရပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ေမာ္စကိုက ဗမာသံ ႐ံုးကိုသြားၿပီး တိုင္တန္းတင္ျပၾက၊ အိမ္ျပန္ခြင့္ရဖို႔ အသနားခံၾကေပမဲ့ (ထိုစဥ္က) ကကလွမ္းက သူတို႔ကို အပတ္စဥ္ၫႊန္ၾကားခ်က္ေတြပို႔ၿပီး သင္တန္းၿပီးေအာင္တက္ဖို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ (ဝါ) ႏ်ဴကလီး ယားလက္နက္ ထုတ္လုပ္ေရးကိုျဖည့္ဆည္းဖို႔ဘဲ တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။

တခါေတာ့ (ထိုစဥ္က) ႏိုင္ငံျခား ေရး ဝန္ႀကီးဦးဝင္းေအာင္ ကိုယ္တိုင္လာၿပီး ပညာေတာ္သင္စစ္ဗိုလ္ေတြကို ပညာဆံုးခန္းတိုင္သင္ဖို႔ ေျပာ ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သိပၸံပညာရွင္ ႐ုရွားမတေယာက္ကိုလက္ထပ္ၿပီး ဗမာျပည္ျပန္လာႏိုင္သူ ဘယ္သူ႔မဆို ဆုခ်ီးျမႇင့္ ဂုဏ္ျပဳမယ္ဆိုတဲ့ ဒုတပ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေအးရဲ႕အမွာစကားကိုလည္း ပါးလိုက္ပါေသးတယ္။ ၂၀၀၂ ခုမွာလည္း စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဝင္းျမင့္နဲ႔ ေရတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္၊ ေလတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္နဲ႔ ပို႔ ေဆာင္ေရးဝန္ႀကီးတို႔ဟာ ႐ုရွားႏိုင္ငံကိုသြားၿပီး ဝယ္ထားတဲ့ အမ္အိုင္ဂ်ီ -၂၉ တိုက္ေလယာဥ္ေတြကို ဗမာ ျပည္ျပန္ေမာင္းလာဖို႔အတြက္ နအဖ ေလတပ္ေလယာဥ္မႉး အေယာက္ ၂၀ သင္တန္းေပးဖို႔ကိစၥ စီစဥ္ခဲ့ပါ တယ္။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ေလယာဥ္တင္သေဘၤာေတြ ေရငုပ္သေဘၤာေတြဝယ္ဖို႔ လို မလိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ ၂၀၀၂ ဇူလိုင္လမွာ နအဖ သိပၸံနဲ႔နည္းပညာဝန္ႀကီး ေမာင္ေသာင္း ႐ုရွားႏိုင္ငံကို သြားၿပီး ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္ေပါင္းဖို ဝယ္ယူတည္ေဆာက္ေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ထိုးခဲ့ပါေတာ့ တယ္။

ဓာတ္ေပါင္းဖိုတည္ေနရာ

က်ေနာ္တို႔ဟာ အရင္ကေတာ့ ဓာတ္ေပါင္းဖိုတည္ေနရာကို သပိတ္က်ဥ္းနားက ေက်ာက္ပုထိုး လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို အတည္မျပဳႏိုင္ေသးေပမဲ့ နအဖက တည္ေနရာလွ်ဳိ႕ဝွက္ထားဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့အ ေၾကာင္း ေနာက္ထပ္သတင္းေတြ ရခဲ့ပါတယ္။ ဓာတ္ေပါင္းဖိုတည္ေဆာက္ဖို႔ ပညာရပ္သင္တန္းတက္ထား တဲ့ ပညာရွင္ေတြေတာင္ စက္႐ံုတည္ေနရာကို သိခြင့္မရၾကပါဘူး။ ၂၀၀၆ ဇြန္လမွာေတာ့ သတင္းေပါက္ ၾကားမႈတခုျဖစ္ခဲ့ၿပီး စီမံကိန္းမွာပါတဲ့အရာရွိေတြ ေနျပည္ေတာ္ေခၚၿပီး စစ္ေၾကာေမးျမန္းခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒါ ကေတာ့ ဘာတင္းလ္လစ္တနာရဲ႕ ၂၀၀၆ ဇူလိုင္ထုတ္ အာရွတိုင္းမ္ေဆာင္းပါးေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ လစ္တ နာက မေကြးၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္က နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕နားမွာ ေျမာက္ကိုးရီးယားပညာ ရွင္ေတြေတြ႔ခဲ့တယ္လို႔ သတင္းေရးခဲ့လို႔ျဖစ္ပါတယ္။

အခုေတာ့ ဒီ ၁၀ မီဂါဝပ္ ဓာတ္ေပါင္းဖိုကို မေကြးတိုင္း ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ တည္ေဆာက္ခဲ့တယ္ (သို႔မဟုတ္) တည္ ေဆာက္ဖို႔ရည္ရြယ္ခဲ့တယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔သိရပါၿပီ။ ဒါ့အျပင္ ဒီဓာတ္ေပါင္းဖိုဟာ ေရ ေလး heavy water ကိုသံုးမွာ ျဖစ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ပလူတိုနီယမ္ အဆင့္ထိ ထုတ္ႏိုင္မယ္ဆိုတာလည္း သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုဆိုရင္ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ဓာတ္ေပါင္းဖိုစက္႐ံုေနရာ ႏွစ္ခုရွိေနပါတယ္။ အဲဒါေတြက ေတာ့ ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္နဲ႔ ေက်ာက္ပုထိုးတို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို ကြဲျပားေနရတဲ့ အေၾကာင္းတခုကေတာ့ နအဖဟာ နဂိုမူလကစက္႐ံုကို မေကြးေဒသမွာတည္ဖို႔ စီစဥ္ခဲ့ေပမဲ့ ဧရာဝတီမဂၢဇင္းက ေဖာ္ျပခဲ့သလို ငလ်င္စက္ကြင္းျဖစ္ေနလို႔ အစီအစဥ္ေျပာင္း လိုက္တာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ မေကြးေဒသ ဟာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခတခု ျဖစ္ၿမဲျဖစ္ေနၿပီး သပိတ္က်ဥ္းမွာျဖစ္ဖို႔ေတာ့ အင္မတန္အလားအလာမ်ားေနပါတယ္။

ယူေရနီယမ္လႈပ္ရွားမႈမ်ား

ဗမာျပည္ရဲ႕ ယူေရနီယမ္သတၱဳသုိက္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အရင္သတင္းေတြကို အတည္ျပဳေပး တဲ့ ေနာက္ထပ္အခ်က္အလက္ေတြ ထပ္ထြက္လာပါတယ္။ စီးပြားေရးအရ တြက္ေျခကိုက္တဲ့ ယူေရနီယမ္ သတၱဳ႐ိုင္းဟာ ေက်ာက္ၿဖံဳး၊ ေဖာင္းျပင္နဲ႔ ေက်ာက္ဆင့္ေဒသေတြမွာ ရွိေနပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ တနသၤာရီ ေတာင္ပိုင္း၊ ကရင္နီျပည္ (လြဳိင္ေကာ္ေဒသ)၊ ကခ်င္ျပည္ မိုးညႇင္းနဲ႔ ရွမ္းျပည္ ေတာင္ႀကီးအေနာက္ဖက္ ေတြမွာလည္း ယူေရနီယမ္ စမ္းသပ္ရွာေဖြေနပါတယ္။ ယူေရနီယမ္သတၱဳ႐ိုင္း ႀကိတ္ခြဲမႈကိုေတာ့ သပိတ္ က်ဥ္းမွာ လုပ္ေဆာင္ေနပါၿပီ။ ဒါ့အျပင္ ႀကိတ္ခြဲၿပီးယူေရနီယမ္ (အဝါေရာင္ ကိတ္မုန္႔)ကို ယူ -၂၃၅ အ ဆင့္ေရာက္ေအာင္ သန္႔စင္ျမႇင့္တင္ဖို႔ လုပ္ငန္းစဥ္တခုကိုလည္း သပိတ္က်ဥ္းမွာ စလုပ္ေနၿပီလို႔ သတင္း ရပါတယ္။ အခုအခါမွာ ဒီသပိတ္က်ဥ္းမွာ လုပ္ေနတာအားလံုးကို ႏ်ဴကလီးယားတပ္ရင္း ၁ လို႔ ရည္ၫႊန္း သံုးစြဲေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၀၆ ခု ႏွစ္ဦးပိုင္းတံုးက အဝါေရာင္ကိတ္မုန္႔ကို ေျမာက္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံကို ေရာင္းခ်ခဲ့တဲ့အ ေၾကာင္း အတည္ျပဳ သတင္းရခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ဇူလိုင္မွာေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ ေျမာက္ကိုးရီးယားဆီကေန ယူေရနီယမ္သန္႔စင္ အဆင့္ျမႇင့္ရာမွာသံုးဖို႔နဲ႔ ပလူတိုနီယမ္ထုတ္လုပ္ရာမွာပါသံုးဖို႔ ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္လႈံ႔ ကရိယာေတြ ဝယ္ယူခဲ့ပါတယ္။ ဒီစက္ကရိယာအေၾကာင္းကို က်ေနာ္တို႔ တိတိက်က်မသိေသးေပမဲ့ တ ျခား သတင္းအခ်က္အလက္ေတြအရ အမ်ားႀကီးျဖစ္ႏိုင္တာကေတာ့ စင္ထရီဖ်ဴ႕ဂ်္ (ဗဟိုဆြဲအားကရိယာ) ေတြ ပါဝင္ပါလိမ့္မယ္။ ေျမာက္ကိုးရီးယား ႏ်ဴကလီးယားပါရဂူ အနည္းဆံုး တေယာက္ေလာက္ကေတာ့ အခု သပိတ္က်ဥ္းမွာ အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ အတည္ျပဳႏိုင္တဲ့သတင္းကေတာ့ လြန္ေက်ာ္နားက စက်င္ေတာင္မွာ ႏ်ဴကလီး ယားနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ စစ္ဘက္သုေတသနဌာနတခု တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ေက်ာ္ေဒသ မွာလည္း ႏ်ဴကလီးယားတပ္ရင္း တရင္းထားတယ္လို႔ သတင္းရထားပါတယ္။ ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ေတာ့ အရပ္ဘက္သုေတသနဌာနတခု ဖြင့္ထားပါတယ္။ ေမၿမိဳ႕မွာလည္း ႐ုရွားႏ်ဴကလီးယားပါရဂူေတြက ျပည္ေတာ္ျပန္လာတဲ့ ပညာေတာ္သင္ေတြကို မြမ္းမံသင္တန္းေတြ ေပးေနပါတယ္။

စစ္ဘက္ေခတ္မွီေရးနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ကာကြယ္ေရး

နအဖ ဟာ ေခတ္မွီလက္နက္ေတြ ဝယ္ယူရရွိဖို႔နဲ႔ မိမိရဲ႕လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြကို ေခတ္မွီ ေအာင္လုပ္ဖို႔ အႀကီးအက်ယ္ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ အဲဒီလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြထဲက ထူးထူးျခားျခားဝယ္ယူမႈ ေတြကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေဖာ္ထုတ္သိရွိရပါတယ္။ ၂၀၀၂ ခုမွာ နအဖဟာ ေျမာက္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံက ၁၂၂ မမ ေဟာင္ဝစ္ဇာ အေျမာက္ႀကီးေတြ ဝယ္ခဲ့ပါတယ္။ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံ ေျမာက္ပိုင္းစက္မႈေကာ္ပိုေရးရွင္းဆီက ေလတပ္သံုး အႀကီးစားေရဒါ ၁၅ ခု ဝယ္ခဲ့ၿပီး မဂၤလာဒံုေလတပ္စခန္း၊ နမ့္စန္ေလတပ္စခန္း၊ ရခိုင္ျပည္ အမ္းၿမိဳ႕နယ္ နတ္ေရကန္ေတာင္ထိပ္ ေရဒါစခန္း၊ ဟိုင္းႀကီးကၽြန္းေရဒါစခန္း၊ ကိုကိုးကၽြန္းေရဒါစခန္းတို႔မွာ တပ္ဆင္ေနရာခ်ခဲ့ပါတယ္။

ပင္လယ္ ျပင္နဲ႔ ကမ္းေျခလံုျခံဳေရးအတြက္လည္း ဧရာဝတီတိုင္းထဲက ျပင္ဝိုင္း၊ တိတ္စြန္းနဲ႔ တာပင္ေမွာ္ကၽြန္းမ်ား၊ ရ ခိုင္ျပည္ထဲက ကၽြန္းသာယာ၊ ေမယု၊ မာန္ေအာင္နဲ႔ နံ႔သာကၽြန္းမ်ား၊ တနသၤာရီတိုင္းထဲက ကၽြန္း (၈) ကၽြန္း တို႔မွာ ေရတပ္သံုးေရဒါေတြ တပ္ဆင္ခဲ့တယ္။ နအဖဟာ ႐ုရွားႏိုင္ငံကေန ၂၀၀၂ ခုထဲမွာဘဲ အမ္အိုင္ဂ်ီ-၂၉ (၁၀) စီးဝယ္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၅ ေဖေဖာ္ဝါရီမွာ ဒံုးပ်ံပစ္စင္ေတြနဲ႔ ဒံုးပ်ံတင္ထရပ္ကားေတြ၊ ၂၀၀၆ ႏိုဝင္ဘာမွာ ၁၂၂ မမဒံုးပ်ံေတြနဲ႔ ၂၄၀ မမဒံုးပ်ံေတြ ဝယ္ခဲ့ပါတယ္။ နအဖဟာ ေရတပ္ကစစ္ဗိုလ္ေတြကို အိႏၵိယနဲ႔႐ုရွားႏိုင္ငံေတြမွာ သင္တန္းတက္ခိုင္းထားပါ တယ္။ အိႏၵိယမွာ သေဘၤာပံုစံတုနဲ႔ ေလ့က်င့္ေရး Ship Simulator သင္တန္း၊ ႐ုရွားမွာ ေရျပင္မွေရျပင္ အေျမာက္ပစ္နဲ႔ ဒံုးက်ည္ပစ္သင္တန္းေတြ တက္ရပါတယ္။ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာမွာ နအဖဟာ သေဘၤာပစ္ ဒံုးက်ည္ပစ္စင္ (၂၈) ခုနဲ႔တကြ ဆက္စပ္ဒံုးက်ည္ေတြ ကို အသုတ္လိုက္ခြဲဝယ္ခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယနဲ႔တ႐ုတ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုးက ဗမာျပည္ကုိ လက္နက္ေတြ ေရာင္းလည္းေရာင္း၊ ေပးလည္းေပးေနပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုမွ အိႏၵိယႏိုင္ငံက နအဖကို ၇၆ မမ နဲ႔ ၇၅ မမ ေတာင္ေပၚပစ္ အေျမာက္ေတြနဲ႔ ေလ ေၾကာင္းရန္ကာကြယ္ေရး တပ္ရင္း (၁၀) ရင္းအတြက္ ၁၂၀ မမ ေလယာဥ္ပစ္ အေျမာက္ေတြ ေပးခဲ့ပါ တယ္။

၂၀၀၀ ခုမတိုင္ခင္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေျမာက္စခန္းဌာနခ်ဳပ္ (ဝါ) အေျမာက္တပ္မ (၂) ခုပဲရွိခဲ့ပါ တယ္။ ၂၀၀၄ ခုေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အေျမာက္တပ္မ (၁၀) ခုနဲ႔ဒံုးပ်ံတပ္မ (၁) ခုအထိတိုးခ်ဲ႕ခဲ့ပါတယ္။ စစ္႐ံုးခ်ဳပ္ကို ပ်ဥ္းမနားေရႊ႕ၿပီးတဲ့ေနာက္ တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ဆက္သြယ္ဖို႔ ဖိုင္ဘာေအာ့ပ္ တစ္ (အလင္းဖန္မွ်င္) ႀကိဳး ေတြအသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ ေနျပည္ေတာ္ကာကြယ္ေရးစည္းေၾကာင္း၊ ရန္ကုန္ တိုင္းက ေရဒါစခန္းေတြ၊ ေလတပ္စခန္းေတြ၊ ေရတပ္စခန္းေတြ စသည္ျဖင့္ မဟာဗ်ဴဟာက်တဲ့ေနရာေတြ ကိုဆက္သြယ္ဖို႔ ဂြင္က်ယ္ကြန္ယက္ WAN တခုကို သံုးပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ပ်ဥ္းမနားကာကြယ္ေရးအတြက္ စကခ ၆ ရဲ႕တပ္ရင္း (၁၀) ရင္းကို ေဒသထဲမွာ ခ်ထားပါတယ္။ ပဲခူး႐ိုးမနဲ႔ တဆက္တစပ္တည္းျဖစ္တဲ့ ပ်ဥ္းမနားေတာင္ညိဳမွာ ေလယာဥ္ပစ္တပ္ရင္းတရင္းထားၿပီး ေနာက္ေလယာဥ္ ပစ္တပ္ရင္းတရင္းကိုေတာ့ ဝဲႀကီးနဲ႔ သာဝတၳိအေရွ႕ဘက္မွာ ခ်ထားပါတယ္။ ေလယာဥ္ပစ္ဒံုးက်ည္တခ်ဳိ႕ကိုလည္း ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕ေပၚမွာ အေျခစိုက္ထားပါေသးတယ္။

ေနျပည္ေတာ္အတြက္ အပိုေဆာင္းလံုျခံဳေရးအျဖစ္ သံခ်ပ္ကာ တပ္ရင္း (၂) ရင္းကို ေပ်ာ္ဘြယ္နဲ႔ ပ်ဥ္းမနားၾကားမွာ တပ္ခ်ထားၿပီး အေျမာက္တပ္ရင္း (၃) ရင္းနဲ႔ အေျမာက္စခန္း ဌာန ခ်ဳပ္ အမွတ္ ၉၀၁ ကို ပဲခူးတိုင္း ေဘာနက္ႀကီး - ဘုရားႀကီးေဒသမွာ ခ်ထားပါတယ္။ အခ်က္ျပဆက္သြယ္မႈလံုျခံဳေရးအတြက္ နအဖဟာ မိမိကိုယ္ပိုင္ဝါယာလက္ (ႀကိဳးမဲ့) ဆက္ သြယ္ေရးစနစ္ေတြ ေဖာ္ထုတ္ေနပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုမတိုင္ခင္က XD-D6M ဆက္သြယ္ေရးစက္ေတြကို သံုး ခဲ့တယ္။ ဒီစက္ေတြဟာ လႈိင္းႏႈန္း .၀၁ မီတာကေန ၉၉ မီတာအထိ လႊင့္ႏိုင္ ဖမ္းႏိုင္ၿပီး ဆက္သြယ္မႈကို အလြယ္တကူ ၾကားျဖတ္ဖမ္းယူလို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ နအဖဟာ တပ္မေတာ္ပင္မဆက္သြယ္ေရး အလုပ္႐ံုကို စက္ကရိယာသစ္ေတြ ထုတ္လုပ္ေပးဖို႔ ၫႊန္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုမွာေတာ့ ပင္မဆက္သြယ္ ေရးအလုပ္႐ံုက တ႐ုတ္နည္းပညာအကူအညီနဲ႔ ႀကိဳးမဲ့ဆက္သြယ္ေရးစက္ အသစ္တမ်ဳိး ထုတ္လုပ္ခဲ့ပါ တယ္။ ဒါကို 2006M1 လို႔ ယာယီနာမည္ေပးထားပါတယ္။ စက္အသစ္ေတြဟာ လႈိင္းႏႈန္း .၀၀၀၀၁ မီတာ ကေန .၀၀၀၀၉ မီတာအထိ ထုတ္လႊင့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီစက္သစ္ေတြနဲ႔ပို႔လႊတ္တဲ့ သတင္းေတြကို ၾကားျဖတ္ ဖမ္းဖို႔ အေတာ့္ကို ခက္ခဲတယ္လို႔ ၾကားရပါတယ္။

နအဖဟာ ၇၆ မမ နဲ႔ ၁၂၀ မမ အေျမာက္ေတြ၊ ေမာ္တာေတြ၊ ၂၅ ေပါင္ဒါအေျမာက္နဲ႔ ၁၀၅ မမ ေဟာင္ဝစ္ဇာ အေျမာက္ေတြအတြက္လည္း ကိုယ္တုိင္ခ်ိန္ရြယ္ပစ္ခတ္တဲ့စနစ္ကို အစားထိုးဖို႔ ကြန္ပ်ဴတာ ေဆာ့ဖ္ဝဲ တီထြင္ေဖာ္ထုတ္ ေနပါတယ္။ ေျမျပင္ကေရာ ေဝဟင္ကပါ အကဲခတ္စနစ္ေတြအတြက္ ေဆာ့ဖ္ဝဲ သုေတသနကိုလည္း ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ကပစ ၁၆ နဲ႔ ၁၉ ကို အႀကီးအက်ယ္ျပန္ လည္မြမ္းမံျပင္ဆင္ပစ္လိုက္ၿပီး အပိုပစၥည္းေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ (တ႐ုတ္လက္နက္နဲ႔ ႐ုရွားလက္နက္ေတြဟာ အပိုပစၥည္းေတြနဲ႔ ပံုမွန္အစားထိုးလဲလွယ္ဖို႔လိုတဲ့ နာမည္ပ်က္ရွိၿပီး အပူပိုင္းရာသီဥတုမွာ လက္နက္ေတြကလည္း ပိုပ်က္စီး ယိုယြင္းလြယ္ပါတယ္။) တာလတ္ပစ္ဒံုးပ်ံေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ နအဖဟာ တ႐ုတ္နဲ႔ ေျမာက္ကိုးရီးယားပါရဂူ ေတြနဲ႔ ကပစ ၁၄ ကို ျပင္ဆင္မြမ္းမံခဲ့ပါတယ္။

ကပစ ၁၄ ကို ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ မေကြးတိုင္း ငဖဲၿမိဳ႕နယ္မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး အခု လည္ပတ္ထုတ္လုပ္ေနၿပီလို႔ ယူဆရပါတယ္။ အဲဒီစက္႐ံုမွာ ခန္႔မွန္းေျခအားျဖင့္ စစ္အင္ဂ်င္နီယာ ၃၀၀၀ ေလာက္ အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ အရင္က နအဖအေနနဲ႔ တာလတ္ပစ္ ဒံုးပ်ံေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ငါးႏွစ္ေလာက္ၾကာအံုးမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ခန္႔မွန္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက ႐ုရွား လုပ္ ပဲ့ထိန္းဒံုးပ်ံေတြကို ဆိုလိုတာျဖစ္လို႔ သီးျခားစီမံကိန္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။) နိဂံုး နအဖအေနနဲ႔ ႏ်ဴကလီးယားလက္နက္ေတြကို သဲႀကီးမဲႀကီးႀကိဳးပမ္းေနတာဟာ (တျခားစီမံ ကိန္းႀကီးေတြလည္း ရွိေသးတယ္) ထိုင္းႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တကမၻာလံုးက အထူးစိုးရိမ္ပူပန္သင့္ပါ တယ္။ ထိုင္းအစိုးရနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းက စစ္အုပ္စုအေပၚ ေခ်ာ့ျမႇဴေရးေပၚလစီ က်င့္သံုးေနတာ ကို လံုးဝေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

နအဖဟာ အဆိုးဆံုးအႏၲရာယ္ႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ရပ္တန္႔ပစ္ ရပါမယ္။ ႐ုရွားနဲ႔ တ႐ုတ္ဗီတိုအာဏာေတြ ပါေနတဲ့ လံုျခံဳေရးေကာင္စီဟာ ကိုင္တြယ္ႏိုင္စြမ္းမရွိတဲ့အတြက္ တျခားေရြးစရာေျဖရွင္းခ်က္ ရွိရပါမယ္။ တကယ့္လက္ေတြ႔ ေျဖရွင္းႏိုင္တာက အေမရိကန္တခုပဲရွိၿပီး သူ႔ တႏိုင္ငံတည္းကျဖစ္ေစ သို႔မဟုတ္ တျခားစိုးရိမ္ပူပန္တဲ့ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ (ထိုင္းႏိုင္ငံ?) ပူးတြဲ၍ျဖစ္ေစ ျမန္မာ ႏိုင္ငံကျပည္သူေတြ မိမိတို႔ဖာသာလြတ္ေျမာက္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတာကိုကူညီေပးဖို႔ လမ္းတခုပဲရွိပါ တယ္။ အဲဒီအတြက္ လိုအပ္သမွ် ဘာနည္းလမ္းဘဲျဖစ္ျဖစ္ အသံုးျပဳရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ရည္ၫႊန္း။ ။ အာဏာရွင္ေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႔ Dictator Watch မွ Roland Watson ေရး ၂၀၀၈ ၾသဂုတ္ ၇ ရက္စြဲပါ ႐ုရွား-ျမန္မာ ႏ်ဴကလီးယားေထာက္လွမ္းခ်က္ အစီရင္ခံစာ

 ဂါမဏိ

NATIONAL LEAGUE FOR DEMOCRACY(LIBERATED AREA)USA BRANCH

Publish at Scribd or explore others:

Committee for Promoting People's Activities

Publish at Scribd or explore others:

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://myochitmyanmar.org/index.php?format=feed&type=rss. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[Maya Magazine] 1 New Entry: နဲတကာေထာ္၏ ေလးဆစ္ငိုပံုေရးသူ- သခင္ဘေမာင္

နဲတကာေထာ္၏ ေလးဆစ္ငိုပံုေရးသူ- သခင္ဘေမာင္

{ဤကဗ်ာကို ေမာင္တင္ေ႐ႊ စုေဆာင္းတင္ျပတဲ့ "သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း လက္ေ႐ြးစင္ ေလးခ်ိဳးတရာ" ပထမႏွိပ္ျခင္း၊ ၁၉၇၃ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။
"ဤကဗ်ာမွာ ဓမၼေစတီ၀တၳဳမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ ျဖစ္သည္။ ဘုရင္မ ႐ွင္ေစာပုက သမီးေတာ္ႀကီး နဲတကာေထာ္အား ဘုန္းႀကီးလူထြက္ ဓမၼဓရႏွင့္ လက္ထပ္ရန္ နားခ်ေသာအခါ နဲတကာေထာ္က ခါးခါးသီးသီးညင္းၿပီး ဟစ္ငိုပံုျဖစ္သည္" လို႔ ေမာင္တင္ေ႐ႊက သူ႔စာအုပ္မွာ မွတ္ခ်က္ေပးထားပါတယ္။}

႐ြယ္တညီ ဘယ္ဆီမွ မရရင္ျဖင့္၊
ႏြယ္မဒီ ျခယ္စီသၿပီဘု၊
(အမယ္မင္း) မယ္သီလလုပ္ပါ့မယ္။

(ေၾသာ္) ေပ်ာ္လို႔ဘဲ ပ်က္ကေရာ့သလ၊
ေတာ္မို႔ မ႐ွက္ေလျခင္း၊
သူမက္ေအာင္ တရီရီႏွင့္ ၿပံဳးရမတဲ့ေတာ္၊
လူထြက္ေကာင္ သည္ကတံုးကိုလ၊
တကယ္သာ ဘယ္မွာသံုးမယ္တံုး၊
(အမယ္မင္း) ႏွလံုးမွာၿပိဳ႔ၿပိဳ႔ၿပီး အလံုးႀကီးေတာင္ ဆို႔ဆို႔လာေပါ့ (က်မ) မုန္းလို႔႐ြံတယ္။

ေပါင္းစီးလို႔ ဆက္ၾကရင္ျဖင့္ေလ၊
ေသာင္းထီးကနက္မွာ ဘုရင္တကာ အေျပေျပမွာ ညႇိဳးေစဘို႔၊
ေက်ာင္းႀကီးဖ်က္မ တြင္ကာ အသေရ မတိုးတဲ့ျပင္၊
ေ႐ႊပကိုးဆီက နန္းညြန္႔ႏြယ္၊
(အို) မွန္း၀ံ့ သရမ္း၀ံ့တယ္လို႔ ေနာင္ဥဒါန္း။

ေျပာၾကလိမ့္မယ္၊
ေလာကမွာ အသြယ္သြယ္ပ၊
ေက်ာကစိမ့္ဘြယ္ တမင္ၾကံရက္ေပ့၊
တပင္စံ လင္ကံ မ႐ႈံးပါရေစနဲ႔၊
မၾကည္ျဖဴ သည္လူျဖင့္ မုန္းပါရဲ႔၊
အေမ့ဟာ အေမ့ဖါသာဘဲ သံုးေလေတာ့၊
ပလူးပလဲနဲ႔ ျမႇဴကာမူကာေတာ္ ထူးထူးကဲကဲ လူတကာထံုးလိုပ၊
လံုးလံုးစီးစီး တူတူစက္ၾကေတာ့လဲ၊
ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး (က်မ) မူမူယူယူနဲ႔ျဖင့္ မဆက္ႏိုင္ဘူး၊
(အို မယ္ေတာ္ဘုရာ့) ကတံုးႀကီးဘယ္သူမက္ႏိုင္ပ၊
တသက္တဘ၀ (က်မ) အေသသာ မုန္းလိုက္ပါေတာ့၊
(အမယ္မင္း) ဘုန္းႀကီးလူထြက္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္ကမွ သမက္အေမဖမ္း။ ။

[ဓမၼေစတီ၀တၳဳ စာမ်ာက္ႏွာ ၈၈]
{ေမာင္တင္ေ႐ႊ စုေဆာင္းတင္ျပတဲ့ "သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း လက္ေ႐ြးစင္ေလးခ်ိဳးတရာ" ပထမႏွိပ္ျခင္း၊ ၁၉၇၃ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။}

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://mayaonlinemagazine.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[စည္းလံုးျခင္းရဲ ့အင္အား] 1 New Entry: KNU ေအာင္ပြဲသတင္း

KNU ေအာင္ပြဲသတင္း

၂၀၀၈ ႏိုဝင္ဘာ ၁၁ ရက္က ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ KNLA တပ္မဟာ ၃ လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္း ၈ က ေညာင္ေလးပင္ခ႐ိုင္ မံုးၿမိဳ႕နယ္ ေစာမီလူကားလမ္းတြင္ နအဖတပ္ စကခ ၂၁ လက္ေအာက္ခံစစ္ေၾကာင္း တေၾကာင္းကို ေျပာက္က်ားပစ္ခတ္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ရာ ရန္သူ ၁ ဦးေသသြားသည္။

ႏိုဝင္ဘာ ၂၉ ရက္တြင္လည္း မံုးၿမိဳ႕နယ္ ခလယ္ခိုကားလမ္းေပၚတြင္ ရင္း ၈ က နအဖတပ္ ခမရ ၃၅၁ ကို ေျပာက္ က်ားပစ္ရာ ရန္သူ ၂ ဦးေသသြားသည္။

၂၀၀၈ ဒီဇင္ဘာ ၂ ရက္မနက္က ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ တပ္မဟာ ၆ လက္ေအာက္ခံ ရင္း ၁၈ က ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕နယ္ ေမာေလာ္အီဖိုရွိ DKBA စခန္းကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ရာ DKBA တပ္ၾကပ္ႀကီး ၁၊ တပ္သား ၁ ေသၿပီး ၾကားျဖတ္ဖမ္းစက္ ၁၊ ဆက္သြယ္ေရးစက္ႀကီး ၁၊ လမ္းေလွ်ာက္စကားေျပာစက္ ၁၊ တယ္လီဖံုးအထိုင္စက္ႀကီး ၁၊ မိုဘိုင္းဖံုး ၁ တို႔ကို သိမ္းပိုက္ရမိခဲ့သည္။

ဒီဇင္ဘာ ၄ ရက္ညေနက နအဖတပ္ ခမရ ၅၈၃ မွ တပ္ၾကပ္ေစာျမင့္ဦး ႏွင့္ တပ္သားခလယားေပၚ တို႔သည္ MA-1 တလက္၊ MA-4 တလက္၊ က်ည္ေဘာက္ ၈ ခ်ပ္၊ က်ည္ ၁၉၅ ေတာင့္၊ M-79 ဗံုးသီး ၁၁ လံုးႏွင့္အတူ KNLA တပ္မဟာ ၁ သို႔ လက္နက္ခ်ခဲ့သည္။

ဒီဇင္ဘာ ၆ ရက္မနက္က DKBA ဗိုလ္ေက်ာ္သက္တပ္ႏွင့္ နအဖတပ္ ခမရ ၅၄၈ ပူးေပါင္းတပ္ကို KNLA တပ္ရင္း ၁၈ မွ မယ္ပလယ္ႏွင့္ ပႏြယ္ပူအၾကား တိုက္ခိုက္ရာ နအဖတပ္မွ ၃ ဦးေသၿပီး ၆ ဦးဒဏ္ရာရသြားသည္။ ၃ ဦးမွာ ဒဏ္ရာ ျပင္းထန္သည္။

သတင္းမ်ားကို NCGUB မွ ေပးပုိ႔လာပါသည္။

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://photayokeking.myanmarbloggers.org/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[Nine Nine SaNay] 2 New Entries: အေမ

အေမ

ေခတ္မီသူတိုင္း ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုမက ရွိသည္တဲ့.. ဘယ္သူမွ မေျပာခဲ့ပါဘူး။ ကြ်န္မဘာသာ ေျပာၾကည့္တာပါ:D ေခတ္မီခ်င္တဲ့ ကြ်န္မမွာလည္း ေနာက္ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီဘေလာ့ဂ္ဖက္မွာေတာ့ ပို႔စ္ေတြ တင္ျဖစ္လိုက္၊ မတင္ျဖစ္လိုက္ပါပဲ။ အေမအေၾကာင္း ေရးေရးတတ္တဲ့ကြ်န္မကို မိုးလိႈင္ညက အေမကဗ်ာေတြကို သပ္သပ္စုတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးတစ္ခု လုပ္ရေအာင္လို႔ အၾကံေပးလာတာနဲ႔ ၂ဝဝ၇ ေမလမွာ "အေမ" ဘေလာ့ဂ္ကို လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ (လူသိ မမ်ားခဲ့ပါဘူး)

"အေမ" ဘေလာ့ဂ္ထဲမွာ မဂၢဇင္းေတြထဲက ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ ကဗ်ာေတြအျပင္ ဘေလာ့ဂ္ဂါတစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ ကဗ်ာကိုပါ ကူးယူေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကို ခြင့္ေတာင္းခဲ့တာရွိသလို တစ္ခ်ဳိ႕ကိုလည္း ခြင့္မေတာင္းမိခဲ့ပါဘူး။ ခြင့္မေတာင္းမိဘဲ ကူးယူေဖာ္ျပမိခဲ့ရင္ နားလည္ခြင့္လြတ္ေပးပါလို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အေမကို ခ်စ္တတ္ၾကတဲ့ သားသမီးေတြရဲ႕ ရင္ထဲကလာတဲ့ အေမ့အတြက္ စကား၊ ကဗ်ာေတြကို စုထားေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵတစ္ခုတည္းပါ။ ဘေလာ့ဂ္ဂါ မဟုတ္သူေတြေရာ အေမအတြက္ ကဗ်ာေလးေတြကို အေမဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ ေဖာ္ျပေစခ်င္ရင္ ကဗ်ာေတြကို အီးေမးလ္ကေနတစ္ဆင့္ ပို႔ေပးၾကပါလို႔...

http://mompoem.blogspot.com/

ႏိုင္းႏိုင္းစေန

ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ႕ ေသာ့ခ်က္

ပထမဆံုး ေက်ာင္းဖြင့္တဲ့ တစ္ရက္မွာပဲ ဂရိဒႆနိက ပညာရွင္ ဆုိကေရးတီးက ေက်ာင္းသားေတြကို " ဒီေန႔ အလြယ္ဆံုး၊ အရွင္းဆံုး သင္ခန္းစာတစ္ခုကို သင္မယ္။ သင္ခန္းစာက ေက်ာင္းသားတိုင္း ၾကိဳးအထံုးတစ္ခုယူျပီး အေရွ႕၊အေနာက္လဲႊႏိုင္သမွ် လဲႊဖို႔ပါပဲ" လို႔ ေျပာျပီး ဆိုကေရးတီးက ေက်ာင္းသားေတြကုိ သရုပ္ျပခဲ့တယ္။

"ဒီေန႔ကစျပီး တစ္ေန႔ကို အၾကိမ္၃ဝဝ လဲႊႏိုင္ၾကမလား? " လို႔ ဆိုကေရးတီးက ေမးျပန္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြက ဝိုင္းရယ္ၾကျပီး စိတ္ထဲမွာလည္း "ဒီေလာက္လြယ္တဲ့ ကိစၥ ဘာျဖစ္လို႔ မလုပ္ႏိုင္ရမွာလဲ"လို႔ ေတြးမိၾကတယ္။

တစ္လေက်ာ္လြန္ျပီေနာက္ ဆိုကေရးတီး ေက်ာင္းသားေတြကို "တစ္ေန႔ အၾကိမ္ ၃ဝဝ လဲႊတဲ့လူ လက္ေထာင္ပါ" ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသား ၉ဝ% က ဂုဏ္ယူတဲ့ဟန္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုျပီး လက္ေထာင္ၾကတယ္။

ေနာက္တစ္လမွာ ဆိုကေရးတီးက အရင္ကအတိုင္း ေက်ာင္းသားေတြကို ေမးျပန္တယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ လက္ေထာင္တဲ့လူေတြက ၈ဝ% ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အခ်ိန္ တစ္ႏွစ္ၾကာတဲ့အခါ ဆိုကေရးတီးက ေမးျပန္တယ္။
"အလြယ္ဆံုး ၾကိဳးလဲႊနည္းကို ဘယ္ေက်ာင္းသားေတြ က်င့္ေနေသးလဲ"

ဒီအခ်ိန္မွာ စာသင္ခန္းထဲရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားအားလံုး ျငိမ္က်သြားျပီး ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပဲ လက္ေထာင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေက်ာင္းသားဟာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဂရိဒႆနိက ပညာရွင္အျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့တဲ့ "ပေလတို" ပဲျဖစ္တယ္။

ေလာကမွာ အလြယ္ကူဆံုးနဲ႔ အခက္ဆံုးအလုပ္က "ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္မႈ၊ ဇဲြလံု႔လ" ပဲျဖစ္တယ္။ အလြယ္ကူဆံုးလို႔ ေျပာရျခင္းက လုပ္ဖို႔ဆႏၵရွိရင္ လူတုိင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္သလို အခက္ဆံုးလို႔ ေျပာရျခင္းက တကယ့္လုပ္ႏိုင္တဲ့ လူဦးေရ နည္းပါးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ ေအာင္ျမင္ျခင္းက ဇဲြလံု႔လရွိသူေတြရဲ႕ေနာက္ ထပ္ၾကပ္မခြါ လိုက္ေနပါတယ္။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလဲထိုးခ်က္က တစ္ျခားလူ ကိုယ့္ကိုအလဲထိုးတဲ့ အခ်က္ထက္ မ်ားေနခဲ့ျပီလား? တစ္ခုခုကို အ႐ႈံးေပးလို႔ လက္ေလွ်ာ့ဖို႔ စဥ္းစားမိတိုင္း ဒီပံုျပင္ေလးကို သတိရလိုက္ပါ။

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္

http://share.youthwant.com.tw

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://nineninesanay.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.