[KyiMayKaung] 11 New Entries: Pilot to Bombardier by Kyle Dargan -- in FPIF

Pilot to Bombardier by Kyle Dargan -- in FPIF

Sha Sha (Kill! Kill! Battle cry of the Boxers during the Boxer Rebellion,) painting and photo copyright Kyi May Kaung


http://www.fpif.org/fpiftxt/5718

"Pilot to Bombardier
are the boulevards burning?"

used clothing by the pound in Poland

http://www.nytimes.com/2008/12/14/world/europe/14warsaw.html?th&emc=th

Parting gift from George W. Bush --

http://www.nytimes.com/2008/12/14/opinion/14egan.html?th&emc=th

An interesting article from 1958, by famous Burmese poet Zawgyi (the late U Thein Han) on Burmese art --

http://www.theatlantic.com/doc/195802/burma-contemporary-art

Burma message from Edith Mirante and Scott Bateman on salon.com

http://www.salon.com/ent/video_dog/politics/2008/05/22/bateman_burmarap/index.html

Edith Mirante drew attention to Burmese human rights abuses in the early 90s, before anyone else did, distributing xerox copies of reports, some of which she wrote herself, with her mother as her only helper.

Bravo Edith, you give us Strength.

Ashin Kovida -- from Switzerland, on Buddhism and politics --

http://ashinkovida-swiss.blogspot.com/2008/08/buddhism-and-politics.html

Apparently, this is not the same U Kovida who fled Burma after being one of the leaders of the Saffron Revolution.

It's a good blog, I hope he writes more.

Friend of Burma -- Simon Billeness -- mugged in DC

http://simonbillenness.blogspot.com/

Get a fake wallet or money clip,keep a few dollars in it, throw in direction of muggers and flee in other direction.

I knew this, from police instructor, in Philadelphia, but have not thought about it lately.

They also told me, if raped, don't fight. Remember things about the rapist. Don't wash afterwards. Call 911 when rapist gone.

Walk with hand in pocket and with confidence.

Cross street if see gang approaching. Be aware of surroundings.

Walk in well lighted areas.

Don't take short cuts.

World's greatest blogger -- Arianna Huffington, on blogging --

http://www.labnol.org/internet/blogging/arianna-huffington-on-blogging/5897/

"Blogging is good, if like me you have a strong accent. I am much better understood on my blog."

Arianna Huffington

Jewelry made by Alexander Calder --

http://www.nytimes.com/slideshow/2008/12/12/arts/1212-CALD_index.html

Josh Groban sings"Vincent," "Imagine" etc

http://www.youtube.com/watch?v=opKBF5q7mks&feature=related

Madoff billion $ Ponzi scheme --

http://www.nytimes.com/2008/12/13/business/13investors.html?th&emc=th

Don't keep all your eggs in one basket!

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://kyimaykaung.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[ႀကံဳဆံုမိသမွ်] 2 New Entries: i wanna fuk wants to be your loyal fan

i wanna fuk wants to be your loyal fan

Hi kkwinmoe.kkwinmoe!

i wanna fuk wants to be your loyal fan!

Automatically sign in to view i wanna fuk's profile and/or photo, and accept or reject her fan request.

You can change the frequency of this type of notification. Visit our Terms of Service or Privacy Policy.
FanBox - 255 G Street #723, San Diego, CA 92101, USA

[Better Tomorrow] 2 New Entries: ႏွစ္ ၆၀ ျပည့့္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေန႔ သေဘာထားထုတ္ ျပန္ေၾကညာခ်က္

ႏွစ္ ၆၀ ျပည့့္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေန႔ သေဘာထားထုတ္ ျပန္ေၾကညာခ်က္

ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖဲြ႔ခ်ဳပ္အေနျဖင္႔ နအဖ ၏ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖါက္မွဳမ်ားနွင့္ တိုင္းျပည္ကို တရား၀င္ စစ္ကြၽန္ျပဳေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို ျပင္းထန္စြာ ကန္ ့ကြက္ရွဳံ႕ခ်ေၾကာင္း အနွစ္ ၆၀ ေျမာက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လ႔ူအခြင့္အေရးေန ့တြင္ ေၾကျငာ အပ္ပါသည္။
ဗိုလ္သန္းေရႊ ဦးေဆာင္သည့္ န၀တ တျဖစ္လဲ နအဖ စစ္အုပ္စုတို ့သည္ မိမိတို ့ အာဏာတည္ျမဲေရးနွင့္ တိုင္းျပည္ကိုတရား၀င္စစ္က်ြန္ျပဳရန္ အလို ့ငွာ ပရမ္းပတာ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေနွာင္ျခင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နွင့္ နိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ကိုမင္းကိုနိုင္နွင့္တကြ (၈၈)မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ လူ႕အခြင့္အေရး လွဳပ္ရွားသူမ်ားကို နစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ျခင္း၊ ညွင္းပမ္းနွိပ္စက္ျခင္း၊ ေပၚတာဆြဲျခင္း၊ အတင္းအဓမၼ လုပ္အားေပးေစခိုင္းျခင္း၊ နယ္စပ္ေဒသမွ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားအေပၚတြင္ မတရားထိုးစစ္ဆင္ျခင္း၊ ရြာမ်ားမီးရွုိ ့ျခင္း၊ လူသတ္ျခင္း၊ မုဒိန္းက်င့္ျခင္း၊ စေသာ ရက္စက္ရမ္းကား ယုတ္မာမူမ်ားကို နွစ္ေပါင္း(၂၀)နီးပါး ထပ္ခါတလဲလဲ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသည္။

ဗိုလ္သန္းေရႊအေနနွင္႔ ေစ့စပ္ေရးေဆြးေႏြးရန္ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို ဆင္ျခင္တံုတရားကင္းမဲ့စြာျဖင့္ လ်စ္လ်ဳရွဳ၍၊

၁၉၉၀ ေမလေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကို ပစ္ပယ္၍ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး၏ သေဘာဆႏၵကိုဆန္႕က်င္ျပီး၊ လာမည့္ ၂၀၁၀တြင္ ေရြးေကာက္အသစ္ထပ္မံျပဳလုပ္ရန္ ကိုယ္တိုင္ထုတ္ေဖၚ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကိုလည္း ကြ်ႏု္ပ္တို႕ ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ခ်ဳပ ္နွင့္ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္းေဖၚျပအပ္ပါသည္။ က်ြႏ္ုပ္တို႕အေနျဖင့္ ယေန႕စုေပါင္း ျပဳလုပ္သည့္ နအဖစစ္အုပ္စုအား ဆန္႕က်င္ရွံဳ႕ခ် ဆႏၵျပပြဲမ်ားမွတဆင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ျမန္မာ့ေျမေပၚမွ လံုးဝ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေစမည့္ အဆံုးအျဖတ္တိုက္ပြဲ (၀ါ) စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားအတြက္ ေသမင္းတမန္ စိန္ေခၚတိုက္ပြဲ ကိုလည္း ျမန္မာနုိင္ငံတဝွမ္းတြင္ နအဖ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီွ အေကာင္အထည္ေဖာ္ တိုက္ပြဲဝင္သြားနိုင္ရန္ တစိုက္မတ္မတ္ ၾကိဳးပမ္းသြားမည္ျဖစ္သည္။

သို႕ျဖစ္ရာ နအဖ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ျမန္မာ့ေျမေပၚမွ အျပီးအပိုင္ သုတ္သင္ဖယ္ရွားနိုင္ရန္ ျပည္သူတရပ္လံုးက ပူးေပါင္းပါဝင္လာေရးမူ အေပၚတြင္ အေျခခံသည့္ လိုအပ္ေသာလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအားလံုးကို စနစ္တက် ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ သြားၾကမည္ျဖစ္သည္။ သမိုင္း၏ ေတာင္းဆိုခ်က္ျဖစ္ေသာ ျမန္မာ့မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား အေျခခံလူ႕အခြင့္အေရး အျပည့္အ၀ခံစားခြင့္ ရရွိေစေရး၊ တိုင္းရင္းသားျပည္သူမ်ားအားလံုး တရားဥေပေဒႏွင့္ အကာအကြယ္ ရရွိေစေရး စသည့္ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို ေရွးရွဴ၍ ေအာင္ပြဲရသည္အထိ တိုက္ပြဲ၀င္သြားရန္ က်ြႏ္ုပ္တို႕အားလံုး စုေပါင္းေဆာင္ရြက္ သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကျငာအပ္ပါသည္။

ကမၻာ့ကုလသမဂၢ၊ အာဆီယံ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ျဗိတိန္၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ အပါအဝင္ ကမၻာ့နိုင္ငံအသီးသီးႏွင့္

ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွလည္း၊ ျမန္မာျပည္သားမ်ား လြတ္လပ္မွဳ၊ တရားမွ်တမွဳႏွင့္ လူ႕အခြင့္အေရးမ်ား ခံစားခြင့္ရရွိျပီး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ထြန္းကားသည္အထိ နအဖ စစ္အာဏာရွင္တို႕အေပၚတြင္ ထိေရာက္သည္ ႔အေရးယူမူမ်ားအား ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ေပးၾကပါရန္ အေလးအနက္ေတာင္းဆိုအပ္ပါသည္။


တရားမဝင္ စစ္အုပ္စုဖယ္ရွားေရး ---- (ဒို႔အေရး၊ ဒို႔ အေရး)


ဖမ္းဆီးခံ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး --- (ဒို႔အေရး၊ ဒို႔အေရး)


တရားဈင္ျပည္သူ႔ အစိုးရ ေပၚပါက္ေရး ---- (ဒို႔အေရး၊ ဒို႔အေရး)


အဖိနွိပ္ခံျပည္သူလူထု လြတ္ေျမာက္ေရး အေရးေတာ္ပံု (ေအာင္ရမည္၊ ေအာင္ရမည္)

"ေဆး႐ုံသုိ႔ တစ္ေခါက္ ေလွလုပ္သားတစ္ေယာက္"

ကုိယ့္ဖါသာကုိယ္ တာ၀န္မေက်ဘူးရယ္လုိ႔ရင္ထဲမွာျဖစ္ေပၚခံစားလာရတယ္။ အဲလုိခံစားလာရတုိင္းအိပ္မေပ်ာ္ ျဖစ္ရတဲ့ ညေတြမွာ ဒီတစ္ညလည္း ထပ္တုိးရပါတယ္။ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းလည္း ထေရးမိပါတယ္။ ဧၿပီလေလာက္ ကတည္းက ရြာလုိက္တဲ့မုိးက ေအာက္တုိဘာလလည္ ေလာက္ထိကုိ မျပတ္ေသး။ ေရႊ ႔ေျပာင္းျမန္မာအလုပ္ သမားမ်ားၾကားမွာ ေငြအရမ်ားတဲ့ ရာဘာျခံအလုပ္သမားမ်ားေတာင္ မုိးေၾကာင့္ လုပ္ရက္နည္း၊ ရာဘာေစ်းထုိး က်နဲ႔ သိပ္အစဥ္မေျပခ်င္ေတာ့။ ၀င္ေငြနည္းတဲ့ အျခားအလုပ္သမားမ်ား အတြက္ေတာ့ ေျပာဖြယ္မရွိ။ စားဖုိ႔ေတာင္ သိပ္အစဥ္မေျပခ်င္ေတာ့ က်န္းမာေရးျပႆနာ ေျဖရွင္းဖုိ႔က နည္းနည္း အလွမ္းေ၀း လုိ႔ ေနပါေသးတယ္။ ဒီေန႔လည္း ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ လူနာတစ္ဦးကုိ ကုိယ္တတ္နုိင္တဲ့ ဘက္ကေန ၾကိဳးစား ကူညီေပးဖုိ႔ ေဆး႐ုံကုိ သြားခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခုေသာ လူနာကုတင္မွာ လက္၊ နဖူးနဲ႔ ေနာက္ေက်ာေတြ မွာ ဓါးဒဏ္ရာနဲ႔ လူနာတစ္ဦးကုိပါ ထပ္ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ ေမ့ေဆးအရွိန္မေျပေသးပါဘူး။ ေလွလုပ္သားတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး မေန႔ကမွ ေလွကမ္းကပ္ခဲ့တာပါ။ ေလွေပၚကအဆင္းေျမျပင္အေရာက္မွာပဲ ထုိင္းလူမ်ိဳးသုံးဦးကေန ဓါးနဲ႔ ၀ုိင္းခုတ္ျခင္းကုိ ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဘယ္သူေတြလည္း ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း သိေအာင္မၾကိဳးစားႏုိင္ခင္ ရထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြကုိ ကုသဖုိ႔အတြက္ နီးစပ္ရာ ခူရဘူရီေဆး႐ုံကုိ တတ္ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အ႐ုိးထိေအာင္ နက္လွတဲ့လက္ကဒဏ္ရာေၾကာင့္ တေကာပါေဆး႐ုံၾကီးကုိ လဲြေျပာင္းကုသခဲ့ရပါတယ္။ လူနာေစာင့္မရွိ ေမ့ေဆးအရွိန္နဲ႔ အိပ္ေမြ႔ေနတဲ့အတြက္ အနားယူအိပ္စက္ႏုိင္ေအာင္ ထျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ရင္ထဲမွာ မေကာင္းျမန္မာလူမ်ိဳးအားလုံးကုိ သိေအာင္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ အခုလုိျဖစ္ရပ္ေတြဟာ အခုလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ အရင္ကလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ေနာင္လည္းျဖစ္ေနအုံးမွာပါ။ ေလွလုပ္သား အမ်ားစုကေရထဲမွာ အခ်ိန္ၿပည့္ေနသူေတြဆုိေတာ့ အမ်ားစုက အလုပ္ လုပ္ကိုင္ခြင့္လက္မွတ္ေတြ မရွိပါဘူး။ ဒီအတြက္လည္း ရဲတုိင္ဖုိ႔တုိ႔ ေလ်ာ္ေၾကးေတာင္းဖုိ႔ ဆုိတာေတြ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ မတရားအျပဳခံသူေတြရယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ၿပီး စာနာေထာက္ထားမႈကုိ ေဆး႐ုံေဆး၀န္ထမ္းအမ်ားစုဆီကေန မရခဲ့ပါဘူး။ ေငြေပးႏုိင္မွ ေဆးေပးတာပါ။ မေပးႏုိင္လုိ႔ ရွိရင္ ရဲတုိင္မယ္ ဖမ္းခုိင္းမယ္ဆုိတာ ကလည္း လက္သုံးစကားပါ။ (တကယ္လည္း ဖမ္းခို္င္းပါတယ္) ကုိယ့္ျမန္မာေတြ အဲလုိခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကုိလည္း အျပည့္အ၀မကူေပးနုိင္ပါဘူး။

(16.10.08 ရက္ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းကုိ ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လူအခ်င္းခ်င္း ႏွိပ္စက္ျခင္း ကင္းေ၀းၾကပါေစ။)

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://tomorrowplan.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္] 1 New Entry: လွတဲ့.. ဇာတ္သိမ္း

လွတဲ့.. ဇာတ္သိမ္း

ေဆာင္းေလအေဝွ႔မွာ ခ်မ္းစိမ့္တက္လာတဲ့ အသိကအေတြးထဲ ေရာက္အလာ ကိုယ္မွာ ကပ္ေနတဲ့ သားေရဂ်ာကင္ဇစ္ကို လည္ပင္းအထိ ဆြဲတင္မိလိုက္တယ္..။ ေၾသာ္.. ႏွင္းေတြေတာင္ ခပ္စိပ္စပ္ပိုသဲလာၿပီဘဲ...။ ေခါင္းမွာေဆာင္းထားတဲ့ ဦးထုပ္ေလးကို နားႏွစ္ဖက္ဖံုးတဲ့အထိ ခပ္ဖိဖိျပင္ေဆာင္း မိျပန္တယ္.. လက္အိပ္ေတြေအာက္မွာ ျမဳပ္ေနတဲ့ နာရီကို ၾကည့္မိေတာ့ ၃မိနစ္လိုေနေသးတယ္... အခ်ိန္ကို တိက် လြန္းတဲ့ သူေရာက္လာေတာ့မွာပါ...။

က်မရပ္ေနတဲ့ လမ္းေဘးက ခံုတမ္းရွည္ေတြေပၚမွာ သစ္ပင္က ျဖာက်လာတဲ့ မီးေရာင္စံုေလးေတြက မွတ္တုတ္မွိတ္တုတ္နဲ႔...။ သီခ်င္းသံမဟုတ္တဲ့ ေတးသြားနဲ႔ တီးလံုးသံေလးေတြက နားထဲကို တိုးဝင္လာလိုက္ ထြက္ေျပးသြားလိုက္.... ေခါင္းကိုေမာ့ၿပီး ေကာင္းကင္ကို ၾကည့္မိေတာ့ ႏွင္းမႈန္ေတြက မ်က္ႏွာေပၚကို အေျပးအလႊား တြယ္ကပ္ေရာက္လာၾကတယ္... ခပ္ျပားျပား ကားအမည္းေလးတစ္စီး တုန္႔ကနဲ အရပ္မွာ ေမာ့ထားတဲ့ေခါင္းကို ျပန္ခ်မိတယ္.. ေနမင္းဟန္...!! သူက ကားထဲကေနဘဲ သူ႔ကိုယ္ကိုငဲ့ၿပီး က်မဖက္အျခမ္း ကားတံခါးကို ဖြင့္ေပးရင္း..

"မဂၤလာပါ... မငယ္.. ကိုယ္ေနာက္မက်ပါဘူးေနာ္..."
"ဟင့္အင္း.. က်မ၃မိနစ္ပဲ ေစာေရာက္ေနတာပါ ကိုေနမင္း..."

ကားထဲက အပူေပးစက္ အေႏြးေၾကာင့္ က်မအေတာ္ ေနသာထိုင္သာရွိသြားတယ္..။

"ကိုယ္တို႔ တစ္ခုခု သြားစားသင့္တယ္ေနာ္"
"ေကာင္းပါတယ္ ကိုေနမင္း"

ထံုးစံအတိုင္း ေနမင္းဟန္ အသံက ရိုးသားမႈေတြနဲ႔ တည္ၿငိမ္လို႔... မ်ားေသာအားျဖင့္ က်မကို အလုပ္မွာေရာ အျပင္မွာပါ ေမ လို႔ေခၚတတ္ၾကတယ္.. အဂၤလိပ္စာလံုး May ဆိုတာ က်မတို႔ ျမန္မာအသံထြက္ေတြထဲမွာ ေခၚရမွတ္ရလြယ္တာလည္း ပါပါလိမ့္မယ္..။ စသိခ်ိန္ကစလို႔ မိတ္ေဆြသက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ေနမင္းဟန္ကို က်မ "ကိုေနမင္း" လို႔ေခၚခဲ့သလို က်မကို "ေမ" လို႔ မေခၚဘဲ က်မနံမည္ ေနာက္ဆံုးစာလံုးကို "မ" ထည့္ၿပီး "မငယ္" လို႔ေခၚတတ္သူပါ..။ စကားေျပာတိုင္းလည္း ကိုယ္နဲ႔မင္းလို႔ သံုးႏႈန္းတတ္သလို ပိုမိုးရင္းႏွီတဲ့ မိတ္ေဆြေတြျဖစ္လာတဲ့ ခုခ်ိန္အထိ က်မကိုယ္တိုင္ကလည္း "က်မ"လို႔ဘဲ သံုးစြဲခဲ့ပါတယ္..။

သူ႔က ကားထဲက MD Player ခလုပ္ေလးကိုႏွိပ္လိုက္ေတာ့ က်မႏွစ္သက္တဲ့ Rock သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ခုန္ထြက္လာတယ္.. အ့ံၾသမႈေတြနဲ႔ သူ႔ကိုငဲ့အၾကည့္ သူ႔အျပံဳးတစ္ခုကလွစ္ကနဲ... ေနမင္းဟန္ဆိုတဲ့ သူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ဆူညံညံ ေပါက္ကြဲသံစဥ္မ်ိဳး ႏွစ္သက္တတ္သူမွ မဟုတ္တာ.. က်မတို႔ မိတ္ေဆြသက္တမ္း သံုးႏွစ္ေက်ာ္လာတဲ့အထိ သူ႔ကားထဲမွာ ဒီလိုသီခ်င္းသံမ်ိဳး ၾကားရေလ့မရွိ.. ဒါဟာ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ပါဘဲ...။

က်မတို႔ ေတြ႔ဆံုခ်ိန္ေတြတိုင္း ေျပာတတ္တဲ့စကားေတြကေတာ့... တစ္ခါတစ္ေလ အလုပ္ထဲက ဖိစီးမႈေတြပါမယ္... စာအုပ္ေတြအေၾကာင္းပါမယ္... ရုပ္ရွင္ေတြအေၾကာင္းပါမယ္.. သီခ်င္းအေၾကာင္းေတြပါမယ္... ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ဝက္ပါမယ္... ကိုနႏၵ ေမေမ့အေၾကာင္းပါမယ္... ဝတ္ရည္ရဲ႕ ခပ္ဆိုဆိုး ေမာင္ေလး အေၾကာင္းသူေျပာမယ္... ဒါေတြပါဘဲ...။

"ကိုနႏၵ ေနေကာင္းလား ကိုယ္ သံုး ေလး ရက္ေလာက္ေတာ့ရွိၿပီ ဘူတာထဲမွာ သူ႔ကို လွမ္းေတြ႕လိုက္ေသးတယ္"
"ဟုတ္... ခုတေလာ ပံုမွန္ထက္ သူအလုပ္မ်ားေနပါတယ္"

"ကိုယ္တို႔ ကိုရီးယားစာ စားရေအာင္ေလ"
"ေကာင္းတယ္ ကိုေနမင္း က်မလည္း အဲ့လိုေတြးေနမိတာ"

"ဝတ္ရည္ကေတာ့ အစပ္မစားလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ညွိလို႔မရခဲ့ဖူးဘူး.."
"က်မကေတာ့ ငပိနဲ႔ အစပ္ကိုႀကိဳက္တယ္"

"ကိုယ္ မင္းကို ခုမွသိတာ မဟုတ္ဖူးေလ..."
က်မႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ရယ္လိုက္မိတယ္...

"မင္းကေလးေလးတစ္ေယာက္လို ရယ္တဲ့အသံ ကိုယ္မၾကားရတာၾကာၿပီေနာ္"
"ဟုတ္တယ္ ကိုေနမင္း က်မ ဒီလို မရယ္ႏိုင္ေအာင္ အလုပ္ေတြနဲ႔ မြန္းေနတာ"
"ဟန္ေဆာင္ၿပီး အလုပ္ေတြထဲမွာ ႏွစ္ထားတာ တစ္ကယ့္မင္းမွ မဟုတ္တာ"
က်မေခါင္းကိုၿငိမ့္ရင္း...

"ဝတ္ရည္ ခရီးထြက္မယ္ဆိုတာ သြားျဖစ္လား"
"အင္း.. ဒီေန႔ ကိုယ္သူ႔ အတြက္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ရက္အတိအက်ယူေပးခဲ့တယ္"

"ကိုေနမင္း မလိုက္ဖူးလားဟင္"
"အို႔.. အို ကိုနႏၵခရီးေတြေရာ မင္းလိုက္ျဖစ္လို႔လား မငယ္"

"အင္း.. ဒါလဲဟုတ္ပါတယ္ေလ"
"ေနာက္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္လိုက္ရေတာ့မွာ ဒီခရီးက ဝတ္ရည္ တစ္ေယာက္ထဲသြားမဲ့ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ခရီးျဖစ္လိမ့္မယ္"

က်မ ေပါင္ေပၚတင္ထားတဲ့ စလင္းဘက္ အိပ္အျပားေလးကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္လိုက္တယ္... အိပ္ထဲမွာ ဖုန္းေလးတစ္လံုး ပိုက္ဆံအိပ္ပါးေလးတစ္အိပ္ ေခါင္းဘီးေလးတစ္ေခ်ာင္း နဲ႔ ပန္းႏုေရာင္ ကဒ္ေလးတစ္ခု ရွိေနပါတယ္...။ အဖံုးေပၚမွာ ေနမင္းဟန္ဆိုတဲ့ နံမည္ ခပ္ဖိဖိေရးထားတဲ့ ကဒ္ေလးက ဆြဲထုတ္ယူသူမဲ့ ၿငိိမ္သက္ေနဆဲပါဘဲ...။

"မငယ္"
က်မအၾကည့္ေတြက ေနမင္းဟန္ မ်က္ႏွာေပၚေရာက္သြားတယ္...။
"မငယ္"
"ရွင္က်မကို ေခၚတာႏွစ္ခါရွိေနၿပီ ကိုေနမင္း"

"ဟား ဟားး အဲဒီခပ္ျပတ္ျပတ္ အသံနဲ႔ ရႈတည္တည္အၾကည့္ေတြက မင္းမွမင္းဘဲ"
"ေတာ္ပါရွင္.. ကိုေနမင္း ဒီေန႔ စကားေတြေတာ္ေတာ္ ေျပာေနတယ္ေနာ္"

"ဟုတ္တယ္.. ကိုယ္ဒီေန႔ ကေလးတစ္ေယာက္လို ရယ္တာေတြကို ၾကားခ်င္လို႔ မင္းကို စခ်င္ေနတာ"
က်မ သူ႔စကားဆန္းေတြေၾကာင့္ရယ္ျဖစ္ျပန္ၿပီ...။

"ကိုေနမင္း ဘာလို႔ ဒီသီခ်င္းေတြ ဖြင့္ရတာလဲ က်မစဥ္းစားေနတာ"
"ေၾသာ္... ဒါလား.. ဒီလိုေလ..."

ရယ္ေနာက္ေနာက္ သူ႔စကားက တစ္ဝက္တစ္ျပတ္မွာ ဆံုးသြားတယ္...။ တိကနဲ ကားဘရိတ္ကို တစ္ခ်က္ေတာ့ၿပီး သူရပ္လိုက္တယ္...။ ေစာေစာက ေနမင္းဟန္မဟုတ္ေတာ့ သလိုဘဲ တိတ္ဆိတ္လို႔ေပါ့...။ က်မ ခပ္ေပေပမ်က္လံုးနဲ႔ သူ႔မ်က္ႏွာကို လွမ္းၾကည့္မိပါတယ္..။ စတီယာတိုင္ကို ညာဖက္လက္တစ္ခုထဲနဲ႔ ဆုပ္ထားရင္း ႏွင္းေတြက်ေနတာကို သူေငးေနတယ္...။ ၿပီးေတာ့ ခပ္တိုးတိုးအသံနဲ႔ ေျပာတယ္...။

"ဘယ္သူမွ မသိသင့္တဲ့အရာပါ.. တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္ဟာ မင္းျဖစ္ ျဖစ္ၾကည့္ဖူးတယ္ မင္းလည္း သိမွာမဟုတ္ဖူး သိစရာလည္းမလိုဘူး... ဒါပါဘဲ"

ေနမင္းဟန္စကားေတြက က်မကို တိတ္ဆိတ္သြားေစတယ္... က်မခ်က္ျခင္း အားယူၿပီး ခပ္ေသာ့ေသာ့ ရယ္လိုက္တယ္...

"ကိုေနမင္း ရွင္ဟာေလ......"
"ဝတ္ရည္ခရီးက ျပန္လာၿပီးရင္ ကိုယ္တို႔ လက္ထပ္ေတာ့မယ္.. မငယ္"

တိုးတိုးေလး သူ႔စကားသံအဆံုးမွာ က်မ ရယ္ေမာလိုက္မိျပန္တယ္... ေနမင္းဟန္ ရွင္ေျပာတယ္ေလ.. ဒီေန႔က်မရယ္သံေတြကို ၾကားခ်င္တယ္ဆို....

"ဘာလဲ က်မကို သတိုးသမီးအရံ ကမ္းလွမ္းခ်င္တာလား"
သူေခါင္းကိုခါတယ္... ၿပီးေတာ့ က်မမ်က္ႏွာကိုု ေစ့ေစ့ၾကည့္ေနတယ္...

"မင္းကို ကိုယ္ေက်းဇူးတင္တယ္ မငယ္"
"ရွင္"
"မင္းရယ္သံေတြ အတြက္ပါ ၿပီးေတာ့......"

သူခဏရပ္ရင္း အသက္ကို ျပင္းျပင္း႐ွဴၿပီး စကားဆက္ေျပာတယ္...။

"ကိုယ္ဟာ မင္းနဲ႔ မိတ္ေဆြျဖစ္ခြင္႔ရၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို လစ္လွ်ဳ႐ွဳ႕သင့္တာေတြကို ႐ွဳ႕တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ရခဲ့တယ္... ေယာက်္ားတစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ေတြသန္႔စင္စြာ ထပ္တူက်မႈေတြကို ကိုယ္နားလည္တတ္ခဲ့တယ္... ေပေတသလို တည္ၿငိမ္တတ္တဲ့ မင္းအမူအယာေတြနဲ႔ ခင္မင္စရာေကာင္းတာေတြ... ကိုယ့္ကို မိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပးႏိုင္တဲ့ ေဖးမေပးမႈေတြနဲ႔ အားေပးခဲ့တာေတြ... ကိုယ့္ဖိစီးမႈေတြကို မင္းလမ္းျပမႈေတြနဲ႔ တည္ၿငိမ္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ေစခဲ့တာေတြ... အိုကြာ.. အမ်ားႀကီးပါ... ကိုယ္စံထားရတဲ့ မင္းကို အရာအားလံုးအတြက္ ကိုယ္ေက်းဇူးတင္တာပါ.. မငယ္"

"အို... ကိုေနမင္းရယ္ အထူးအဆန္းေတြရွင္.."

ဒီတစ္ခါေတာ့ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ေအာ္ရယ္လိုက္တာ ေနမင္းဟန္ပါ...။ ရွင့္ရင္ထဲကအသံေတြ ဟုတ္မဟုတ္ က်မ အေျဖရွာသင့္သူ မဟုတ္ဖူးဆိုတဲ့ အသိနဲ႔... အေတြးေတြကို က်မေမာင္းတုတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္....

"ကိုနႏၵအတြက္ ဂုဏ္ယူတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္စား ေျပာေပးပါ..."
".........."

က်မေခါင္းငံု႔ၿပီး စလင္းဘက္ေလးကို ဖြင့္လိုက္တယ္... ညာဖက္လက္ေခ်ာင္း ထိပ္ေလးေတြနဲ႔ ပန္းႏုေရာင္ ဖိတ္စာကဒ္ေလးအေတြ႕မွာ က်မလက္ကို ျပန္႐ုတ္လိုက္မိတယ္...။ ေနပါေစေတာ့ေလ...!! တိုက္ဆိုင္လြန္းစြာ က်မေျပာမဲ့ စကားေတြကို ဒီေဆာင္းညဦးပိုင္းမွာပဲ သူကအရင္ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္...။ က်မ လက္ေလးေတြ အနည္းငယ္ တုန္ရီေနခဲ့တယ္... က်မေခါင္းေမာ့ၿပီး သူ႔ကိုၿပံဳးၾကည့္လိုက္တယ္...

"က်မလည္းဝတ္ရည္ကုိ ေျပာခ်င္တယ္... ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္တဲ့ ခင္ပြန္းေလာင္း တစ္ေယာက္အတြက္ က်မအင္မတန္ ဂုဏ္ယူမိတယ္လို႔.... Congratulation ပါ.."

ကမ္းေပးလိုက္တဲ့ က်မညာလက္ဖဝါးကို သူ႔လက္ဖဝါးနဲ႔ ဖ်စ္ညွစ္လိုက္တယ္... ေနမင္းဟန္.. ရွင့္အၿပံဳးေတြ လဲ့ ေနသလို က်မမ်က္လံုးေတြလည္း အေရာင္လဲ့ေနခဲ့ပါတယ္...။ က်မ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ ေတြးမိျပန္တယ္.. က်မတို႔တေတြ ရင့္က်က္စြာ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ခ်ီးမြမ္းခန္းေတြဖြင့္ေနၾကတာ ဘာအတြက္မ်ားလည္း..!! ႏွလံုးသားထဲကို ဝင္လာမဲ့ တစ္စံုတစ္ရာကို အသိေတြနဲ႔ ထိမ္းယူခဲ့ၾကတာကေရာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေသသပ္လွပခဲ့ၾကလည္း...!!

က်မဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္... သူ႔အတြက္ယူလာတဲ့ ပန္းႏုေရာင္ ဖိတ္စာေလးတစ္ေစာင္ကို ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔ကိုေပးျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး.!! က်မတို႔ေတြ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္တာေတြကို လူသားဆန္စြာ ေတြးေခၚဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္....။ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္...။ က်မနဲ႔ ေနမင္းဟန္ဆိုတဲ့ရွင္႔ရဲ႕ ဆံုဆည္းရျခင္းဟာ သံုးႏွစ္ထက္သာ ပိုေစာခဲ့ၾကမယ္ဆိုရင္.....!!

က်မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ အျပန္လမ္းမွာ ႏွင္းေတြထူထပ္ေအာင္ က်ေနခဲ့တယ္...။ က်မအိမ္ေ႐ွ႕လမ္းေပၚအေရာက္ သူရပ္ေပးတဲ့ ကားေပၚကဆင္းရင္း ေကာင္းကင္ကို ေမာ့အၾကည့္မွာ သဲေနတဲ့ ႏွင္းမႈန္ေတြေၾကာင့္ "လ" ကိုျမင္ခြင့္ မရခဲ့ပါဘူး...။ တကယ္လို႔မ်ား အဲ့ဒီညရဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ "လ" တစ္စင္းဟာ ၾကည္လင္ေအးခ်မ္းစြာ သာေနခဲ့မယ္ ဆိုရင္ေတာင္ က်မ မ်က္လံုးေတြက ျမင္ခ်င္မွ ျမင္ႏိုင္ခဲ့လိမ့္မယ္ ဆိုတာကိုေတာ့.....!!

(ခင္ေလးငယ္)

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://koyinnawkhinlaynge.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[K] 1 New Entry: သူမ၏လေရာင္

သူမ၏လေရာင္

ခရီးတိုတခုရယ္..ရွည္လ်ားမ်ားျပားေသာ လုပ္စရာ တခုရယ္ေၾကာင့္..စာေတြ သိပ္မေရးျဖစ္တုန္း..အေဒၚကိုလဲ ေျပာထားတဲ့..ငယ္မူလက္ရာတခု ေပးဖတ္ခ်င္ပါတယ္။ ၉၄ ခု ၀န္းက်င္က..ေရးခဲ့တယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ ရက္စြဲ မတပ္ခဲ့မိတာလည္း..ေပါ့ေရာ့မေသခ်ာ တဲ့ အားနည္းခ်က္ တခုပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက..အဲဒီလိုမ်ိဳး တပုဒ္ ေရးခဲ့တာေတာ့..မွတ္မိတယ္။ ဟိုတေလာကမွ..ပထမဆံုးမ်ား ရွာပံုေတာ္ဖြင့္ရင္း..လႊင့္မျပစ္ခဲ့မိတဲ့..စာရြက္အေဟာင္း ေလးေတြထဲက..ျပန္ေတြ႕လိုက္တာပါ။ ပန္းခ်ီေလးကို လည္း..ကိုေအာင္သာငယ္ ဆီမွာ ျမင္ကတည္းက.. အေတာ္္..ႏွစ္သက္လွသမို႕.. ဒီစာေလးနဲ႕လည္း လိုက္ဖက္လွသမို႕.. ဒီစာ တင္ျဖစ္ရင္ေတာ့..ေတာင္းျပီး သံုးဦးမယ္လို႕.. ေတြးထားတာ။ ပံုအတြက္..ေက်းဇူးပါပဲ- ကိုေအာင္သာငယ္။

++++++++

သူမ၏လေရာင္

ပန္းခ်ီ - ည..လ နဲ႕ျပတင္း

လျပည့္ညတည၏ သဏၭန္သည္..ထိုလေရာင္ေၾကာင့္ပင္.. ၀င္းပစြာ ထင္ရွားလြန္းေနသည္။

အုန္းပင္မ်ားႏွင့္ ထိစပ္လ်က္ရွိေသာ..အေနာက္ဖက္ ေကာင္းကင္မွ..ခပ္၀ါး၀ါး တိမ္ခိုး တိမ္ေငြ႕တို႕ကို..သတိျပဳနိုင္ဖို႕ပင္..ခဲယဥ္းလြန္း လွေပသည္။

လေရာင္သည္ စိတ္ကူးယဥ္ခ်င္စရာ ေကာင္းလြန္းလွပါလား...

ဒီျပတင္းေပါက္၌ သူမ ရပ္ေနခဲ့သည္မွာ.. အဘယ္မွ် ၾကာျပီနည္း...

အိမ္ေခါင္မိုးမ်ားၾကားမွ..လမင္းၾကီး ျဖည္းညွင္းစြာ ထြက္ျပဴစ အခ်ိန္မွသည္..တေလာကလံုး..အိပ္ေမာက်ေနေသာ.. ယခု..သန္းေခါင္ယံ အခ်ိန္ထိ..သူမ ..ဒီေနရာမွာ..ရပ္ေနခဲ့သည္ပဲ..

သူမက..လေရာင္ကို ႏွစ္လို လွသည္ေလ..
လေရာင္သည္သာ..သူမအတြက္..တခုတည္းေသာ..ႏွစ္သိမ့္ ေျဖေျဖာက္စရာ..ေပ်ာ္ရႊင္ ေက်နပ္ဖြယ္ရာ..ျပီးေတာ့..၀မ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္ရာ..

ထို႕ေၾကာင့္ပင္..လသာရက္မ်ားသည္..သူမအတြက္..တာ၀န္အေက်ဆံုး ေန႕မ်ား ျဖစ္လ်က္ရွိေပသည္။

++++++

သူမက..စိတ္ကူးယဥ္လြန္း သည္တဲ့...
သူမ ၏ အေဒၚက..ဤသို႕သာ ရွဳျမင္ေလသည္။ သူမ၏ ဖခင္ကေတာ့..ညေန၀ိုင္းဖြဲ႕ေနက် အေပါင္းအသင္းေတြ ၾကားမွာ .. ` ငါ့သမီးကို ၾကည့္ရတာ..သနားစရာထက္..ပ်င္းဖို႕ ေကာင္းလြန္းသကြာ...´ ဟု - အဆက္အစပ္ မရွိ ေျပာတတ္၏။

ဘယ္လို မွတ္ခ်က္မ်ိဳးကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. သူမသည္..တိတ္ဆိတ္စြာ..လက္ခံခဲ့သည္သာ...။ တိတ္ဆိတ္ျခင္းသည္..သူမ၏ ဘာသာစကား တခု ျဖစ္ခဲ့သည္မွာ..အေတာ္ ၾကာျပီ မဟုတ္လား..။

သူမ ေခါင္းေပၚ တဲ့တဲ့ တြင္ ေရာက္ေနေသာ ..ရႊန္းျမလြန္းေသာ လေရာင္ကို..ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့မည့္ အလား..တရွိဳက္မက္မက္..ခံစားေနမိသည္။ ထိုခဏတြင္ပင္.. မိုးေငြ႕ စြတ္ေသာ..ေလတသုတ္သည္.. ျပတင္းေပါက္မွ တဆင့္..သူမ၏ မ်က္ႏွာကို..ဆံႏြယ္တို႕ျဖင့္..ပြတ္သပ္ ရစ္ပတ္သြားေစသည္။ မထိန္းနိုင္ မသိမ္းနိုင္...ေခ်ဆတ္လိုက္ေသာ..သူမ၏ ႏွာေခ်သံသည္.. တိတ္ဆိတ္လြန္းေသာ..ပတ္၀န္းက်င္ကို..အတန္ငယ္..ရိုက္ခတ္သြားေလသလား...

ခပ္လွမ္းလွမ္းရွိ.. သူမ၏ အေဒၚထံမွ..ထြက္ေပၚလာေသာ..မပီမသ..အိပ္ခ်င္မူးတူး ေမးခြန္းကို..တိတ္ဆိတ္စြာပင္..တံု႕ျပန္လိုက္သည္။ သူမ၏ ဖခင္ထံမွ...တခါတရံ ၾကားေနရေသာ..ေဟာက္သံ တခ်ိဳ႕တေလမွ တပါး..ပတ္၀န္းက်င္ တခုလံုး..ျပန္လည္ တိတ္ဆိတ္သြားျပန္သည္။ ထို႕အတူ.. လေရာင္သည္လဲ.. သာျမဲသာဆဲပင္...။

သူမသည္..လ၏ တိက် ၀ိုင္းစက္လွေသာ အနားသတ္ မ်ဥ္းတေလွ်ာက္ကို..ႏွစ္သက္ အံ့ၾသစြာ..ေငးစိုက္ ၾကည့္ေနရင္းမွ.. လစက္၀န္းျဖင့္..ေသသပ္စြာ..ေဘာင္ခတ္ထားေသာ..မပီ၀ိုး၀ါး မဲညို႕ညိဳ႕ ပံုသဏၭန္တို႕သည္..သူမ၏ အျမင္၌..ထင္ရွားလာသလိုလို..မွဳန္၀ါးသြားသလိုလို..

သူမငယ္စဥ္ကေတာ့..ထိုပံုရိပ္မ်ားသည္..ဆန္ဖြပ္ေသာ အဖိုးအို ႏွင့္..ယုန္ကေလး တေကာင္ ျဖစ္သည္ဟု..တကယ္ပင္..မွတ္ယူခဲ့မိသည္။

လသာညမ်ား၌.. သူမ၏ မိခင္သည္..ထိုပံုျပင္ကိုသာ..ထပ္ကာတလဲလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖြဲ႕ႏြဲ႕ေျပာဆို တတ္သည္ေလ..။ သူမတို႕ ေမာင္ႏွမကလဲ.. အၾကိမ္တိုင္းမွာ..မရိုးနိုင္ပဲ..ႏွစ္သက္ စြဲျမဲစြာ..နားေထာင္ခဲ့သည္သာ..။ ထိုစဥ္က..သူမ၏ မိခင္သည္ ရွည္လ်ား နက္ေမွာင္ေသာ ဆံပင္..ျဖဴ၀င္းေသာ အသားအေရ တို႕ျဖင့္..တင့္တယ္လွေသာ..မိန္းမရြယ္တေယာက္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဤျမိဳ႕ငယ္ေလး၌ေတာ့..အရာရွိငယ္ တေယာက္ျဖစ္ေသာ..သူမ၏ ဖခင္ ႏွင့္ ရုပ္ရည္ ေခ်ာေမာေသာ..မိခင္တို႕သည္..အေတာ္အသင့္ လူသိမ်ားခဲ့ၾကေလသည္။

သူမ ေနာက္ဆံုးျမင္ေတြ႕ခဲ့ရေသာ..မိခင္သည္..ရွည္လား နက္ေမွာင္ေသာ..ဆံပင္မ်ားက..ေျပေလ်ာ့ ရွဳပ္ေထြးကာ..ေသြးမ်ားျဖင့္ က်ပ္ခဲလ်က္..ျဖဴ၀င္းေသာ မ်က္ႏွာ၌ ျမင္မေကာင္းေလာက္ေအာင္.. ေသြးမ်ား စြန္းထင္းလ်က္..။ ေသြးမ်ားျဖင့္ လူးလ်က္ရွိေသာ ေမာင္ငယ္ေလးအား..ေထြးပိုက္လ်က္..။ ေသြးမ်ားသည္သာ.. ေနရာတိုင္းမွာ..ဖံုးလႊမ္းလ်က္.. ျပီးေတာ့..ေသြးေတြ.. ။ ျပီးေတာ့လည္း..ေသြးမ်ားသာ။

ထိုစဥ္က.. ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ အျဖစ္..သူမ၏ ႏွုတ္ခမ္းမွ.. မည္သည့္စကားလံုး ေတြမ်ား..ထြက္ေပၚ ခဲ့ေသးသည္လဲ..

အိုး---- သူမ..အသံတိတ္ ငိုညည္း လိုက္ မိေတာ့သည္။

ရင္ထဲ၌ အဆမတန္..ေလးလံ မြန္းက်ပ္လာကာ.. ဦးေခါင္း အထက္ပိုင္း တခုလံုး..တင္းက်ပ္ ကိုက္ခဲလာသည္။

သူမ- ငိုပင္ မငိုတတ္ေတာ့ဘူးလား.. ငိုစရာ မ်က္ရည္မ်ား နည္းပါးသြားသည္လား..။
ေဆာက္တည္ရာ မရလြန္းစြာ.. ျပတင္းေပါက္ ေဘာင္ကို.. တင္းက်ပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္လ်က္..လကို..နစ္နစ္စူးစူး.. ရူသြပ္စြာ ေမာ့ၾကည့္လိုက္မိသည္။ လေရာင္သည္..ေအးျမမူ ႏွင့္ ေႏြးေထြးမူကို..တျပိဳင္ထဲ..ေပးစြမ္းနိုင္သည္လား..။ ေသခ်ာတာကေတာ့.. ပို၍ ေအးလာေသာ..ေလ၏အေတြ႕သည္.. အနည္းငယ္ေတာ့..ေပါ့ပါး လန္းဆန္းသြားေစသည္။

ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြကို..သူမ မေတြးခ်င္ပါ..။
အေတြးအာရံု.. အျမင္အာရံု..အၾကားအာရံု တို႕မွ..ခါးသီး စက္ဆုပ္စြာ..အျပီတိုင္း ေမာင္းထုတ္ ဖယ္ရွား ျပစ္လိုက္ခ်င္ပါသည္။

သုိ႕ေပမဲ့..လေရာင္သည္..သူမအား..အရာရာကို သတိရ ေနေစျပန္သည္။

ခပ္သြက္သြက္ ေျပးေဆာ့သြားေသာ..ေလအေ၀ွ႕တြင္..လေရာင္ျဖာေနေသာ..သစ္ရြက္တခ်ိဳ႕၏ တိုးညွင္းေသာ အခ်င္းခ်င္း ပြတ္တိုက္သံ တို႕သည္..အတန္ငယ္ ေျခာက္ျခားစရာ ေကာင္းေနသည္။ လေရာင္၏ ေအာက္၌.. ပကတိ အကာအကြယ္မဲ့ေနေသာ..အိမ္ေခါင္မိုး မ်ားကို..သူမသည္..အဓိပၸါယ္မဲ့စြာ..ေငးစိုက္ ေရတြက္ ၾကည့္ေနမိျပန္သည္။

ဒီ အိမ္ေခါင္မိုးေတြ ေအာက္မွာပင္.. လူတို႕သည္..ကံတရား အမ်ိဳးမ်ိဳး ႏွင့္..ခိုနားရပ္တည္ ေနၾကသည္ကို..ေလးနက္စြာ..နားလည္မိ လာသည္။ ထိုအထဲမွာမွ...ကံၾကမၼာ ဆိုသည္မွာ..ကံတရား၏ ကြဲျပားျခားနားေသာ..ပံုသဏၭန္ တမ်ိဳးျဖစ္မွန္းကိုလဲ..သိခဲ့ဖူးေလျပီ။

ထိုကံၾကမၼာ ႏွင့္..သူမ- နဖူးေတြ..ဒူးေတြ႕..စတင္ ေတြ႕ဆံု ရင္ဆိုင္ခဲ့ရေသာ..အခ်ိန္ကာလမ်ားမွသည္.. ယေန႕အထိ..သူမသည္..ကံတရားကို..တြင္တြင္ၾကီးသာ..ယံုၾကည္လ်က္..အညံ့ခံ အရွံဳးေပးခဲ့ေလျပီ...။

မိခင္ ႏွင့္ ေမာင္ငယ္ေလး..ကားေမွာက္ ေသဆံုးရျခင္းမွာ..ကံဆိုးလြန္းလို႕တဲ့.. သူမတို႕ မိသားစု ကံၾကမၼာငင္သည္တဲ့...။ ျပီးေတာ့..သူမ- ေသကံ မေရာက္ ခဲ့ေပမဲ့... အတိတ္ကံ ေၾကာင့္တဲ့..။

မ်ားျပားလြန္းေသာ..ကံသတ္မွတ္ခ်က္ မ်ားေအာက္၌.. သူမ- ရုန္းမထြက္နိုင္ေအာင္..ရွိခဲ့သည္။ ဒါေၾကာင့္လဲ.. ေလထဲမွာ လြင့္ပါးေနတဲ့..လဲပြင့္ေလး တပြင့္လိုပင္.. သူမ၏ ဘ၀တခုလံုးကို.. ကံတရား၏ စီမံရာ အတိုင္း..အလိုက္သင့္ စုန္ေမွ်ာ၍ သာ..ေနခဲ့ေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုး..လမင္းၾကီးသည္ပင္.. ကံတရားက..စီမံထားေသာ..သူမ၏ တခုတည္းေသာ..ႏွစ္သိမ့္ ေျဖေဖ်ာက္စရာ..ျဖစ္ေနနိုင္သည္ေလ...။

ပခံုးေပၚမွ ေက်ာ္၍..ရင္ခြင္ေပၚ၌ ေ၀့၀ဲကာ...လေရာင္တို႕ျဖင့္..နက္ေမွာင္ ရႊန္းစိုေနေသာ..ဆံႏြယ္ ေထြးေထြး တို႕သည္ပင္..ကံတရားက..သူမအား..တပ္ဆင္ေပးခဲ့သည္လား..။ ျပင္ပ ေနေရာင္၏ ထိေတြ႕မူတို႕..နည္းလြန္းမက..နည္းလြန္းလွေသာ..သူမ၏ အသားအေရ တို႕သည္.. လေရာင္ ေအာက္တြင္..စကားပန္းေလး တပြင့္လိုပင္..ဆြတ္ဆြတ္ျဖူ လ်က္ ရွိေတာ့သည္။

ငယ္တုန္းကဆိုလွ်င္..မိခင္က.. သူမ၏ ဆံႏြယ္တို႕ကို..ရွင္းလင္း ဖီးသင္ေပးတိုင္း..ေက်နပ္ဂုဏ္ယူ ျမဲျဖစ္သည္။
` ကံတရားက ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ဟာ..သမီးအတြက္..တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ..ၾကည္နူးသာယာမူေတြကို..ဖန္တီးနိုင္မွာပါ..´ တဲ့။ အဲဒီတုနး္ကေတာ့..သူမ - တကယ့္ကို နားမလည္နုိင္ခဲ့ေပ..။ အခုေတာ့ေရာ..မိန္းမပ်ိဳတေယာက္ရဲ႕.. တင့္တယ္ လွပမူသည္..သူမအတြက္.. ဘယ္လိုနည္းႏွင့္.. အဓိပၸါယ္ ရွိေနေသးသနည္း..။

မၾကာ မၾကာဆိုသလိုေတာ့.. သူမ၏ အေဒၚသည္.အညိဳေရာင္ သံေသတၱာၾကီး ထဲမွ.. လံုျခည္တခ်ိဳ႕ကို..ထုတ္၍ သူမအား ၀တ္ဆင္ေစသည္။ တကယ္ေတာ့..အဲဒီ အညိဳေရာင္ သံေသတၱာၾကီးသည္..သူမမိခင္၏ ေသတၱာၾကီး ျဖစ္၍.. အေဒၚ မိေထြးဘ၀ သို႕ ေျပာင္းလဲသည့္ ေန႕မွစ၍.. သူမတို႕ သားအဖ၏ ၀ဋ္ဒုကၡ
တို႕ႏွင့္အတူ..ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ အခုေတာ့..သူမ အေဒၚ၏ ျငီးျငဴသံ တို႕သည္လဲ..ေတးတပုဒ္ထက္ပင္..ယဥ္ပါးလာေစခဲ့ျပီ။

သူမ၏ ဖခင္ အပ္ေသာ..သာမာန္ အရာရွိ တေယာက္၏ မေလာက္ငွေသာ လစာသည္.. သူမ အေဒၚအတြက္ေတာ့..စိတ္ပ်က္ဖြယ္..ရွဳပ္ေထြးေသာ..ေစ်းစာရင္း စာရြက္ တရြက္ ကိုသာ ျဖစ္ေစခဲ့သည္။

စိတ္ညစ္လို႕ အရက္ေသာက္သည္တဲ့...။ အရက္ကို..ႏွစ္ျခိဳက္စြာ ေသာက္ေလ့ ရွိေသာ ဖခင္၏ အေၾကာင္းျပခ်က္ တို႕သည္..အိမ္အျပန္ ေျခလွမ္းမ်ား နွင့္အတူ..သူမတို႕တူ၀ရီး အတြက္..စိတ္တိုေတာင္း ညစ္ညဴးဖြယ္ရာ ညေနမ်ားသာ။ သို႕ေပမဲ့.. ဖခင္၏ ေတြေ၀ ေလးနက္ေသာ မွံဳမိွဳင္းမွိဳင္း အၾကည့္ေတြကိုေတာ့..သူမ ရင္မဆိုင္ခ်င္ပါ။ ဖခင္အတြက္.. သူမသည္..၀န္ထုပ္ ၀န္ပိုးၾကီး တခုလား.. ဒါမွမဟုတ္.. ဆိုး၀ါးေသာ အတိတ္၏ အၾကြင္းအက်န္ အမွတ္တရ တခုလား..။ ေသခ်ာတာကေတာ့..ထိုလူသား သံုးဦး ေပါင္းစပ္ တည္ေနပံုသည္.. အံမ၀င္ ဂြင္မက်ေသာ..ရုပ္ပံုမေပၚလြင္သည့္..အရုပ္ဆက္ကားခ်ပ္ တခုသာ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။

သက္ျပင္းခ်သံသည္..တိတ္ဆိတ္လြန္းေသာ..ပတ္၀န္းက်င္၌.. အသံလွိဳင္းတခုအျဖစ္..သိသိသာသာ ..

ထိုအခိုက္မွာပင္..ညိဳ႕ကနဲျဖစ္သြားေသာ..ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္..သူမ-လကို စိုးရိမ္ၾကီးစြာ..ေမာ့ၾကည့္လိုက္မိသည္။

တိမ္တခ်ိဳ႕..လေပၚမွ..လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္..ျဖတ္သန္းသြားေနသည္ကို..ျမင္ရသည္။ ဒီလျပည့္ညက.. တိမ္မစင္ပါလား။ ထို႕ေနာက္မွာေတာ့.. လသည္..ပို၍ပင္..သန္႕စင္ ၀င္းပသြားသလို.. ။

သို႕ေပမဲ့.. အေတာ္အတန္ ျမင့္သြားျပီ ျဖစ္ေသာ..လေရာင္သည္..ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ ကို ေမးတင္ကာ..သူမ-ကိုယ္ေပၚ၌.. တ၀က္တပ်က္သာ..က်န္ရွိေနေတာ့၏။ ယေန႕ညေလး အတြက္..ဆုတ္ခြါေတာ့မည့္ လေရာင္ကို.. သူမ ႏွေျမာေနမိသည္။ သန္းေခါင္ေက်ာ္လ၏ ႏွဳတ္ဆက္အလင္းသည္.. ပိုလို႕သာ ၀င္းပေနေတာ့သည္။ မီးခိုးေဖ်ာ့ေရာင္..တိမ္သားတခ်ိဳ႕ ၏ ေခ်ာင္းေျမာင္းမူ ကိုလည္း..စိုးရိမ္ေနမိျပန္သည္။ ျဖစ္နိုင္လွ်င္.. ညေလးကို..ကုန္ဆံုးမသြားေစခ်င္ပါ။ သို႕ေပမဲ့..လသည္..အျပန္ခရီးကို စတင္ရန္.. အေနာက္ဖက္ ေကာင္းကင္ဆီသို႕..ဦးတည္ေနေပါ့..။

လူတို႕သည္..သူမ ကဲ့သို႕ပင္..လေရာင္ကို ႏွစ္သက္ခံုမင္စြာ..ေစာင့္ေမွ်ာ္ခံစား တက္ၾကေပမဲ့.. သူမလိုေတာ့..လ၏ အျပန္ခရီးကိုပါ.. စိတ္ရွည္စြာ..ေစာင့္ဆိုင္း ႏွဳတ္ဆက္ရန္ကိုေတာ့.. ေမ့ေလ်ာ့စြာ..လ်စ္လ်ဴ ရွဳနိုင္ၾကေလသည္။

ေအးျမေသာ..ေလအေ၀ွ႕၌..ရနံ႕တခုသည္..သူမ အာရံုကို လွဳပ္ႏွိဳး သြားေစသည္။ စပယ္ပန္းေတြကို..သူမ ေမ့ေလ်ာ့ေန ခဲ့သည္ပဲ။ ျပတင္းေပါက္မွ ေက်ာ္၍ အိမ္ေရွ႕ ကြက္လပ္ရွိ..စပယ္ရံု တို႕ကို..ရွက္ရြံ႕ အားနာစြာ..လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္မိသည္။

ၾကည့္ပါအံုး..လေရာင္ေအာက္မွာ..စပယ္ေတြ..ေဖြးေဖြးလွဳပ္ ေနလိုက္ၾကတာ...
တကယ္ေတာ့.. အဲဒီ စပယ္ပန္းရံု ကေလးသည္..သူမကို စိတ္ခ်မ္းသာမူ ေပးစြမ္းနိုင္ေသာ..ဤအိမ္ရွိ တခုတည္းေသာ..အရာသာ ျဖစ္ေပသည္။ သို႕ေသာ္လဲ..လျပည့္ညမ်ား၌မူ..သူမသည္..စပယ္ရံုကေလးကို ေမ့ေလ်ာ့ျမဲ..။

တခ်ိန္ခ်ိန္ အတြက္..စပယ္ပန္း တို႕၏ အေရာင္သည္..လေရာင္သာ ျဖစ္၍.. စပယ္ပန္း တို႕၏ ရနံ႕သည္လည္း..လေရာင္၏ ေအးျမမူမ်ိဳးသာ ျဖစ္ေၾကာင္း..သူမသည္..ႏွစ္သက္ ၾကည္နူးစြာ ေတြးလိုက္မိသည္။

သူမ၏ ခ်စ္သူသာ ရွိလွ်င္.. စိတ္ကူးယဥ္လြန္းသည္ ဟု..ဆိုျပန္ေလ မလား.. ဒါမွမဟုတ္..သူမ၏ ေခါင္းကို အသာအယာ ပုတ္လ်က္.. အရူးမေလး ဟု ေျပာေလမလား..

လေရာင္၏ အရိပ္တို႕ျဖင့္..တ၀က္တပ်က္..အုပ္မိုးလ်က္ ရွိေသာ..သူမ၏ ႏွဳတ္ခမ္း ပါးပါးေလးတြင္ အျပံဳးေလ်ာ့ေလ်ာ့ တခု..ေ၀့၀ဲ ျငိတြယ္လာသည္။ လ၏ ေရာင္ျပန္အဟပ္တြင္.. လင္းလက္စြာ.. ေတာက္ပသြားေသာ..မ်က္ဆံ နက္နက္ကေလး မ်ားႏွင့္အတူ.. သူမ၏ ႏွလံုးသားတို႕သည္လဲ.. လ်င္ျမန္စြာ..ေႏြးေထြး..လွဳပ္ရွား လာေလသည္။ ခ်စ္သူ အေၾကာင္း ေတြးမိေလတိုင္း.. သာယာစြာ.. ရင္ခုန္ လွိဳက္ေမာရျခင္းသည္.. လျပည့္ညတို႕၏ အစိတ္အပိုင္း တခုသာ ျဖစ္ေခ်သည္။

သူမသည္..လေရာင္၏ မာယာကို စိတ္ခ် ယံုၾကည္လ်က္သာ..ခ်စ္သူအေၾကာင္းကို..ေတြးေနမိေတာ့သည္။ တကယ္ဆိုလွ်င္.. လေရာင္သည္..ႏွလံုးသား ရွိေသာ..လူသားတိုင္းအား..စိတ္ကူးယဥ္ ေစတတက္သည္ကို.. ခ်စ္သူ- နားလည္ ေပးသင့္ပါသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ခ်စ္သူသည္..သူမအား..အရာရာ..ခြင့္လႊတ္ အလိုလိုက္ မည္သာပင္..။

ပီျပင္စြာ မၾကားလိုက္ရ ေသာ္လည္း.. သူမ၏ ႏွဳတ္ခမ္းမ်ား ကေတာ့.. ` ေမာင္´ ဟု အေသအခ်ာ..ပြင့္အာသြားခဲ့သည္။

`ေမာင္´ လို႕ေခၚသည္ကို.. ခ်စ္သူက..ႏွစ္သက္ ပါမည္လား..။ ဒါကိုလည္း..သူမ ပူပန္မိေသးသည္။ ေမာင့္ကို သူမ..အရမ္းခ်စ္သည္ေလ.. ။ေမာင္- မႏွစ္သက္ေသာ အရာဆိုလွ်င္.. အေတြးတခု အျဖစ္နဲ႕ေတာင္..ရွိမေနခ်င္ပါ...။

အခုလို..လေရာင္ ရႊန္းျမ ေအာက္တြင္..ေမာင္နဲ႕ အတူသာ ရွိေနလွ်င္.. ေမာင္က..သူမရဲ႕ ဆံႏြယ္ အိအိေလးေတြကို..ရစ္ပတ္ ေဆာ့ကစားရင္း.. သူမရဲ႕ နဖူးျပင္ကို..ခပ္ဖြဖြ နမ္းမွာေပါ့...။ ဒါမွမဟုတ္...သူမရဲ႕ လက္ကေလးေတြကို..မလြတ္တမ္း ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း.. လမင္းၾကီးကို ႏွစ္ေယာက္အတူ.. ၾကည့္ေနမိၾကမည္လား...။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္.. သူမသည္.. ေမာင္ႏွင့္အတူ.. ရွိေနလွ်င္.. ေပ်ာ္မည္သာ..။ ေမာင္ ႏွင့္အတူ သူမ ေနခ်င္လွေပျပီ။ ဒါဆိုလွ်င္.. ျငီးေငြ႕စရာေကာင္းလွတဲ့.. ဒီ အိမ္ကေလးကေန.. အျပီးတိုင္..ခြဲခြါ သြားနိုင္ ေတာ့မည္။ သူမ၏ စိတ္ပ်က္စရာ ဘ၀ၾကီးကိုလဲ.. တနည္းတဖံု..ေျပာင္းလဲ ျပစ္နိုင္ျပီ။

ေမာင္ နဲ႕ သူမရဲ႕ အိမ္ေလး မွာလည္း..လျပည့္ညတိုင္း..လေရာင္ကို ခံစားနိုင္ဖို႕.. အခုလို..ျပတင္းေပါက္ေလး တေပါက္ေတာ့..အေသအခ်ာ..ရွိရမည္ေပါ့..။ ျပီးေတာ့.. လေရာင္နဲ႕ တူတဲ့..စပယ္ပန္းကေလး ေတြရွိဖို႕.. စပယ္ရံုေလး တရံုလည္း..စိုက္ရမည္။ ျပတင္းေပါက္ကေလးမွာ..အတူထိုင္ရင္း..စပယ္ရနံ႕ေတြကို..ရွဳရွိဳက္ကာ..လေရာင္ကို ခံစားၾကမည္။

တခါတေလ.. လရဲ႕ ညိဳ႕မွိဳင္းမွိဳင္း..အရိပ္သဏၭန္ေတြက.. အဖိုးအို နဲ႕ယုန္ကေလး အျဖစ္..သူမကို..လြမ္းဆြတ္ နာက်င္ ေစရင္ေကာ....

ေမာင့္ရင္ခြင္က်ယ္ၾကီးထဲမွာ.. မ်က္ႏွာအပ္ျပီး.. ၀မ္းနည္းစြာ ငိုေၾကြးျပစ္လိုက္မွာေပါ့..။ ေမာင္ကလဲ.. မ်က္ရည္ေတြကို..တယုတယ သုတ္ေပးရင္း..သူမရဲ႕.. အတိတ္ဆိုးေတြကို..စနစ္တက်.. သိမ္းဆည္းေပးမွာပင္... အနာဂါတ္ကိုသာ..ဦးေဆာင္ လမ္းျပေပးမွာပင္...။ ေမာင့္ရင္ခြင္သည္သာ..သူမအတြက္..အလံုျခံဳဆံုး ေနရာတခု ျဖစ္ေတာ့သည္။

ေနာင္ဆိုလွ်င္.. လေရာင္ျဖာက်ေနတဲ့..ျပတင္းေပါက္ကေလးမွာ..ထိုင္ေနတဲ့..သူမတို႕ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ..သား နဲ႕သမီးပါ..ရွိလာၾကအံုးမည္.. အဲဒီ အခ်ိန္က်ရင္.. သားတို႕သမီးတို႕က.. ဆန္ဖြပ္တဲ့ အဖိုးအို နဲ႕ယုန္ကေလး အေၾကာင္းကို ႏွစ္သက္ၾကပါဦးေတာ့မလား...ေမာင္ကေရာ.. လ၏ အျပန္ခရီးကို..ႏွဳတ္ဆက္ဖို႕..သူမနဲ႕အတူ..စိတ္ရွည္ ေစာင့္ဆိုင္း နိုင္ပါေတာ့မလား....။

ရုတ္တရက္ပင္..ေအးစက္ေသာ..အထိအေတြ႕မ်ား..က်ေရာက္လာသည္။

သူမ သတိထားမိခ်ိန္မွာေတာ့..ေကာင္းကင္ တခုလံုး..တိမ္ညိဳ တိမ္မဲတို႕ျဖင့္..ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္ေနေတာ့သည္။ သူမသည္..ေျခာက္အိမ္မက္မွ..လြန္ေျမာက္လာသူ တေယာက္လို.. ေမာပန္း ထိတ္လန္႕ေနသည္။

လေရာင္ေတြ..ဘယ္ဆီကို ေရာက္သြားျပီလဲ... သူမ၏ လေရာင္...သူမ၏ ေအးျမ၀င္းပေသာ..လေရာင္း..ၾကည္နူးသာယာဖြယ္..လေရာင္...

အေနာက္ဖက္ ေကာင္းကင္ယံ မွ ေပ်က္ကြယ္သြားေသာ..လ၏ လ်င္ျမန္မူကိုသာ..မခ်င့္မရဲ ႏွင့္..ႏွေျမ သတ ေနမိေတာ့သည္။ လေရာင္ကို..သူမ..ေအးခ်မ္းျငိမ္သက္စြာ..ႏွုတ္မဆက္ရေတာ့ျပီ။ သူမ၏ အေတြးအာရံု တို႕သည္ေရာ.. လေရာင္ကပင္..ယူငင္ သယ္ေဆာင္ သြားျပီလား.. မိုးေရစက္ေတြ ေအာက္မွာပင္.. နစ္ျမဳတ္ ေပ်က္ကြယ္သြားျပီလား..။

သူမ၏ မ်က္ႏွာေပၚ သို႕..ပက္ဖ်န္းေနေသာ..မိုးေရစက္တို႕၏ အထိအေတြ႕သည္..ပိုလို႕ေတာင္..အရွိန္ျပင္းလာသည္။ မၾကာေသးခင္ကပင္.. သူမနဲ႕အတူ..လေရာင္ေအာက္မွာ..ျငိမ္သက္ ေအးခ်မ္း ေနခဲ့တဲ့..ပတ္၀န္းက်င္သည္..အခုေတာ့..မိုးေရေတြထဲ မွာ..ေၾကာက္လန္႕တၾကား..ယိမ္းထိုးလွဳပ္ရွား ေနၾကျပန္ ျပီ..။ ေလျပင္းတခ်က္ ၏ ျမည္ဟီး အေ၀ွ႕တြင္.. မိုးသံတို႕သည္.. ပို၍ပင္..ဆူညံ..ရြာသြန္းလာေတာ့သည္။

လမ္းထိပ္ ကင္းတဲ မွ ေခါက္လိုက္ေသာ..သံေခ်ာင္းသံ ေလးခ်က္ ႏွင့္အတူ.. သူမအေဒၚ၏ ျမည္တြန္သံ သည္..မိုးသံေတြ ေအာက္မွာ..ခပ္သဲ့သဲ့။ ယေန႕ည အတြက္..သူမ- အိပ္စရာမွ မလိုေတာ့ျပီပဲ...။ မၾကာခင္မွာပင္.. ေန႕သစ္တခု ေရာက္ရွိ လာေတာ့မည္။

ဒီျပတင္းေပါက္ ကေလးကိုလည္း..ပိတ္စရာ မလိုပါ။ မိုးေရ တို႕ျဖင့္..စိုရႊဲေနေသာ..အျဖစ္က.. သူမသည္..သူမ၏ ေနရာမွန္မွာသာ..ရွိေနေၾကာင္း..ေသခ်ာေစသည္..မဟုတ္လား..။

မနက္ျဖန္..ျပီးေတာ့..မနက္ျဖန္ ရဲ႕ မနက္ျဖန္မ်ားအတြက္..သူမသည္..ဒီအိမ္ကေလး မွာပင္..စကားသံ တို႕ တိတ္ဆိတ္စြာ...ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတို႕.. ဆိတ္သုဥ္းစြာ ျဖင့္..ခံစားခ်က္ေတြ..ကင္းမဲ့ေနရ အံုးမည္ပဲ..အထီးက်န္ေနရ အံုးမည္ပဲ..။

သူမသည္..အတားအဆီးမဲ့စြာ.. ၀င္ေရာက္လာေသာ..မိုးေရစက္ တို႕ကို..လ်စ္လ်ဴ ရွဴကာ..ျပတင္း တံခါးမ်ားကို..ပို၍ပင္..တြန္းဖြင့္ ျပစ္လိုက္သည္။ ဒီျပတင္းေပါက္ ကေလးသာ.. သူ၏ တခုတည္းေသာ..ထြက္ေပါက္ ကေလးတခုပါ။

ခါးသက္ဖြယ္ အတိတ္ဆိုးမ်ား ႏွင့္..ကိုယ္တပိုင္းေသကာ..ဆြံ႕အ ေနေသာ..မိန္းမငယ္ တေယာက္၏ ဘ၀ကို...ခ်ိဳျမိန္စြာ..အဓိပၸါယ္ ရွိေစမည့္..သူမ၏ ခ်စ္သူသည္..ဒီျပတင္းေပါက္ကေလး မွသာလွ်င္..လေရာင္ႏွင့္ အတူ.. ေရာက္လာနိုင္တာပါ..။

ယခု အခ်ိန္မွာေတာ့..လေရာင္၏ အၾကြင္းအက်န္ ဟူ၍ ..ဘာဆိုဘာမွ်..မက်န္ေတာ့ေသာ..ေကာင္းကင္ၾကီးကို..ေငးေမာေနေသာ..သူမ၏ မ်က္ႏွာျပင္၌.. ေအးစက္ေသာ..မိုးေရစက္မ်ား ႏွင့္အတူ..ပူေႏြးေသာ..စီးဆင္းမူမ်ားသာ....။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..သူမသည္..လေရာင္ကို..ဆက္လက္..ေမွ်ာ္လင့္..ေနရဦးမည္သာ..။

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://kthwe.blogspot.com/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.

[ကပ္ပါေပ့ ပီေကရယ္] 1 New Entry: ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ - ေလးျဖဴ

ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ - ေလးျဖဴ

က်ေနာ္ သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ ကိုေလးျဖဴ အေခြအသစ္ထြက္ေတာ့ က်ေနာ္ ဝယ္နားေထာင္လိုက္တယ္။ အားလံုးကိုလည္း မွ်ေဝမယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးနဲ႔ Upload လုပ္တာ အေတာ္ေလးတာ ပင္ပန္းသြားတယ္။ အေျဖက ႏိုး။ တင္လို႔ကုိ မရဘူး။ ကိုးနက္ရွင္ရဲ႕ ေကာင္းမႈေပါ႔ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ အင္တာနက္ထဲ တစ္ပတ္ ပတ္ၿပီး ရွာပံုေတာ္ ဖြင့္လိုက္ၿပီး တကာလ Myanmar MP3 Album မွာ ေလးျဖဴ သီခ်င္းေခြ အသစ္ "ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္" ကို ေတြ႕တာနဲ႔ စာသားပါ ႐ိုက္ၿပီး ေဝမွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။ တကယ္တမ္းေတာ့ သီခ်င္း ေဒါင္းခ်င္တဲ့ သူေတြကို ေတာင္းဆုိခ်င္တာ တစ္ခုက တတ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ေအာ္ေခြပဲ ဝယ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီမွာ က်ေနာ္ လင့္ခ္ထည့္ေပးတယ္ ဆိုတာကလည္း သူခုိးနည္းျပ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံရပ္ျခား ေရာက္ေနတဲ့ လူေတြကို ရည္ရြယ္ၿပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းက သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေတာင္းဆိုခ်င္တာ ကိုေလးျဖဴရဲ႕ လံု႔လ အႏုပညာကို ေလးစားတဲ့ အေနနဲ႔ အားေပးတဲ့ အေနနဲ႔ ေအာ္ေခြပဲ ဝယ္သံုးၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုခ်င္တယ္။ မတတ္ႏိုင္တဲ့ သူလည္း ရွိမွာေပါ႔ဗ်ာ။ ဒါေတာ့ က်ေနာ္လည္း မတတ္ႏုိင္ဘူး။ က်ေနာ္က ေလးျဖဴ ခေရဇီဆိုေတာ့ ၁၉၀၀ က်ပ္ ဆိုတဲ့ ေငြကိုေတာ့ က်န္တာေလွ်ာ့သံုးၿပီး ဝယ္လိုက္သဗ်ာ။ ႂကြားတယ္လို႔ေတာ့ မထင္နဲ႔။ ၾကံဳလို႔ပါ။ ;P

Download from MediaFire
Download from ZShare

စီးရီးနာမည္ - ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္
၀၁။ တစ္ေယာက္တည္းနဲ႕ (ေရး - ေနာေနာ္)
၀၂။ ငါရဲ႕လမင္း (ေရး - ရယ္ဂ်ီ)
၀၃။ ၀ိေရာဓိ (ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္)
၀၄။ အလဲအကြဲ (ေရး - လင္းလင္း)
၀၅။ ကစဥ႔္ကလ်ားသီအိုသီ (ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္)
၀၆။ ျပန္ခဲ့ပါ (ေရး - လင္းလင္း)
၀၇။ သံေယာဇဥ္ (ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္)
၀၈။ မိုးတိမ္ထဲ၀ဲ (ေရး - လင္းလင္း)
၀၉။ မလုပ္နဲ႔ (ေရး - ေနာေနာ္)
၁၀။ အရင္လိုပါပဲ (ေရး - လင္းလင္း)
၁၁။ အလြမ္း (ေရး - လင္းလင္း)
၁၂။ ဒါလီေန႔ (ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္)
၁၃။ စာမ်က္ႏွာတစ္ဆယ့္ငါး (ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္)

တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔
ေရး - ေနာေနာ္

ဒီလို ယုတၱိ မရွိတဲ့ အျဖစ္ကို ယုတၱိရွိဖုိ႔ မြမ္းမံေနရင္း
ေသခ်ာေအာင္ အေသးစိတ္ ခြဲျခမ္းၾကည့္ေတာ့
ငါလုပ္တဲ့ အလုပ္က အဓိပၸာယ္ မရွိဘဲ
တစ္ေယာက္တည္း မျဖစ္ေတာ့ ဒီအတုိင္း ...
ႏႈတ္ပိတ္ .. တိတ္ဆိတ္မႈနဲ႔ ေပါင္းဖက္ကာ
ႏႈတ္ပိတ္ .. ဆြံအမႈတို႔ ၾကားထဲမွာ
ႏႈတ္ပိတ္ .. ခါးသည္းမႈတုိ႔ စားသံုးကာ
ႏႈတ္ပိတ္ .. ႏႈတ္ပိတ္ ..
ဘယ္သူ ငါ အားကိုးၿပီး ေရွ႕ဆက္မလဲ
မင္းမရွိေတာ့ ငါ အားအင္ေတြ မဲ့
လူယံုေတြ သတ္တဲ့ ငါ႔ရဲ႕ ေန႔ေတြ
ဘာတစ္ခုမွ မင္း မသိႏိုင္ေတာ့ဘူး
တစ္ေယာက္တည္း မျဖစ္ေတာ့ ဒီအတုိင္း

ငါ႔ရဲ႕ လမင္း
ေရး - ရယ္ဂ်ီ

အ႐ႈံးေတြထဲ ငါလဲၿပိဳရင္း အတိတ္တုိ႔ထဲ ငါ ေပ်ာက္ဆံုးခ်ိန္
ျမင္ႏိုင္တယ္ ငါ႔အနာဂတ္တို႔ ေမွးမိွန္ ငါဟာ က်ဆံုးခ်ိန္
ငါရဲ႕ နားေဘးကို မင္း ဝင္လာၿပီး လဲၿပိဳက်သူ ငါ႔ကုိ ထူၿပီး
အဆီအေငၚမတည့္တဲ့ ငါ႔ရဲ႕ စကားေတြ နင္ဟာ ခြင့္လႊတ္ သည္းခံရင္း
တန္ဖုိးမ်ား မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ငါ ထင္ေနတဲ့ ဘဝ
မင္းရဲ႕လက္မွာ ငါ တစ္ခါျပန္လည္ကာ အသက္ဝင္ေတာက္ပ
နင္ဟာ အ႐ႈံးေတြထဲမွာ ေမ်ာေနခဲ့သူ ငါ႔ကုိ ဆယ္ရင္း
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ငါ႔ရင္ဘတ္မွာ တံဆိပ္လို ကပ္ရင္း
နင္ဟာ ငါ႔အတြက္ေတာ့ နင္ဟာ ငါ႔အတြက္ေတာ့ ေငြလမင္း ...
ငါ႔အိပ္မက္ေတြ ေျခာက္ကပ္ရင္း လမ္းေတြတိုင္းဟာ ေပ်ာက္ဆံုးခ်ိန္
ဒါေတြ မရွိေတာ့ပါ နင္ ဖန္ဆင္းတဲ့ ငါ႔ဘဝမွာ အားငယ္စိတ္ေတြ မရွိဘူး
ဘဝရဲ႕ ပန္းတုိင္ ငါ ေတြ႕ၿပီ နင္ဟာ လမ္းျပတယ္ နင္ဟာ ငါ႔ရဲ႕ နတ္သမီး

ဝိေရာဓိ
ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္

ဒီအတိုင္း ႀကိတ္မိွတ္ လူးလွိမ့္လို႔ မနက္ မိုးေသာက္မယ့္ည
သက္ျပင္း ပင့္သက္ ႐ႈိက္လို႔သာ ကုန္ဆံုးဖုိ႔ ႀကိဳးစား
တစ္ေယာက္တည္း စိတၱဇ အခန္းထဲမွာ
ျပာႏွမ္းလြန္းတဲ့ လရိပ္မွာ ျပန္လြမ္းဆြတ္ တမ္းတ
အပ္ေၾကာင္း အထပ္ထပ္ ဇာတ္ထုပ္ကို
တစ္ေခါက္ၿပီး တစ္ေခါက္ ဖြင့္ကာ ၾကည့္ရင္း ငါ႔မွာ စိတၱဇ
ငါ႔စိတ္ ပ်ံ႕လြင့္ေနတယ္ နိမ့္ဆင္းလုိက္ ျပန္ျမင့္တက္လုိက္နဲ႔
ငါ႔စိတ္ ပ်ံ႕လြင့္ေနတယ္ ျမန္သြားလိုက္ ျပန္ေႏွးလိုက္နဲ႔ စိတၱဇ
ျမင္ကြင္းမွာ ေဝဝါးလိုက္ ျပန္ၿပီး ၾကည္လင္သြားလိုက္
ေပါ႔ပါးစြာ ပ်ံဝဲလုိက္ ျပန္ေလးလံ ထံုထုိင္းလုိက္

အလဲအကြဲ
ေရး - လင္းလင္း

မင္းအတြက္ ငါ႔မွာ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် အသက္ထြက္လု ငါ ခံစားရ
တစ္ဘဝအတြက္ တစ္ေယာက္ ရည္ရြယ္ခဲ့တာ ခုေတာ့ ငါးပါးေမွာက္ကာ
ဒူးေထာက္ထားတယ္ ဆိုေတာ့မွ ေခါင္းငံု႔ခိုင္းတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးလား
ႏွစ္ဦးသား သေဘာတူ ရပ္ဆိုင္းကာ အလုိလုိသာ ခြဲၾကစို႔ကြာ
တေစၧသရဲမ်ား ေတြ႕သလုိ ျပန္ေတြးတုိင္း ငါ႔မွာ
အို ... ေသြးပ်က္မတတ္ တုန္ေနရင္း ငါ
ဘာထူးလဲ အခုအခါ ဘာထူးလဲ ဘဝမွာ
ဘာထူးလဲ အခု ငါ တစ္ေယာက္တည္းပါ
အသည္းကြဲၿပီး က်န္ခဲ့တာ
ဘာထူးလဲ အခုအခါ ဘာထူးလဲ ဘဝမွာ
ဘာထူးလဲ အခု ငါ အရင္အတုိင္းပါ ရင္ကြဲပက္လက္ က်န္ခဲ့တာ
တံတားခင္းထားတယ္ ဆိုေတာ့မွ တြန္းခ်ခံရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးလား
တို႔ႏွစ္ေယာက္ အေၾကာင္းေတြ ျပန္ေတြးရင္ အလုိလုိ ေသြးခဲသြားတယ္
ညဘက္ အိပ္ရာဝင္တိုင္းလည္း ထပ္မေတြ႕ဖို႔ ငါ ဆုေတာင္းဆဲ
ဒီဘဝအတြက္ ဒီမွ်နဲ႔ ေက်နပ္ပါ ေနာင္ ဆယ္ကမ႓ာ ေဝးၾကစို႕ကြာ

ကစင့္ကလ်ားသီအိုရီ
ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္

ကမ႓ာႀကီးရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္မွာ လိပ္ျပာေလး အေတာင္တစ္ခ်က္ ခတ္ျခင္းက
အစျပဳသတဲ့ ေလေပြမုန္တိုင္းမ်ား
ဒီကမ႓ာတစ္ဖက္ျခမ္းမွာ ကစဥ့္ကလ်ားနဲ႔ ျဖစ္လာ
မ်က္ဝန္းနက္ မိန္းကေလးရယ္ မင္းနဲ႔ အၾကည့္တစ္ခ်က္ ဆံုးျခင္းက
အစျပဳလို႔ ဒီလူ ဘဝႀကီးက
အရည္ေတြ ေပ်ာ္လို႔သြား ကစဥ့္ကလ်ားနဲ႔ အခ်စ္မွာ
ရီေဝ မူးယစ္ ေမ်ာပါခဲ့ အရွိန္အဟုန္ ျပင္းတဲ့ ဝဲဂယက္ထဲ
ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲမွာ ေရာင္စံု ဝိုးတဝါး အသိေတြနဲ႔
အာ႐ံု ကပ္ၿငိ လိုက္ပါဆဲ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ႀကီးဆီမွာ

ျပန္ခဲ့ပါ
ေရး - လင္းလင္း

ညိဳမြဲေနတဲ့ တိမ္ေတြဟာေလ အရင္အတိုင္းပဲ ေမ်ာလြင့္ဆဲဆိုတာ
နင္ သိေနဖို႔ ငါ လိုအပ္တယ္
ျပာႏွမ္းေနတဲ့ ပင္လယ္ေရေတြ အရင္အတိုင္းပဲ စီးဆင္းဆဲဆိုတာ
နင္ သိေနဖို႔ ငါ လိုအပ္တယ္
တကယ့္အျဖစ္တို႔ မေျပာင္းလဲေသးပါကြယ္ မထူးဆန္းဘူး
ငါ႔ရဲ႕ အခ်စ္ေတြလည္း မေျပာင္းလဲပါကြယ္
လည္ပတ္ေနတဲ့ ရာသီခြင္ေတြ အရင္အတိုင္းပဲ ရပ္တန္႔မရတာ
နင္ သိေနဖုိ႔ ငါ လိုအပ္တယ္
ေျခာက္ခမ္းေနတဲ့ ကႏၲာျပင္ေတြ အရင္အတုိင္းပဲ မစိမ္းလန္းဘူးဆိုတာ
နင္ သိေနဖို႔ ငါ လုိအပ္တယ္
တကယ့္အျဖစ္တို႔ မေဟာင္းႏြမ္းေသးပါကြယ္
မထူးဆန္းတဲ့ ငါ႔ရဲ႕ အခ်စ္ေတြလည္း မေဟာင္းေသးပါကြယ္
(နင္ေလ ျပန္စဥ္းစား နင္ အျမန္ ျပန္ခဲ့လိုက္ ငါ႔ဆီကို
နင္ေလ ျပန္စဥ္းစား နင္ အျမန္ ျပန္ခဲ့လုိက္ပါ) ၂
နင္ ယံုၾကည္ထားလုိက္ကြယ္ ဒီရင္ဟာ ပူေႏြးဆဲပါ
ေရး ... ေရး ... ေရ

သံေယာဇဥ္
ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္

မေတြးခ်င္လည္း ျပန္ေတြးေနမိ ေမ့ရင္လည္း ျပန္ သတိရၿပီး
အမွတ္မရွိေသးဘူး ငါ လြမ္းဆြတ္
မျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီ မွားေနလည္း ငါ ဆက္မွားၿပီး
ဒုကၡမ်ားကုန္ၿပီ
႐ုန္းထြက္ရင္းနဲ႔ ဆက္ဆက္ / ထပ္ထပ္ နစ္ခဲ့
ျဖတ္ေတာက္တုိင္းလည္း ပိုျဖတ္ဖုိ႔ခက္တဲ့
သံေယာဇဥ္ ... သံေယာဇဥ္ ... သံေယာဇဥ္
ငါေလ အပ်က္ပ်က္နဲ႔ ေသြးထြက္ခဲ့တယ္
သံေယာဇဥ္ ... သံေယာဇဥ္ ...
လူကို အ႐ူးတစ္ပိုင္း ျဖစ္ေစတဲ့
သံေယာဇဥ္ ... သံေယာဇဥ္ ...
ေနျမင့္လို႔ အ႐ူးရင့္ခဲ့တယ္
ဒီ သံေယာဇဥ္ ... ဒီ သံေယာဇဥ္ ...
သံေယာဇဥ္
မၾကားခ်င္ဘဲ ငါ ၾကားေယာင္မိ မသြားခ်င္လည္း ငါ ဆက္သြားၿပီး
အစိုးမရတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ ငါ ခက္ၿပီ
မေမႊးသင့္ဘဲ ငါ ေမႊးတဲ့ မီး မတိုးခ်င္လဲ ငါ ဆက္တုိးၿပီး
ငါ႔ဘဝ ကၽြမ္းေလာင္ၿပီ

မိုးတိမ္ထဲ ဝဲ
ေရး - လင္းလင္း

အမည္မေဖာ္ႏိုင္တဲ့ ေသာကမ်ား ဒီ အ႐ႈိက္ထဲထိ
မင္ေၾကာင္စုတ္ထိုး အပ္နဲ႔ေပါက္သလို စူးနစ္ၿပီ
အဝတ္စုတ္ တစ္ခုလို ငါ႔အေတြးေတြ စြန္းေပႏြမ္းခဲ့
အရိပ္ေတြ တစ္ခုစီ ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲ ထည့္ကာ
ၾကယ္ရင္ျပင္ထက္ မိုးၫြန္႔မ်ား ငါ ခုန္လႊားရင္း
ဗ်ာေပြေနတဲ့ ငါ႔ရဲ႕စိတ္ေတြ လႊတ္ခ်ရင္း
ငယ္ဘဝ အတိတ္ေတြ လက္ထဲ ငါ အန္ထုတ္ကာ ထားရင္း
တစ္ခုစီ တစ္ခုစီ ငါ႔အိပ္မက္ထဲ ထည့္ကာ
ငါဟာ မိုးတိမ္ေတြထဲ ဝဲ ငါဟာ မုိးတိမ္ေတြထဲ ဝဲ
ေလေနတဲ့ အခုခ်ိန္ ခဏ အတိတ္ေမ့ၿပီး ခဏ ေနာက္ခ်န္ၿပီး ခဏ ေမ့ေနၿပီး
ငါဟာ မိုးတိမ္ေတြထဲ ဝဲ ငါဟာ မုိးတိမ္ေတြထဲ ဝဲ
ေလေနတဲ့ အခုခ်ိန္ ခဏ အတိတ္ေမ့ၿပီး ခဏ ေမ့ေနၿပီး ခဏ ေမ့ေနၿပီး
ငါဟာ မိုးတိမ္ထဲ ဝဲ
ၾကယ္ေတြလိုပဲ တေငြ႕ေငြ႕ ကၽြမ္းေလာင္ လႈိက္စားၿပီး
စၾကာဝဠာရဲ႕ အစြန္းဆံုး တစ္ဖက္ကို ခရီးဆက္ရင္း
အလင္းႏွစ္ေတြၾကား ငါ ေမ်ာလြင့္သြားရင္း
ဟင္းလင္းျပင္ႀကီးမွာ ရြက္လြင့္သြားရင္း
ညၿဂိဳလ္ျပင္ထဲ ငါ အေဝးဆီ အေဝးဆီ ေမ်ာရင္း

အရင္လိုပါပဲ
ေရး - လင္းလင္း

စိတ္ကူးေပါက္ရာ ေလွ်ာက္ေတြးရင္း ငါ
အိမ္ျပတင္းေပါက္ကို မွီထားရင္း အျပင္ဘက္ ခဏ ဟိုဒီ ေငးၾကည့္ေတာ့
ေလယာဥ္မ်ားလည္း အို ပ်ံသန္းဆဲပါ အရိပ္မ်ားလည္း အို ႐ႈပ္ေထြးဆဲ
လူ ပံုမ်ားလည္း ဟုိ အရင္အတိုင္းပဲေပါ႔
ဒီကမ႓ာမွာ ငါ႔အတြက္သာ ထင္မွတ္သမွ်ဟာ
ေနာက္ဆံုးမွာ သူ႔ အလုိအတိုင္းသာ လြင့္ျပယ္ေပ်ာက္ကာ သြားရင္း
ကမ႓ာမွာ ငါ႔အတြက္သာ ေမွ်ာ္လင့္သမွ်ဟာ
ေနာက္ဆံုးမွာ လြင့္ျပယ္ေပ်ာက္ကာ သူ႔ အလိုအတုိင္း အို ခရီးဆက္ေနဆဲပါ
အရင္လုိပါပဲ ... အရင္လိုပါပဲ ...
အလိုလို ဒီအတုိင္း ဘဝထက္မွာ ဒီအတုိင္း ေမ်ာဆဲပါ
ေနာက္ဆံုးမွာ သူ႔ အလိုအတိုင္းပါ လြင့္ျပယ္ေပ်ာက္ကာ သြားရင္း
အရင္လိုပဲ ... အရင္လုိပါပဲ ...
အလိုလို ဒီအတုိင္း ဘဝထက္မွာ ဒီအတုိင္း ေမ်ာဆဲပါ
ေနာက္ဆံုးမွာ လြင့္ျပယ္ေပ်ာက္ကာ သူ႔ အလိုအတိုင္း အို ခရီးဆက္ေနဆဲပါ
ေန႔ခင္းဘက္မွာ ေနမင္းႀကီးဟာ စိတ္ကူးတည့္ရာ ပူေလာင္ေကာင္းဆဲ
ငွက္မ်ားလည္းေလ ပ်ံသန္းဆဲေပါ႔
အေပၚေမာ့ၾကည့္ေတာ့ တိမ္တိုက္မ်ားလည္းေလ ျဖဴသြားလိုက္ ျပာႏွမ္းသြားလိုက္
ျပန္ၾကည့္ေတာ့ အို ေမွာင္မည္းသြားလိုက္

မလုပ္နဲ႔
ေရး - ေနာေနာ္

မထင္ထားတဲ့ ေထာင့္ခ်ဳိးက ငါ႔ကို ႀကိဳဆိုရင္း
ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္ေတာ့မွ ငါ သတိမျပဳမိခဲ့တာ
မလံုေသးတဲ့ ေနာက္ေက်ာက ငါ႔ကို က်ီစယ္ရင္း
သက္ျပင္းတုိ႔ ထည္လဲခ် ခၽြတ္ယြင္းခ်က္မ်ားနဲ႔ ငါ
အိပ္လို႔ ေကာင္းေနတုန္း အတင္း လႈပ္ႏႈိးသလိုမ်ဳိး
စိတ္ အမာရြတ္ေတြက ဦးေႏွာက္ကို နင္းေခ်
မလုပ္နဲ႔ ... မလုပ္နဲ႔ ... လက္နက္ ငါ ခ်ၿပီးသား
မလုပ္နဲ႔ ... မလုပ္နဲ႔ ... ငါ႔ကုိ အေသမသတ္နဲ႔

အလြမ္း
ေရး - လင္းလင္း

ဒီအတိုင္းပဲ တစ္ေျမစီ မျမင္ႏိုင္တဲ့ ဘဝေတြမွာ
ထင္ရာစိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းမယ္ဆို တို႔ေတြ ၾကာရင္ ေဝးသြားႏိုင္တယ္
အရင္အတုိင္းပဲ ၾကယ္ေတြ မျမင္သာတဲ့ ညေတြဆို ငါ
ဘယ္သူမ်ား ဖန္ဆင္းေလတဲ့ အိပ္မက္ေတြ ဂေယာင္ေျခာက္ျခား မက္ကာရယ္
မင္း ... ျပန္ဖုိ႔ေတာင္ စဥ္းစားရ ခက္မယ္ဆို
မင္း ... ခဏေလး ျပန္ေတြ႕ၾကဖုိ႔ ခက္ေနရင္
ၾကာရင္ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္ကာ မိုးေျမလို ကြာေဝးႏိုင္တယ္ေလ / ကြယ္
မင္း ... ဒီအတိုင္း တို႔အျဖစ္တို႔ ေမ့ေတာ့မလား
ဒီအတိုင္း တို႔အျဖစ္တို႔ ေသြးေအးထားမွာလား ငါ႔စိတ္ေတြ အလုိလို ထုိင္းမႈိင္းေနတယ္
မင္း ... ဒီအတိုင္း အလြယ္တကူ ေမ့ပစ္ေတာ့မလား
ဒီအတိုင္း တို႔အျဖစ္တုိ႔ ေသြးေအးထားမွာလား ငါ႔စိတ္ေတြ အလိုလို ထုိင္းမႈိင္းေနတယ္
မင္း ... ျပန္လာဖုိ႔ စဥ္းစားလို႔ေပးပါကြယ္
ၾကာရင္ အိပ္မက္ဆုိးေတြ ၾကားမွာ ငါ႔ရဲ႕ အသက္ ရပ္တန္႔လို႔သြားႏိုင္တယ္
ေခၚသံမ်ားလား သန္းေခါင္ယံ အေမွာင္ထုမ်ား ေနာက္ကြယ္မွာ
နင္တစ္ေယာက္မ်ား ျပန္ခဲ့တာလား ငါ႔မွာ ေမွ်ာ္ကာ စိတၱဇပါကြယ္
အာ႐ံုမ်ားလည္း ႏြံေရေတြလို ေနာက္က်ိကာရယ္
နင္ျပဳစား လူကို ႐ူးေစသလား ငါ႔မွာ အိပ္မက္ဆိုးမ်ားစြာ အလယ္

ဒါလီေန႔
ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္

ငါ႔လက္က လြတ္က်သြားတဲ့ မ်က္ရည္ေတြ ဂစ္တာေပၚ စီးဆင္းကာေန
အလြမ္းျဖစ္သြားတဲ့ သစ္ပင္ေတြ ေနေရာင္ျခည္နဲ႔ ေဝးေနခ်ိန္ ဟူး ... ဟူး ...
အခန္းထဲက ေတာက္ပလြန္းတဲ့ လေရာင္ေတြ နံရံေပၚ ဖိတ္က်ကာေန
အဆိပ္ျဖစ္သြားတဲ့ ေတးသံေတြ ၾကင္နာသူနဲ႔ ေဝးေနခ်ိန္ ဟူး ... ဟူး ...
ၾကာၿပီေလ နာရီေတြ ဒါလီေရ အျမဲတမ္း ေျခာက္လွန္႔ဦး
ငါ ဒီမွာ သိမ္ငယ္စြာ ရင္ခုန္ကာ ႀကိဳးစားေမ့ပစ္တုန္း
ဟူး ... ငိုၿပီးေန ဟူး ... ငါ ေၾကကြဲေန ဟူး ... တစ္ေယာက္တည္းေန / နင္မရွိတဲ့ေန႔
မင္းစိတ္နဲ႔ ဆံုးပါးသြားတဲ့ မနက္ျဖန္ေတြ ျဖဴေရာ္ကာ ရင့္မွည့္ကာေန
အ႐ႈံးျဖစ္သြားတဲ့ ညေနေတြ အိမ္ျပန္ခ်င္စိတ္ ေဝးေနခ်ိန္ ဟူး ... ဟူး ...
ပင္လယ္မွာ ရယ္သံေတြ ဒါလီေရ ဘဝက နစ္ျမႇဳပ္တုန္း
ကယ္တင္ပါ သိမ္ငယ္စြာ ဒီလူမွာ ႀကိဳးစား ကူးခတ္တုန္း

စာမ်က္ႏွာတစ္ဆယ့္ငါး
ေရး - ေမာင္ေမာင္ေဇာ္လတ္

အတိတ္ေတြက မႈန္ဝါးေပမယ့္
ငါတို႔ႏွစ္ဦး ဇာတ္လမ္းမွာ တခ်ဳိ႕ေနရာက အေကာင္းအတုိင္း ရွိေနဆဲပါပဲ
ဟုိတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ ပိတ္သားထက္ အရင္လို ၾကည့္မေကာင္းေပမယ့္ ျမင္ရတယ္
အဓိပၸာယ္ မရွိတာ သိေပမယ့္ တစ္ခါတေလ တိုက္ဆုိင္မႈေတြ ရွိလာေတာ့လည္း
အမွတ္တမဲ့ မင္းကို လြမ္းပါတယ္
အေပၚယံ ရွပ္ထိေသာ ဒဏ္ရာ မဟုတ္ေတာ့ လြယ္ကူစြာနဲ႔ / လြယ္လြယ္ ငါ ေမ့မရဘူးကြယ္
ေတြ႕ရင္ မွတ္မိဦးမယ္ ထင္ပါတယ္
ႏွစ္ေတြ လေတြက အေတာ္ၾကာၿပီပဲ ဘယ္ဆီကို မင္း ေရာက္ေနမလဲ
ဘာေတြကို မင္း လုပ္ေနမလဲ ဘယ္သူနဲ႔ မင္း ရွိေနမယ္
ေတြးမိပါတယ္ ျပန္လြမ္းေမာရင္းနဲ႔ ျပန္စဥ္းစားရင္းနဲ႔ သတိရပါတယ္
ဘာေတြကို မင္း လုပ္ေနမလဲ ဘယ္သူနဲ႔ မင္း ရွိေနမယ္ ေတြးမိပါတယ္
ျပန္လြမ္းေမာရင္းနဲ႔ ျပန္စဥ္းစားရင္းနဲ႔ တစ္ခါတေလ ငါ သတိရပါတယ္

You received this email because you are subscribed to the real_time feed for http://pikay.myanmarbloggers.org/feeds/posts/default. To change your subscription settings, please log into RSSFWD.